چون دلبر من سبز خط و پسته دهان است
دل بر خط حکمش چو قلم بسته میان است
سرسبزی خطش همه سرسبزی خلق است
شور لب لعلش همه شیرینی جان است
نقاش که بنگاشت رخ او به تعجب
از غایت حسن رخش انگشتگزان است
جانا نبرم جان ز تو زیرا که تو ترکی
وابروی تو، در تیر زدن سخت کمان است
از غالیه دانت شکری نیست امیدم
کان خال سیه مشرف آن غالیه دان است
از بس دل پرتاب که زلف تو ربوده است
زلف تو چنین تافته پیوسته از آن است
قربان کندم چشم تو از تیر که پیوست
خون ریختن و تیر از آن کیش روان است
خورشید که رویش به جهان پشت سپاه است
بر پشتی روی تو دل افروز جهان است
تا روی دل افروز تو ، عطار بدیده است
حقا که چنان کش دل و جان خواست چنان است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف زیبایی معشوق است: خط سبز تازهرسته، دهان پستهمانند، لب لعل، ابروی کمانی، خال، زلف تابدار و چشم خونریز او. عاشق خود را تسلیم فرمان او میداند و از جفای این ترک تیرانداز مینالد. سپس روی معشوق را برتر از خورشید و منبع روشنی آن میشمارد و در پایان، عطار میگوید با دیدن این روی به همهٔ آرزوی دل و جانش رسیده است.
هوش مصنوعی: چون معشوق من موی تازهرستهای سبز بر چهره و دهانی کوچک چون پسته دارد، دلم مانند قلم کمر به فرمان او بسته و مطیع خط و حکم اوست. «خط» هم به معنای موی نورسته است و هم به معنای فرمان.
هوش مصنوعی: تازگی و طراوت خط او مایهٔ شادابی و خرمی همهٔ مردم است و شور و ملاحت لب سرخ چون لعلش همهٔ شیرینی جان را در خود دارد.
هوش مصنوعی: نقاشی که چهرهٔ او را کشید، از شدت زیبایی آن چهره از تعجب انگشت به دندان گرفته است.
هوش مصنوعی: ای جان، از دست تو جان سالم به در نمیبرم، زیرا تو ترک تیرانداز هستی و ابرویت در تیر زدن کمانی سخت و نیرومند است.
هوش مصنوعی: امیدی ندارم که از دهان خوشبوی تو شکری و بوسهای نصیبم شود، چون آن خال سیاه نگهبان و ناظر آن دهان است و نمیگذارد. «غالیهدان» ظرف عطر است و در اینجا کنایه از دهان.
هوش مصنوعی: زلف تو چنان دلهای بیقرار و پرپیچوتاب بسیاری را ربوده است که به همین سبب همیشه اینچنین پیچیده و تابدار مانده است.
هوش مصنوعی: چشم تو مرا با تیر مژگانش قربانی میکند، زیرا همیشه کارش خونریختن است و تیر پیوسته از آن ترکش روانه میشود.
هوش مصنوعی: خورشید که چهرهاش برای جهان پشتیبان و تکیهگاه است، خود به پشتوانهٔ روی تو روشنیبخش و دلافروز جهان شده است؛ یعنی روشنی خورشید از روی توست.
هوش مصنوعی: از وقتی عطار روی دلافروز تو را دیده است، به راستی همه چیز همانگونه است که دل و جانش میخواست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا هست جهان دولت سلطان جهان است
وز دولت او امن زمین است و زمان است
عدلش سبب ایمنی خُرد و بزرگ است
جودش سبب زندگی پیر و جوان است
از دولت او در همه آفاق دلیل است
[...]
آنی که به تو دیده دولت نگران است
ذات تو پسندیده سلطان جهان است
هستی تو جهان را به کفایت چو عطارد
شاید که ترا مرکز معمور نشان است
کز سنبله مخصوص شرف گشت عطارد
[...]
خاصیت عشقت که برون از دو جهان است
آن است که هرچیز که گویند نه آن است
برتر ز صفات خرد و دانش و عقل است
بیرون ز ضمیر دل و اندیشهٔ جان است
بینندهٔ انوار تو بس دوخته چشم است
[...]
گر پردۀ هستیت بسوزی به ریاضت
بیرون شوی زین ورطه که این خلق در آن است
پنهان شوی از خویش و ز کونین بیکبار
بر دیدۀ تو این سر آنگه بعیان است
این عالم نفی است، در اثبات توان دید
[...]
در شهر بگویید چه فریاد و فغان است
آن سرو مگر باز به بازار روان است
قومی بدویدند به نظاره رویش
وان را که قدم سست شد از پی نگران است
در هر قدمش از همه فریاد برآمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.