محمدرضا جباری هرسینی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۳۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۰:

به جای «تا» در مصرع دوم بیت دوم، پیشوند «نا» در «ناکس» در تصحیح استاد دکتر مولایی آمده که بی مناسبت نیست. همین جا بر خود فرض می‌دانم از استاد نازنین خودم، آقای دکتر محمد سرور مولایی که تصحیح طبقات الصوفیه و کلیات بیدل و چندین اثر مهم را با دقت و صرافت و تحمل مشقت فراوان، انجام داده‌اند، سپاسگزاری نمایم اگرچه این اندک، حق‌گزار آن همه کوشش نیست.

nabavar در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۰۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:

ایرج گرامی
گویا شما در مفهوم شعر مشکل داری.
مارا سریست با توکه گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم
مارا سریست با تو ، به مانای آنست که پیمانی در مورد تو با خود دارم ، عهدی با خود بسته ام که بر سر پیمان خود هستم اگر که بر سر این عهد جان بدهم.
زنده باشی

مرجان در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱۶:

انفعال ‌گمرهی در "اعتراف " عجز نیست

nabavar در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

مسعود گرامی
شعر شما وزین و بی عیب است
حیف است طبعی این چنین والا، پیرو دیگر شاعران باشد
شعری بیشتر به دل می نشیند که سخن تازه ای ، ابداعی و یا دگر گونه سخنی در آن باشد.
در حاشیه ی قبلی نوشتم : در خیال از تو بتی ساخته ایم.
این نسبت ها را در خیال به خداوند می دهیم . دیگران گفتند و ما تبعیت می کنیم.
اگر تابع نباشی ، خودت باشی ، مستقل باشی، حتماً جلوه ای شاعرانه خواهی داشت
زنده باشی

همیرضا در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:

@فاضل:
هر دو صورت در لغتنامه آمده (روی بلعجب و بوالعجب دو بار کلیک کنید و آنها را در لغتنامه ببینید).
در مورد این ترکیب (و ترکیب بلهوس یا بوالهوس) اختلاف نظر وجود دارد. نظر غالب ادیبان آن است که این دو واژه ترکیب پیشوند بل فارسی (که دلالت بر بسیاری می‌کند) با کلمات عربی عجب و هوس است. می‌توانیم آنها ترکیب (ابو)ی عربی با این واژه‌ها بدانیم که در این صورت سؤالی که عربی‌دانها می‌توانند پاسخگوی آن باشند آن است که آیا این ترکیبها اصلا در زبان عربی وجود دارند یا خیر (احتمالا خیر بودن جواب این سؤال باعث طرح مسئله فارسی بودن پیشوند این کلمه شده) و این که با ترکیب کلمه (پدر) عربی چه معنایی برای آنها در نظر می‌گیریم؟ بوالهوس مثلا عامل هوس است یا کسی که بسیار هوسباز است؟ بوالعجب عامل تعجب است یا چیزی که بسیار عجیب است؟ در نهایت طرز نوشته شدن آنها در نسخه‌های خطی هم می‌تواند راهگشا باشد.

محمد تدینی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۶ - حکایت دانشمند:

صنادید درست است، نه صنا دید - صنادید جمع صندید بوده به معنی بزرگان و مهتران است.

علی احمدی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۴:

قسمتی که بین قسمت 4 و 5 سایت گنجور جا افتاده
"آزمودن فریدون فرزندان خود را"
چــــو از بــــازگــــردیــــدن آن ســــه شــــاه
شـــد آگـــه فـــریـــدون بـــیـــامـــد بــــه راه

ز دلــشــان هــمــی خــواســت کــآگـــه شـــود
ز بـــدهـــا گـــمـــانـــیـــش کـــوتــــه شــــود

بــــیــــامــــد بــــســــان یــــکـــــی اژدهـــــا
کـــزو شـــیـــر گـــفـــتــــی نــــیــــابــــد رها

خـروشـان و جــوشــان بــه جــوش انــدرون
هـــمـــی از دهـــانـــش آتـــش آمـــد بــــرون

چـو هـر ســه پــســر را بــه نــزدیــک دیــد
بـــه گِـــرد انـــدرون کـــوه، تـــاریـــک دیـــد

بــرانــگــیــخــت گـــرد و بـــرآورد جـــوش
جــهـــان گـــشـــت از آواز او پـــر خـــروش

بـــیـــامـــد دمـــان نـــزد مـــهـــتـــر پـــســــر
کــــه او بــــود پــــرمــــایــــه و تــــاجـــــور

پـــســـر گـــفـــت بـــا اژدهـــا روی جـــنـــگ
نـــســـازد خـــرد یـــافـــتـــه مـــرد ســـنـــگ

سـبـک پـشـت بـنـمـود و بــگــریــخــت زوی
پـــــدر زی بـــــرادرش بـــــنـــــهــــــاد روی

مــــیــــانــــه بــــرادر چــــو او را بــــدیـــــد
کــمــان را بــه زه کــرد و انــدر کــشـــیـــد

مـــرا گـــفـــت گــــر کــــارزارســــت کــــار
چــه شــیــر دمــنــده چــه جــنــگـــی ســـوار

چـو کــهــتــر پــســر نــزد ایــشــان رســیــد
خـــروشــــیــــد کــــان اژدهــــا را بــــدیــــد

بـــدو گـــفـــت کـــز پـــیـــش مـــا دور شـــو
نــهـــنـــگـــی تـــو بـــر راه شـــیـــران مـــرو

گــرت نـــام شـــاه آفـــریـــدون بـــه گـــوش
رســیــدســت هـرگـــز بـــدیـــن سان مــکـوش

کــه فــرزنــد اویـــیـــم هـــر ســـه پـــســـر
هــــمــــه گــــرزداران پــــرخــــاشــــخـــــر

گــــر از راه بــــی راه یــــکــــســــو شــــوی
وگــر نــه نــهــمـــت افـــســـر بـــدخـــویـــی

فــریــدون فــرخ چــو بـــشـــنـــیـــد و دیـــد
هــنــرهـــا بـــدانـــســـت و شـــد نـــاپـــدیـــد

بـــرفـــت و بـــیـــامــــد پــــدروار پــــیــــش
چـنــان چــون ســزایــد بــه آیــیــن خــویــش

ابــا کـــوس و بـــا نای و پـــیـــلـــان مـــســـت
هــمــان گــرزه ی گــاوپـــیـــکـــر بـــدســـت

بـــزرگـــان لـــشــــگــــر پــــس پــــشــــت او
جــــهــــان آمـــــده پـــــاک در مـــــشـــــت او

چـــو دیـــدنـــد پـــرمـــایـــگـــان روی شــــاه
پــــیــــاده دوان بــــرگـــــرفـــــتـــــنـــــد راه

بــرفـــتـــنـــد و بـــر خـــاک دادنـــد بـــوس
فــرومــانــده بــر جــای پــیــلـــان و کـــوس

بـــپـــرســـیـــدشان شـــاه و بــنـــواخـتـــشــان
بـــه انـــدازه بـــر، پـــایـگـــه ســـاخـــتـــشـــان

چــو آمـــد بـــه کـــاخ گـــرانـــمـــایـــه بـــاز
بـــه پـــیـــش جـــهـــان‌داور آمــــد بــــه راز

هـــمـــی آفـــریـــن کـــرد بـــر کـــردگــــار
کــــزو دیــــد نــــیــــک و بـــــد روزگـــــار

وز آن پــس جــهــاندیــدگــان را بــخــوانــد
بــه تــخــت گــرانــمــایــگــان بــرنــشـــانـــد

چــــنــــیــــن گــــفــــت کــــان اژدهــــای دژم
کــجــا خــواســت گــیــتــی بــســوزد بـــه دم

پــدر بُــد کــه جــســت از شــمـــا مـــردمـــی
چــو بــشــنــاخــت بــرگــشــت بــا خـــرمـــی

کــنــون نــامــتــان ســاخــتــســتــیــم نـــغـــز
چـنـان چــون بــبــایــد بــه پــاکــیــزه مــغــز

تــویــی مــهــتــریـــن، ســـلـــم نـــام تـــو بـــاد
بــه گــیـــتـــی بـــرآگـــنـــده کـــام تـــو بـــاد!

کـه جَـســتــی ســلــامــت ز چــنــگ نــهــنــگ
بـــه گـــاه گـــریـــزش نــــکــــردی درنــــگ
دلــاور کــه نــنــدیــشــد از پــیــل و شــیـــر
تــو دیــوانــه خــوانــش، مــخــوانــش دلــیــر

مـــیـــانـــه کـــز آغـــاز تـــنــــدی نــــمــــود
از آن پــــس مـــــر او را دلـــیـــــری فـــــزود

ورا تـــور خـــوانـــیـــم شـــیـــر دلـــیــــر
کــجــا ژنــده پــیــلــش نـــیـــارد بـــه زیـــر

هــنــر خــود دلــیــریــســت بــر جــایـــگـــاه
کـــه بــــد دل نــــبــــاشــــد ســــزاوار گــــاه

دگـر کـهـتـریـن مــرد بــا ســنــگ و چــنــگ
کـه هــم بــا شــتــابــســت و هــم بــا درنــگ

ز خـــاک و ز آتـــش مـــیــــانــــه گــــزیــــد
چــنـــانـــک از ره هـــوشـــیـــاران ســـزیـــد

دلــــیــــر و جــــوان و هــــشــــیـــــوار بـــــود
بــه گــیــتــی جــز او را نــبـــایـــد ســـتـــود

کـــنـــون ایـــرج انــــدر خــــورد نــــام تــــو
در مــــهــــتـــــری بـــــاد فـــــرجـــــام تـــــو!
بـــدانـــک او بـــه آغـــاز تـــنـــدی نـــمــــود
بــــه گــــاه درشــــتــــی دلــــیــــری فــــزود

بــه نـام پـــری‌چـهـــرگــــــــــان عــــــــــرب
کــنــون بــرگــشــایـــم بـــه شـــادی دو لـــب

زن ســـلــــم را کــــرد نـــــــام "آرزوی"
زن تـــــــور را "مـــــــاه" آزاده خــــــــــوی

زن ایــــرج نــــیــــک پـــــی را ''ســهـــی"
کــجــا بــد بــه خــوبــی ســهــیــلـــش رهـــی

پــس از اخــتـــر گـــرد گـــردان ســـپـــهـــر
کــه اخــتــر شــنــاســان نــمــودنــد چــهـــر

نــــوشــتــه بـــیـــاورد و بـــنـــهـــاد پـــیـــش
بـــدیـــد اخـــتــــر نــــامــــداران خــــویــــش

بـه سـلـم انــدرون جــســت زاخــتــر نــشــان
ســبــب مــشــتــری بــود و طــالـــع کـــمـــان

دگــر طـــالـــع تـــور فـــرخـــنـــده، شـــیـــر
خـــداونـــد خـــورشـــیـــد ســـعـــد دلـــیــــر

چـــو کـــرد اخـــتـــر فـــرخ ایـــرج نـــگـــاه
کـَــشَـــف طـــالــــع آمــــد خــــداونــــد مــــاه

از اخــتــر بــر ایــشــان نشــانــی نــمود
کـــه آشـــوبـــش و جنـــگ بـــایســـت بـــود

حامد در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰:

لازم نیست مصراع هامتصل حساب شود. مربع نام قالب شعر است

مسعود عالم پور رجبی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

بنده به عنوان یک شاعر بقدری این غزل زیبای استاد سنایی را دوست دارم که با بضاعت ناچیز خود نظیره ای سروده ام که تقدیم اصحاب نظر می نمایم تا چه باشد و چه در نظر آید :
خداونـد جـهان
مَلِکا ، بنده‌ نوازا ، که خداوندِ جهانی

ز ِتـو پیـدا همه عـالم ، همه جسمند و تو جـانی
چه کُند دیده اگر پـَرتـو ِخورشید نبیند

تـو همان ذاتِ مُنیری که به صد جلوه عیانی
« تو کریمیّ و رحیمی، تو عظیمیّ و حکیمی »

چه بگویم تو کدامی که هم اینیّ و هم آنی
به کدامین صفت ای شه سخن از وصفِ تو گویم

که در این وادیِ حیرت ، نه زبانی نه بیانی
تو در اندیشه نگنجی که برونی ز ِتصوّر

تو فراتر ز زمانی ، تو فزون‌ تر ز مکانی
نه من آنم که زِخوانِ کرَمَت دست بشویَم

نه تو آنی که گدا را زِدرِ خویش بـِرانی
همه فانیّ و تو باقی تو به فریاد رَس آن دم

که نمانَـد به جهان جز تو نه نامی نه نشانی
تـو نَـبَندی درِ رحمت به کسی از سرِ احسان

نَبُوَد جز تو اِلاها ، نه امیدی نه توانی
دل ِ« مسعود » ز ِعشق تـو تپَـد دمبدم ای جان

که تو جانان ِجهانیّ و مرا روح و روانی

سید نادر حسینی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۳۹ دربارهٔ رهی معیری » چند قطعه » قطعهٔ ۱۱ - کالای بی‌بها:

با سلام و درود،،،غلط املایی متن :نظرم و نثر× نظم و نثر
در مورد رهی معیری میتونید کتاب ««شد خزان گلشن آشنایی»»

ابوطالب روشن در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۹ - مثلث:

مصرع اول رشته آخر "میکده" هست؛ اما نوشته شده "مبکده"

حامد در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸:

بنمود مه وفا از اینجا

جباری در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۴۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۰:

در بیت دوم، الف «انکار» افتاده است و یک فاصله بین آن و کاملان رعایت نشده.

محیا علمداری در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۳۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۱ - آغاز داستان:

تا چون به چمن رسد تذروی / سروی بیند به جای سروی
در ابیات تذرو و سرو در موارد متعددی در کنار هم آمده اند . این با هم آیی نه ناشی از عشق و مؤانست آن دو بلکه به دلیل هم وزنی این دو واژه و به دلیل سهولت استفاده آنها در قافیه بوده است

فاضل در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۷:

در بیت ششم مصراع "ما با توایم و با تو نه‌ایم اینت بلعجب" به نظر من املای کلمه بلعجب غلط است و باید بوالعجب درست باشد. لطفا اصلاح شود. در واژه یاب هم این کلمه بدین شکل نوشته شده بود

هانیه سلیمی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰۸:

در مورد خوانش مصرع آخر" که نمی‌یابد میدان بگو حرف سمندم" در گزیده غزلیات شمس استاد کدکنی به این شکل آمده: " به گَو ِ حرف، سمندم" یعنی سمند سخن من به گَو= گودالِ حرف ، میدان نمی یابد.
در خوانش آقای پرویز شهبازی به این شکل اجرا شده: " به گُوِ حرفِ سمندم" یعنی منطق جان، با سخن گفتن و این کلام سرکش من که مانند سمند میتازد، میدان نمی یابد.

خراسانی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۵۰ دربارهٔ قدسی مشهدی » غزلیات » شمارهٔ ۳۳:

سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از ذوق گناه
معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما
قدسی مشهدی

بیگانه در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ملحقات و مفردات » شمارهٔ ۱۶:

فقط وای...

موسی روستایی در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » هفت پیکر » بخش ۲۸ - نشستن بهرام روز دوشنبه در گنبد سبز و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم سوم:

دید کوهی بلند و گفت این کوه
از دگرها چرا بود به شکوه
***
بود از وزن خارجش کرده و با توجه به معنی و وزن در منابع ربود ذکر شده است
دید کوهی بلند و گفت این کوه
از دگرها چرا ربود به شکوه

حمیدرضا علیزاده در ‫۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۹ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۳۱:

استاد قوامی در گلهای جاویدان 147 این شعر را اجرا کرده اند.