روزی که مرا چشم به تو خوش پسر افتد
آن روز همه کار دلم زیر سر افتد
عقلم سر خود گیرد و از پای در آید
صبرم بسر کوی تو از دست برافتد
بر خلق زسرگشته هجران خبر افتد
در شهر چو دیوانه تو بی خبر افتد
دیوانه آن ماه توان بود که روز
خورشید فلک را ز رخش سایه در افتد
از گریه کنارم شمری باشد پیوست
ز انسان که چو بر آینه عکس برافتد
گر روی نهد بر من از این روی عجب نیست
خود عکس چنین باشد چون بر شمر افتد
شادم من از این گریه که بر خشک نیفتد
گر چشم خداوند بر این چشم تر افتد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از اثر دیدار معشوق میگوید: با دیدن او عقل و صبرش از دست میرود و دیوانهوار در شهر رسوا میشود. چهرهٔ معشوق را از خورشید روشنتر میداند و دامنِ پر از اشکش را به برکهای آینهوار تشبیه میکند که تصویر معشوق در آن پیداست. در پایان، به امید آنکه نگاه آن خداوندگار بر چشم گریانش بیفتد، از گریستن خود خشنود است.
هوش مصنوعی: ای پسر زیبا، روزی که چشمم به تو بیفتد، همان روز همهٔ کارهای دلم آشفته و زیر و رو میشود.
هوش مصنوعی: در آن حال عقلم راه خود را میگیرد و از پا درمیآید، و صبرم در کوی تو از دست میرود و نابود میشود.
هوش مصنوعی: وقتی دیوانهٔ تو در شهر از خود بیخبر و بیهوش بر زمین میافتد، مردم از حال این سرگشتهٔ هجران باخبر میشوند و رازش فاش میشود.
هوش مصنوعی: سزاوار است که دیوانهٔ آن ماهرو بود که در روز روشن، خورشید آسمان در برابر چهرهاش مانند سایهای کمفروغ به نظر میآید.
هوش مصنوعی: از بس گریه میکنم، دامنم همیشه مانند برکهای پر از آب است؛ برکهای که مانند آینه تصویر را در خود بازمیتاباند.
هوش مصنوعی: اگر معشوق رو به من کند، از این جهت شگفت نیست؛ زیرا وقتی تصویرش بر برکهٔ اشک من بیفتد، طبیعی است که چهرهاش در آن دیده شود. شاعر با دو معنای «روی» (چهره و جهت) بازی کرده است.
هوش مصنوعی: از این گریه خشنودم، زیرا بیهوده و بیحاصل نیست، به این شرط که نگاه آن خداوندگار بر این چشم گریان من بیفتد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر پرده ز خورشید جمال تو برافتد
گل جامه قبا کرده ز پرده به در افتد
چون چشم چمن چهرهٔ گلرنگ تو بیند
خون از دهن غنچه ز تشویر برافتد
بشکافت تنم غمزهٔ تو گرچه چو مویی است
[...]
گر پرتو خورشید رخت بر قمر افتد
مه ز بر قدمهای تو چون خاک در افتد
من ذرهٔ تاریکم و تو مهر منور
روشن شوم ار سوی منات یک نظر افتد
چون لاله به خون غرق سر از خاک بر آرم
[...]
باشد که ز رخسار ترا پرده برافتد
تا بیخبران را سخن عشق در افتد
افتاد سرشک از نظر و خوار شد آری
این است سرانجام کسی کز نظر افتد
برپای تو سر می نهم و اشک بر آن است
[...]
روزی مگر از سکه دگر زور و زر افتد
ورنه بشر از صفحهٔ آفاق برافتد
گر عشق و محبت نشود قائد گیتی
شک نیست که یک روز بشر در خطر افتد
زین جنگ و جنون گر نکشند اهل زمین دست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.