امیر نصر در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱:
سلام
نفس مراتب مختلفی دارد
نفس اماره
نفس لوامه
نفس مطمئنه
نفس ...
نفس دو روی سکه دارد یک روی آن به جانب روح و یک روی آن به جانب جسم است اما آن مرتبه آن که روی به جسم دارد طناز و خودپرست و آسایش طلب و دنیایی و کثرت گرا است و مرتبه دیگرش که نظر به روح دارد صعود کننده به سمت خدا، وحدت، و نور است
حال مولانا میگه یار رب تو مرا به نفس طناز مده منظور مرا از این سو خلاص کن تا به سوی توی بگریزم در واقع به واسطه همین نفس است که اینگونه در انسان جمع اضداد وجود دارد
حمید در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۱۰ در پاسخ به رضا ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۱:
رضا جان بسیار عالی احسنت و صدآفرین
آسمان آبی در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱:
اشعار پروین بسیار دلنشین هستن.
Kako Kalahan در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۷ دربارهٔ جمالالدین عبدالرزاق » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸:
بیت یکی مانده به آخر باید سخت کرده ای باشد (؟)
سید علی حسینی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۱۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
سلام با تشکر ا ز همه دوستان فکر کنم در خوانش بیت ششم مصرع اول سخن خود مستقل مورد خطاب بوده و شنونده فغان عاشقی و منظور شاعر. زیرا فغان میکده ازجامی که زده شده و روانها را ربوده در نهایت محصول ان سخن است و سخن بوده که چشم دل را از خواب بیدارکرده بنابراین گویش در این مصرع میتواند غلط باشد. با تشکر از دوستان فرهیخته و عارف یاد میگیرم.سپاس از همه دوستان
سام در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۰۹ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۸ - آرزوی مادر:
کاری از گروه ادبی ققنوس
کشاورزی دنیادیده در مزرعهای، روزگارش را با کاشتن و زراعت سپری میکرد.
درهنگام درو، خرمن محصول را روی هم انباشته میکرد. فکرش را با کار مشغول میکرد و به این ترتیب فکر و خیالش آسوده بود.
از باد و گرد و خاک چه زجرها که نمیکشید تا اینکه بتواند گندمی که درو کرده بود را از کاه آن جدا کند (به کمک باد)
برای آنکه یک روز انبارش را پر کند، ستمهای زیادی از آب و گل میدید.
در هنگام شخم زدن و پرچین به پا کردن، درد دلهای زیادی از دست هر باد و خاکی که میآمد داشت.
یک روز هنگام سحر، هوا آنقدر سرد شد که کشاورز از شدت سرما به خود لرزید.
خار و خاشاکی را جمع آوری کرد و شاخهای از یک درخت انگور پیر شکست.
آن هیزم را نزدیک خرمن قرار داد. با آتشزنهای آتش را روشن کرد.
هنگامی که آتش شروع به دود کردن کرد، و شعلههای آن به آسمان بلند شد، ناگهان پرندهای فریاد زد:
که ای کسی که با کاشتن یک دانه، شصت دانه درو میکنی، من هم بهرهای در این خرمن دارم.
سزاوار نیست که در اینجا آتش روشن کنی، مبادا که با این کار خانمانی را آتش بزنی
اگر کسی این آشیانه را بسوزاند، آن قدر میدانم که با این کار خود گویی تمام جهان را سوزانده است.
اگر جرقهای از این آتش به ما بخورد، حساب ما از این دفتر خارج میشود (از دفتر گیتی خارج میشویم=میمیریم)
بارها خودم را با شوق و شادمانی از دام و بند رها کردم. به این امید که روزی، چند جوجه داشته باشم
هنوز زمان زیادی تا آن زمان مبارک (متولد شدن جوجهها) باقی مانده است. هنوز این آشیانه بدون آواز شادمانی بچهها است.
کسی که به تو از این شاخه، میوهای داد، به من یاد داد که از انتظار (بدنیا آمدن جوجهها) شادمان باشم.
در هر قدمی که برمیداری، لذتی نهفته است. در هر دلی، آرزویی پنهان است.
به جان ناتوان، قدرتی بده. چرا که جان از ناتوانیها میترسد.
گروه ادبی ققنوس
همیرضا در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۵۵ در پاسخ به میر ذبیح الله تاتار دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲:
دکتر ضیاء در شرح صوتی این غزل به همین نکته اشاره میکنند و میفرمایند که علاوه بر مطلعی که جنابعالی اشاره کردید (وصف حسن تو گفتنم هوس است ... قابل مطالعه در این نشانی) غزل دیگری در دیوان عماد فقیه کرمانی با همین وزن و قافیه وجود دارد که با این بیت شروع میشود: «با جوانان نشستنم هوس است - عهد پیران شکستنم هوس است» (قابل مطالعه در این نشانی).
البته ایشان معتقدند همهٔ این غزلها در استقبال از یک بیت سنایی در حدیقه سروده شدهاند:
مرگ همسایه واعظ تو بس است
پرویز معین در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۵۹ دربارهٔ نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول » شمارهٔ ۱۰۴:
کنسرت افسانه در سالن پیر بولز برلین غوغای سحر بروجردی و سهراب پورناظری و سایر هنرمندان بود همیشه فکر میکنم خود شاعر در عالم دیگر هم آیا از این هنرنمایی فوقالعاده آگاه می شود و لذت می برد یا نه
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۴۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۵:
از جنونِ کرّ و فر ، بر چرخ مَفرازید سر،
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۱۹:
خُم چُو خالی شد ز مِی ، جایِ فلاطون میشود
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ بابافغانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۰۵:
نماید همچُو عکس طوطی آبی در آیینه،
دلِ خونین ، که از پیکانِ خوبان ، غرقِ آهن شد
لطفا صورت صحیح مصراع اول را مشخص بفرمایید
مهدی وثیقی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۶:۱۱ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - در ستایش شعر خویش گوید:
سلام بزرگواران،آیا کسی تا حال شرحی یا تفسیری بر این قصیده نوشته یا کسی فهمیده این قصیده را؟ چی گفته حکیم درین قصیده،حس می کنم حلاج سخن میگوید درین قصیده.اگر کسی بتواند در فهم این شاهکار ادبی-حکمی کمکم کند سپاس گذار خواهم بود.
ناپیدا در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۳:۰۱ در پاسخ به حبیب شاکر دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۲:
دقیقا نمیدونم خودت میدونی اشعاری که مینویسی مرتبط با خود شعر هست یا نه ولی خواستم بگم که خیلی مرتبط ن.خیلی زیبا بود
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۲۴ دربارهٔ سلمان ساوجی » جمشید و خورشید » بخش ۳۳ - جواب دادن حورزاد جمشید را:
مصرع نخست بیت شماره 2 را به گونهای باید خواند که معنیاش چنین باشد: «راستش را بخواهی، این اسب ویژه دریا میباشد.»
این خوانش، با مصرع دوم همین بیت و بیتهای شماره 3 و 4 سازگار است.
سیدمحمد جهانشاهی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۳۸ دربارهٔ اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۷۹:
ملامت تا به کِی زاهد ، قیامت سَر نخواهد زد
هادی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶۴:
مولانا ما رو دعوت میکنه به تام و تمام بودن در هر کاری که می کنیم حتی در حدی که برای دیورانی هم نقاب بیاندازیم و شیطان شویم. اولین گام صداقت، صداقت فرد با خودشه!
محمد راد در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸:
پندآموز و دردناک و لطیف و حیرت آور ... روحت شاد فردوسی بزرگ
نبی پلویی امیرآبادی در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
شعر بنظر نمیرسد که به طور کل در زمره اشعار شیخ شیراز باشد هر چند رندانه گویی در شعر پیدا میشود که مختص این خداوندگار میباشد اما در قسمتهایی شعر به انحطاط کلامی نزدیک میشود که سعدی را با این نوع منحط بودن ارتباطی را نیست ...
nabavar در ۱ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۲۸ در پاسخ به merce دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
با تعبیر مرسده بانوی گرامی موافقم ،
ببینید چگونه گاو نادان را از خفگی می رهانند:
پیوند به وبگاه بیرونی
خورد گاو نادان ز پهلوی خویشیا
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۷ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۲:۱۶ دربارهٔ سلمان ساوجی » جمشید و خورشید » بخش ۳۰ - جمشید و سفر دریا: