مهرناز در ۱ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۲۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۱۴ - حکایت:
به جز سنگدل ناکند معده تنگ یعنی چه؟
علی.نیشابور در ۱ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۲۹ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
سلام رضای نازنین
قدر دانت هستم از آگاهی ای ک به من دادی.
همیشه در نور و دانایی و آگاهی باشی 🌹❤
علیرضا در ۱ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۷:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:
دوستان گرامی عزیزان نکته ای که در اینجا مطرح است اینه که چرا یک عده فاصله بین اندیشه حافظ و معنای غزل هایش قائل هستند مگر جز این که کلام و سخن ناب جلوه انوار حق بر دل عارف است که از کلام اوجاری شده مگه میشه شخصی اعتراف کنه هر چه کرده همه از دولت قرآن کرده اونوقت بیاد این در و گوهر را در وصف مثلا شاه شجاع به کار ببره عزیزان بدور از تعصب حافظ حافظ قرآن است قرآن کتابیست که توسط پیامبر (ص) و اهل بیت تبیین و به مردم شناسانده شده حافظ که قبل از پیامبر نبوده این همه تعصب چرا ؟ مخاطب این غزل امام عصر(ع) است که وجه ا... ست وجه ا... از القاب امام معصوم میباشد تمام هستی جمال خداوند است اما حجت موجه که در بیت دوم آمده کیست؟ چاه زنخدان کیست که هزار یوسف مصری در آرزوی آن هستند اشاره به دعای حضرت یوسف (ع) که بار الاها مرا از صالحین قرار بده برید در تفاسیر تفسیر این آیه را بخوانید فقط اشاره میکنم اباصالح کنیه کدام امام است ؟ و در بیت ششم صورت خداوند محجوب نیست ا... نور السماوات و الارض بنابراین صورت محجوب زمینی مد نظر هست که حافظ در بیت آخر مشتاق روی چون ماه اوست . خواهش میکنم در نظر داشته باشید که خداوند به حافظ عنایت داشته و نمیشه به شخصی این لسان را بدهد که در تاریخ ادبیات وکتب عرفا شاخص باشد اونوقت چشم و فکر وذکرش یک عشق سطح پایین باشه در نظر داشته باشیم دعای تمامی انبیا محقق شدن وعده الهی و قرار گرفتن در جایگاه عبد صالح بوده و حافظ به دنبال معشوقیست که هم وجه ا... هست و هم آرزوی تمامی انبیا و اولیا و اوصیا یعنی وجود پر برکت امام عصر(ع) است . کسانی که حافظ را در عقیده آزاد میدانند آیا به این فکر نکرده اند که تمامی مسلمانان شاخصی جز پیامبر (ٌص) نمیتوانند داشته باشند که حافظ از آن به پیر مغان یاد میکند .مگر میشود خودرو به درجات بالای ناب عرفانی بدون در نظر گرفتن شاخصی چون حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) رسید.
علیرضا در ۱ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۰:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:
مرحبا وحید احمد نژادیان
دکتر حافظ رهنورد در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴:
این شعر بسیار زیبای خواجه حافظ سروده شده در زمان امیر مبارزالدین است. در این دوران وی به کنج عزلت رفت و با کمتر کسی ارتباط داشت.
ابراهیم فاروقی در کتاب شرفنامهی منیری از قول امیر شهابالدین حکیم کرمانی آورده است که بیت آخر این غزل تعریضیست به سید عضد صراف وزیر. وی از وزیران امیر مبارزالدین بود و خودش نیز شعر میسرود که البته اشعارش ضعیف و کم بسامد بود و مضامین برخی از اشعارش تغییر یافتهی برخی از اشعار حافظ بود.
سیدِ عَضُدِ یزدی از شاعران سدۀ هفت و هشت هجری، و از رجال دورۀ ابوسعید بهادر و وزیر امیر مبارزالدین و بزرگ سادات یزدی بود. (گنجور)
پسر وی جلال عضد هم از شعرای بعدیست که بیش از چهارهزار بیت شعر دارد.
سید جلال الدین عضد یزدی معروف به جلال عضد و متخلص به «جلال» شاعر سدهٔ هشتم هجری و ستایندهٔ برخی امیران چوپانی و آل اینجو بوده است. (گنجور)
مهرناز در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۵۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۹۹ - قصهٔ سوال کردن عایشه رضی الله عنها از مصطفی صلیالله علیه و سلم کی امروز باران بارید چون تو سوی گورستان رفتی جامههای تو چون تر نیست:
بی نام عزیز کجایید؟
مهرناز در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۲۷ در پاسخ به 7 دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۱۲ - گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان:
سلام و عرض ادب .من متوجه درست و غلط ابیات نشدم چون پشت سر هم نوشتین و اشاره نکردید کدوم درسته کدوم غلط.
سید احمد مجاب در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۳۲ دربارهٔ قدسی مشهدی » غزلیات » شمارهٔ ۸۰:
در حیرتم که دیدهی (تر) عذرخواه کیست
مصلح الدین سعدی در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۶:۳۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:
در واقع ، ترلللا ترلللا اشاره به میمی در سال ۲۰۲۵ دارد ، یعنی ترالالرو ترالالا و این نشان دهنده این است که مولانا از آن زمان از وقایع جاری در قرون پس از خود آگاه بوده و به اشارتی یا تلویحا در ابیات خود می آورده
کوششگر جزا در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۹:
شاه بیت این غزل زیبا یعنی این بیت:
"گل نسبتی ندارد با روی دلفریبت
تو در میان گلها چون گل میان خاری
"
بدون شک یکی از زیباترین اقتباسها و فارسی موزون شده ای از تکه ای از شعری در کتاب غزل غزلهای سلیمان, در تورات است که میفرماید:
"محبوبهٔ من در بین دختران،
مانند سوسنی است در میان خارها.محبوب من در میان جوانان، همچون درخت سیبی است در بین درختان جنگل."
البته هنر سعدی در موزون و زیبا و دلنشین کردن این بیت را نیز نمیتوان نادیده گرفت. این دست اقتباسها نشاندهنده ی دانش عمیق سعدی و حافظ و دیگر شاعران بزرگ این مرز و بوم از ادبیات کهن و کتابهای مقدس است, که شاید بهش کمتوجهی شده.
کوششگر جزا در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۶:
بنظر میرسه این بیت:
"خدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بیسامان مپوشان"
و چند بیت بعدی, و به طور کلی این غزل, به نوعی اقتباس, الهام, بازنویسی یا فشرده سازی ای از آیه ی بیست و هشت سوره ی کهف در قرآن باشد, که میفرماید:
«و همیشه خویش را با کمال شکیبایی به محبت آنان که صبح و شام خدای خود را میخوانند و رضای او را میطلبند وادار کن، و مبادا دیدگانت از آنان بگردد از آن رو که به زینتهای دنیا مایل باشی، و هرگز از آن که ما دل او را از یاد خود غافل کردهایم و تابع هوای نفس خود شده و به تبهکاری پرداخته متابعت مکن.»
محبت به افراد "خداپرست" و بدون زینت = رندان بی سامان
نگرداندن دیدگان از آنان به علت "زینتهای دنیا" = خرقه نمادی از جاه و مقام,
متابعت نکردن از "افراد غافل" = دلق پوشان, صوفیوشان و خرقه پوشان نمادی از مقامات دولتی و دینی و اجتماعی
و البته قسمتهایی ازین مفهوم جاهای دیگری هم تکرار شده اند, مثل آیه هجده لقمان: «و با بی اعتنایی از مردم روی مگردان....»
۱۲۸ در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۴۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر:
شیعه یا سنی بودنش مهم نیست، مهم اینه محب اهل بیت بوده، تمام.
رکسانا غلامپور در ۱ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۳۴ در پاسخ به سهراب فرسیو دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اسکندر » بخش ۶:
در گذشته واژه "پرستش" یا "پرست" به معنای امروزی خود نبوده ، بلکه پرستش هم ریشه با "پرستار" و به معنای نگاهبان ،محافظ یا مراقبت کننده بوده.
امیرعلی پارسا در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۴۶ در پاسخ به هانيه سليمي دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۷:
مورد دوم را درست می فرمایید اما آقای الهی قمشه ای در کتاب ۳۶۵ روز در صحبت مولانا از واژه پرها استفاده کرده اند گرچه بالها از نظر وزنی به مراتب صحیح تر می باشد
دکتر حافظ رهنورد در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸:
پرسشی که در این غزل مهم است این است که
خواجه در مصرع نخست میفرماید: نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
بعد چند بیت پایینتر میفرماید: علم و فضلی که به چل سال دلم جمع آورد ترسم آن نرگس مستانه به یغما ببرد.
خب این دو مصرع دو معنای پارادوکسیکال دارد.
اگر کسی دل خواجه را نمیبرده پس او از کدام نرگس مستانه میترسیده؟
و باز در بیت آخر نیز از غمزهی یار صحبت میکند.
کدام یار؟ مگر نگفت نگاری نیست که دل ما را ببرد؟ پس این یار کیست؟
پوریا زارعی در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹۸:
به نظرم حیدر کرار و اضاف کردن
کیومرث محمدی در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۲۱ در پاسخ به mohandes دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:
گلهای تازه ۱۲۱
بابک چندم در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۲۱ در پاسخ به وحید بافنده دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۴:
عزیزم
چون اصرار به عامیانه ننوشتن داری، که کاملاً هم درست است:
خودتون -> خودتان
میشه -> میشود
نمیکنه -> نمیکند
لازمه -> لازم است
اونم -> آنهم
مسعود maskhaz@gmail.com در ۱ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۴۰ در پاسخ به برنا جوانمرد دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱:
خیلی جالب و عجیب است که مردم ما آنچنان باقریحه و خوشفکرند که میتوانند از یک اشتباه چاپی و یک «واو سهوی» ، کلا یک داستان جدید و مفصل استخراج کنند و بسازند .
انصافا ایران سرزمین شعر و شاعریست .
هرچه گفت حضرت حافظ حق گفت در ۱ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۹: