ناشناس در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۱۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » سهندیم:
فقط یاشاسین آذربایجان
سیاوش مرتضوی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:
با نظرهای عنوان شده در اینجا، در مورد شعر نعمت الله ولی به طور کامل مخالف هستم.
1. دوستان فرض کرده اند که حافظ این شعر را بعد از شاه نمعت الله و در جواب او نوشته است، در حالی که هیچ گونه سند تاریخی در این مورد وجود ندارد. ممکن است به این صورت باشد که حافظ چنین شعری سروده و از "طبیبان مدعی" شکایت کرده است و سپس شاه نعمت الله در جواب او چنان شعری سروده باشند.
2. با عرض پوزش از نظر دهندگان محترم، مقایسه مقام عارفان کار بسیار بی نتیجه و ناممکنی است. شما چگونه می توانید حال "درونی" دو فردی را که در سده هشتم/نهم زندگی می کردند را با هم مقایسه کنید؟! حتی عطار در کتاب تذکره الاولیا، حال آنها را توصیف می کند، اما مقایسه نمی کند و نمی تواند بکند. برخی متخصصین می گویند که عطار نیز به مقامی رسیده بود که می توانست حال درونی عارفان دیگر را ببیند و تجربه کند و به این روش تذکره الاولیا را نوشته. آیا ما هم به چنین مقامی رسیده ایم؟
3. من حافظ را عارف می دانم. عارف از واکنش ها و رفتارهای عوام-گونه رها است. اگر ماجرا واقعا به این صورت بوده که شاه نعمت الله شعری سروده باشد و این شعر حافظ را آنقدر عصبانی کند که این شعر را در جواب بسراید، من به مقام حافظ شک می کنم، نه شاه نعمت الله. اما این طور نیست دوستان. نه حافظ بزرگوار در بند چنین حالات کودکانه ای بوده، نه شاه نعمت الله ادعای بیهوده کرده است.
4. برای خودم بهتر می دانم به جای کنکاش در کشف تناقضات، از گفته های این بزرگواران، که به قول معروف کلّ هم نور واحد، استفاده کنم تا شاید درسی گرفتم و آن را چراغی پیش رو قرار دادم.
نهال در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۷:۵۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۵۷ - مناظرهٔ خسرو با فرهاد:
روژینا خانم جدی گرفتیاااااا
یه شعره فقط.
البته یه شعر بسیار زیبا...
عبدالمعروف کوشا صمدی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۶:
خیام از گذر زمان خیلی ناراحت است، استفاده از هر نوع امکانات را که خوشی میآورد میپسند، شادی در هر لحظه آرزوی اوبود، می را درمان غصه میدانست.
محسن حسین خانی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲:
که با این درد
اگر
در بند درمان اند
درمانند ....
الفتحی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲۹:
به طور قطع و یقین نمی توان گفت، اما به لحاظ ساخت، عروض و موسیقی شعر، کاملا در چارچوب تسلط مولانا جلال الدین است، لذا، ایرادی ندارد این شعر را نیز به ایشان نبت دهیم، ابیات سست و ضعیف - که تعدادشان بدبختانه کم هم نیست - در مثنوی زیادند، که عده ای می گویند به علت ضعف نباید این اشعار را به مولانا نسبت داد.
حمید در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۸۴ - قصهٔ بازرگان کی طوطی محبوس او، او را پیغام داد به طوطیان هندوستان هنگام رفتن به تجارت:
یا به یاد این فتاده خاکبیز
زانچه خوردی جرعه ای بر خاک ریز
درست می باشد و اشاره به داشتان شعر عرب است که در مدح شراب شعر می گفته است و وصیتی کرده که در عمل به آن ، پیروانش سر خاک او شراب می نوشند و جرعه از شراب خود را روی خاک آرامگاه او می ریزند .
نسیم در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۵:
به نظرم شعله تابان که در جای دیگری به جای مشعله تابان خوانده ام صحیح تر است.
منوچهر پور جواهری در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ عطار » منطقالطیر » آغازکتاب » مجمع مرغان:
با سلام
در بیت هفتاد و چهارم مصرع دوم « از بد وز نیک آگاه آمده » درست نیست زیرا برای رعایت وزن ناچاریم حرف رابط واو را دو بار بکار ببریم « از بدُ از نیک آگاه آمده » ویا « از بد و از نیک آگاه آمده » هم که در نامهً فرهنگستان6/3 صفحهً 106 آمده درست است . در هر صورت به حرف الف در « از » دوم نیاز است.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
رضا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۸:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
در رسم الخط ی و ن مانند هم نوشته می شود و حتی اگر در نسخه نیکلسون هم سخی باشد وزن شعر درست در نمی آید به نظر من سخن درست است.
منصور عالی پور در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۳:
کسی که سالها بندگی قران ﴿صاحب دیوان﴾ رو کرده باشه یعنی در عمل کلام خدا را اجرا می کرده.
صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولت قرآن کردم
گر به دیوان غزل صدرنشینم چه عجب
سالها بندگی صاحب دیوان کردم
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۰۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم:
همی بر شد آتش فرو ریخت آب......
داستان سالهای نخستین عمر زمین است، کوه زایی و پیدایی دریاها و در پی ان اندک اندک زندگی است که رخ می نماید و این شگفت نیست نام اوحکیم توس است و او تنها نیست
صدها ایرانی دیگر نامی و گمنام از آن جمله مسکویه که داستان تکامل انواع را به روشنی بیان کرده است دست کم ششصدسال پیش از داروین!!!! تاریخ علم همچون تاریخ عمومی ایران نیاز به بازبینی و باز نویسی دارد.
دکتر ترابی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۴:۴۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۵:
آقای شجریان نمی باید به جای امروز امشب میخواندند، قضا را همین نکته از ارزش کارشان کاسته است.
امشب ، امشب است . اما امروز میتواند بسیار فراتر از امروز باشد.
سینا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۳۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:
ادم اگه عاشق باشه شعربراش شور دیگه ای داره اونایی که عاشقن میفهمن شب مهتابی و شعرخواندن در زیرنورماه یعنی چی بویژه شعرای شهریار
احسان در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۱:
چون امروز بمیری یا که هفت هزار سال قبل چو مردی با همه مردگان برابری چون مرده ها سن وسال ندارن!
رضا در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۴ - کامجویی سودابه از سیاوش، تهمت ناروا و گذر بیگزند او از کوه آتش:
در بیت زیر "برآمد قفیز" درست است یا "پرآمد قفیز"؟ [پُرآمدن قفیز: بهسر آمدن عمر از فرهنگ لغت عمید]
برین کار بگذشت یک هفته نیز
ز جادو جهان را برآمد قفیز
با سپاس - رضا
نازگل در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۲۵ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:
با توجه به ابیات 1و2 شاعر از رابطه دل ومعشوق سخن میگوید بنابراین درمصراع سعدیا گر بکند سیل فنا خانه دل چون( اگر )حالت احتمالی و بکند هم از فعل کردن استفاده گردد یعنی سعدیا گر به کند سیل: فنا خانه دل که در مصرع بعد میگوید با این وجود دل را ازدست مده که....قابل قبول خواهد بوددو در مصرع به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست صحیح میباشد زیرا در اینجا (هم )معنای یقین وتاکید را میرساندو شاعر بدین وسیله سیر عرفانی خویش رابیشتر متجلی میسازد
با احترام
نازگل
عادل مجدی مازندرانی در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶:
در هوا چند معلق زنی و جلوه کنی
ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد
امیر در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳:
دوستان بنده ادیب نیستم ولی پیاله های قدیمی را دیده ام که اغلب از مس یا برنز درست شده بودند. آنها بصورت نیم کره هائی بودند که اشعاری از حافظ و مولانا و سایر شعرا در کناره های آنها برجسته کاری شده بود. شاید اشاره شاعر به آیتی که بر گرد پیاله هست همین اشعار باشد که همواره خوانده می شوند.
احمد تدین در ۱۲ سال و ۹ ماه قبل، جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲، ساعت ۱۹:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳: