رضا از کرمان در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۹:

مدیریت محترم سایت 

با سلام

  احتراماً متعاقب حذف پیام قبلی خودم متاسفانه پیام جناب رسته و توضیحات وتمثیلات ایشان در تبیین نظر مولانا بر بیت ششم  که در پاسخ به اینجانب  مرقوم نموده بودند ،که الحق وانصاف در باز کردن معنی وصناعات بکار رفته  مشگل گشا بود ، حذف گردید در صورت امکان خواهشمند است نسبت به بازیابی ودرج مجدد اقدام فرمایید . با تشکر

نوید خسروانی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۸ در پاسخ به براتی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱:

ندارد. ابدال دارد از اختیارات شاعری.

نوید خسروانی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱:

در بیت «سودای لب...» بین شکر و شکستن تناسب است. شکر می‌شکسته (شکّرشکن شوند همه طوطیان هند...). با تشکّر از خانم دکتر رامیار.

ضمناً کنسرت بزرگداشت سعدی یونسکو (تهران، تالار وزارت کشور، ۱۳۸۶) مرحوم استاد شجریان و گروه آوا این غزل را در خاوران ماهور و شور اجرا کرده‌اند و غیررسمی با عنوان «سخن عشق» در اینترنت موجود است (روی نخست «غوغای عشق‌بازان»).

محمد در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب اول در سیرت پادشاهان » حکایت شمارهٔ ۱۰:

درود؛ اگرچه در بسیاری از نسخ خطی «اعضای یکدیگرند» نگاشته شده است، ولی از آنجا که همه ادبا و کارشناسان زبان پارسی متفق القولند که کلام پارسی دری با سعدی به تکامل رسیده، معتقدم که «اعضای یک پیکرند» درست است زیرا «اعضای یکدیگرند» معنایی نمی‌دهد. شخصی عضو دیگری باشد؟ یعنی چه؟ ولی هنگامی که برای مثال دندان به درد می ‌افتد دست روی آن قرار می‌گیرد؛ پا تلاش میکند که به مرکز درمانی برسد و همینطور اعضای دیگر به نوعی برای تسکین درد دندان می‌کوشند؛ چشم نمی‌تواند بگوید درد دندان به من ربطی ندارد و من مطالعه‌ام را دنبال می‌کنم. حتی از نظر «وحدت وجود» هم «اعضای یک پیکرند» درست تر می نماید. و اما چرا در بسیاری از نسخ خطی «یکدیگرند» درج شده می‌توان به سلیقه مستنسخین ربط داد؛ مانند دوران معاصر. در اینگونه موارد نباید صد در صد متکی به نقل بود بلکه باید از عقل کمک گرفت.

نوید خسروانی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۱ در پاسخ به الف رسته دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۳۱:

سپاس از شما. درست شد.

Rafaello در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۸۸:

شاهکار است و زیبا و پر از معنا

با احترام به همه خوانندگان و استادانی که این غزل زیبا را خوانندگی کرده اند، تصنیفی که علی مهدویان پور با ابیاتی از این غزل خوانده است، در نهایت زیبایی و بسیار شورانگیز است

بشنوید و لذت ببرید

محسن مهدیان در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۳۴ در پاسخ به محمد سعید حمزوی دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۲:

سلام. شاعر این شعر کیه؟

جهن یزداد در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۱۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۲:

 

ud se duxtar bōxt-husraw tāzīgān šāh be xwāst ud pad zanīh be pusarān dād.

و سه دختر بخت‌خسرو، شاه تازیکان را بخواست و به زنی به پسران داد

جهن یزداد در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۱۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۳:

 

ud se duxtar bōxt-husraw tāzīgān šāh be xwāst ud pad zanīh be pusarān dād.

و سه دختر بخت‌خسرو، شاه تازیکان را بخواست و به زنی به پسران داد

کوروش در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۴۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ:

این رسولان ضمیر رازگو

 

مستمع خواهند اسرافیل‌خو

 

منظور از رسولان ضمیر چیه ؟

 

 

 

کوروش در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۰۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۷۱ - بیان آنک هرچه غفلت و غم و کاهلی و تاریکی‌ست همه از تن است کی ارضی است و سفلی:

علت اولی نباشد دین او

 

علت جزوی ندارد کین او

 

یعنی چی

 

 

 

محسن رضایی در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۲۹ دربارهٔ وحدت کرمانشاهی » غزلیات » شمارهٔ ۲۶:

سلام

شعر بسیار زیبایی بود

Kuhyar در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۹:۰۸ در پاسخ به امیر سالار دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

سلام ،

به به

کیف کردم از دریچه نگاهِ قشنگت 

حافظ کارگردان میشد اصغر فرهادی میشد

انتهای شعرش بازه ،و هر طور دلت بخواد لذت میبری ازش

اررررادت

 

رضا از کرمان در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۱۴ در پاسخ به محمد شیدا دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵:

محمد آقا سلام 

 ضمن آرزوی توفیق برای شما لطفا این غزل را با صدای هژیر مهر افروز در آلبوم دل قلندر هم گوش کنید 

محمد باقر انصاری در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هشتم در شکر بر عافیت » بخش ۲ - حکایت:

اشعار بسیار نغز و زیبائی است در مورد ضعف و ناتوانی دوران کودکی  بعد از آن که دوران توان، قوت و نیرو است. 

این دوران ها و بعد از آن در یک آیه مختصر و جامع در قرآن کریم بیان شده اند: 

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَیْبَةً ۚ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْعَلِیمُ الْقَدِیرُ ‎(سوره روم: ۵۴). 

خداست آن کس که شما را ابتدا ناتوان آفرید، آنگاه پس از ناتوانی قوّت بخشید، سپس بعد از قوّت، ناتوانی و پیری داد. هر چه بخواهد می‌آفریند و هموست دانای توانا.

در آیه دیگر دوران پیری و اواخر عمر را اینگونه بیان می کند:

وَمِنکُم مَّن یُرَدُّ إِلَیٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِکَیْلَا یَعْلَمَ مِن بَعْدِ عِلْمٍ شَیْئًا. (سوره حج: ۵) 

و برخی از شما به پست ترین دوران عمر بر می گردید آنچنان که بعد دانائی دچار فراموشی (آلزایمر) می شوید. 

و در آیه دیگر:

رَبِّ إِنِّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّی وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَیْبًا..(سوره مریم: ۴)

پروردگارا استخوان من سست شده (پوکی استخوان) و موهای سرم سفید شده است.  

از این آیات باید عبرت گرفت و در همه دوران های زندگی بیاد خدا بود. 

محمد شیدا در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵:

این شعر را تا حالا نشنیده بودم. به صورت تصادفی آهنگی از همایون شجریان گوش میدادم که حاوی این شعر بود. وقتی رسید به بیت " گل و گلزار خوش آید کسی را / که گلزار و گلستانش تو باشی" ، دقیقا موضوعی بود که یکی دو روزی بود به آن فکر میکردم. و اینجا احساس کردم خدا با من حرف میزند. روزهای خاص و زیبایی را در زندگیم تجربه میکنم. لطفا مرا دعا کنید

حبیب شاکر در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵۳:

سلام بر همراهان گرام 

جنگل،به از این مدینه آدم هاست 

خاصه،به از این تمدن بی معناست 

هر جای که جنگیست بپا ، از گور 

این بانی بد ذات تمدن بر خاست 

تشکر از همه دوستان

مسعود در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۷:

تقریبا در همه ابیات اوضاع به کام شاعره، اما چیزی که در بیت هشتم جلب توجه می‌کنه اینه که شاعر در اینجا از رقیب (نگهبان) گله می‌کنه و ظاهراً در میان همه ابیات که شاعر حال خوشی داره در این بیت شاعر ناراحته.  این تضاد کمی برای من جالبه.   چطور شاعر در بیتی به «خلوت حاصل» اشاره میکنه و در بیت دیگه از رقیب گله میکنه؟ رقیبی که قاعدتاً در این خلوت راهی نداره تا بخواد دیده بر هم بگذاره

 

 

کوروش در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۰۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۷۰ - تشبیه دنیا کی بظاهر فراخست و بمعنی تنگ و تشبیه خواب کی خلاص است ازین تنگی:

آنچ کوسه داند از خانهٔ کسان

 

بلمه از خانه خودش کی داند آن

 

تفسیر لطفا

 

 

asall najm در ‫۱ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:

در اَزَل پرتو حُسنت ز تجلّی دم زد عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
جلوه‌ای کرد رُخَش دید مَلَک عشق نداشت عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد
نظری خواست که بیند به جهان صورت خویش خیمه در آب و گِل مزرعه ی آدم زد
عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

واقعاا چرا این بیت سوم از غزل حذف شده ؟؟ به عمق معنیش برید متوجه میشید چرا !!