گنجور

حاشیه‌ها

فرهود در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۱۶ در پاسخ به راد دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۵:

حیوانات معمولا در اشعار معانی سمبلیک متفاوتی دارند. مثلا اگر پیل و مور را با هم بیاورند پیل یعنی قدرت و بزرگی، و مور سمبل ضعیفی است.

باید گفت که سگ نیز به خودی خود معنای بخصوصی ندارد گاهی سمبل وفاداری است و گاهی معانی دیگر. (بعضی از سگ‌ها که برای پاس و نگهبانی‌، در فضاهای باز یا دام‌ها تعلیم داده می‌شوند خب قاعدتا تهاجمی هستند و این‌کار در قدیم بیشتر از امروز رایج بوده‌است‌)

 

سگی بگذار‌، ما هم مردمانیم

در اینجا سگی در معنای مقابل «مردمی» بکار رفته است. و مردمی در لغت‌نامه‌های پارسی به‌این معانی آمده است: انسانیت‌‌‌، بزرگواری‌، لطف، مدارا.

و متضاد مردمی می‌شود: حیوانیت و درندگی‌، حقارت، دشمنی‌، قهر‌.

با توجه به سایر ابیات این غزل، معنای دقیق آن می‌شود‌: دشمنی‌.

بگذار یعنی رها کن‌، ترک کن‌.

بگذار ره ستمگری را. (مولانا‌، غزل شماره ۱۲۹‌)

 

آرش قدیری در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۱۵ در پاسخ به ميلاد دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۶:

با درود. دقیقاً حق مطلب این غزل با صدای چاوشی بیان میشه و بی نظیر.اما با عرض پوزش بابت یادآوری ، این قطعه مربوط به آلبوم *بی نام است* .🙏🙏🙏

گزنفون در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۹۵:

سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون ...

سر قدم کردن کنایه از «با شتاب و اشتیاق به سوی چیزی یا کسی شتافتن» است. سعدی می‌فرماید:

ما قدم از سر کنیم در طلب دوستان

راه به جایی نبرد آنکه به اَقدام رفت

امروز هم اگر برای رفتن به جایی اشتیاق داشته باشیم می‌گوییم «با سر می‌آییم». مولانا می‌گوید «از فرط شوق بجای پا با سر به سوی جیحون تاختیم». دوستی که این تعبیر را کنایه از غوطه زدن در آب دانسته باید دقت بفرمایند که مولانا می‌گوید «به سوی» جیحون تاختیم نه «در» جیحون و هنوز کار به غوطه زدن در جیحون نکشیده است.

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۱۰ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۳:

یافت ، هر شور و نوا در پرده ی عشّاق بود

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۰۹ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۳:

تا که بُد ذاتِ قِدَم ، در گردش این نُه طاق بود

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ حاجب شیرازی » گزیدهٔ اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۳:

حادثِ مطلق ، وجودِ محترم را بازگو،

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۰۵ دربارهٔ بلند اقبال » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۶:

صفحه ی رویِ تو ، نیکو مستند می شد به حسن،

Sufi Molana در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۹۷:

سلام 

خیلی مهم تو زندگی تراوش و ارتعاش ما

اینکه ما ۷دا رو ارتعاش میدیم 

صلح رو گسترده میکنیم یا خشم و نفرت محصول ماست ، خدا به ما فرمان عشق میده و صبر 

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّکَ یَضِیقُ صَدْرُکَ بِمَا یَقُولُونَ

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَکُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ

اینکه ادمی با ایمان و فضا گشای بتونه عشق رو ترویج بده نه خشم رک

مسعود نژادحاجی فیروزکوهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳ - دزدیدن مارگیر ماری را از مارگیری دیگر:

حضرت حق از باب‌ رحمت مطلقه چیزی جز خیر برای بندگان خویش که تجلی وجودیش هستند نمی خواهد فلذا رد دعا به سبب مصالحی ست که اکنون از درکش عاجزیم و در آتیه آنرا درمی یابیم.. این داستان مرتبط با آیه ۱۹ سوره نساء است که خداوند خیر کثیر را در عدم استجابت دعا قرار داده « فَإِنْ کَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَیٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَیَجْعَلَ اللَّهُ فِیهِ خَیْرًا کَثِیرًا»

Sara Cht در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۱۰ در پاسخ به سجاد دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:

خل و چلن بابا بخدا تو شعر داره خطاب به طرف میگه پسر اینا دارن فشار میارن الکی که نیس

Sara Cht در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۰۷ در پاسخ به فادیا دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:

کتاب شاهد بازی دکتر شمیسا رو بخونید ضمن اینکه تو ابیات هم مشخص هست. 

Sara Cht در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۷ در پاسخ به آرزو دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:

کتاب شاهد بازی دکتر شمیسا رو مطالعه کنید

Sara Cht در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۲:۵۶ در پاسخ به حبیب حسین تبار دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » شرح پریشانی:

این شعر درباره یه مرد گفته شده معشوق کلا مذکر هست. شما چی رو با چی قیاس میکنی برادر!

معین الف در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۴۱ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۲:

ما کشتهٔ عشقیم و جهان مسلخ ماست

ما در پی یاریم و هدف منزل ماست ...

اهورا روآ در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۷:

سلام. ببینید اول عشق رو به اژدها تشبیه می کنه و بعد می پرسه چیست غذای اژدها که قطعا جوابش اینه، این جگر کباب من

نیما نجاری در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲:

هویار؛

گر بانگ برآید که سری در قدمی رفت

بسیار مگویید که بسیار نباشد

 

 

در تحمل محب و تحمل یار و آزمایشات وصل و وصال یار

... پیر ما جناب مولاناعطار [رحمت الله علیه] فرمود؛

و گفت: اعرابیی دیدم در طواف، تنی نزار و زرد و استخوان بگداخته. 

بر او گفتم: تو مُحبّی؟

گفت: بلی.

گفتم: حبیب تو به تو نزدیک است یا از تو دور؟

گفت: نزدیک.

گفتم: موافق است یا ناموافق؟ 

گفت: موافق.

گفتم:سبحان الله! محبوب تو به تو قریب (نزدیک)، و تو بدین زاری و نزاری؟!

اعرابی گفت: ندانسته‌ای که عذاب قُرب و

موافقت سخت‌تر بُوَد هزار بار از عذاب بُعد و مخالفت!

 

[تذکره الاولیاء ذکر مولانا ذوالنون مصری]

همیرضا در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۳۹ در پاسخ به vafa دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۴:

با درود، ملاک گنجور منبع چاپی است که تصویر آن زیر شعر قابل مشاهده است و تمام این ابیات داخل آن هستند. انتظار نمی‌رود داوری شخصی کاربران -حتی اگر پژوهشگر باشند- در ویرایش متن انعکاس پیدا کند و با منبع کاغذی تناقض ایجاد شود. لطفاً هیچگاه با سلیقه یا نتیجه‌گیری شخصی در متون دست نبرید. جای انتشار این گونه داوری‌ها مقالات علمی و ادبی یا حاشیه‌های گنجور است نه متن گنجور.

صادق در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۴۳ در پاسخ به کامران دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۶۴:

با سلام، جناب آقای دکتر سروش هم در یکی از سلسه گفتارهای راجع به مثنوی بیت دوم را به صورت "بر چنان چشم نهان، چشم عیان بگریسته"  گفته اند.

سیدمحمد جهانشاهی در ‫۱ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ آشفتهٔ شیرازی » غزلیات » شمارهٔ ۱۵:

من اندر آن چاهِ ذقن ، افتاده‌ام ای سیم‌تن،

۱
۵۷۶
۵۷۷
۵۷۸
۵۷۹
۵۸۰
۵۶۸۸