رضا در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴ - آمرزش خواستن:
شاذَروان قسمت پایینی دیواره کعبه است تا طواف کنندگان وارد حریم قدیم نشوند.
شهلا در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مقام اهل توحید:
با پوزش چون صحبت از آواز است، همان صدا صحیح است و اشاره به صداهایی دارد در جو لامکان که ما قبلاً شنیده ایم و خرد ازلی ما آنها را بیاد دارد. مولانا نیز در این باره اشعاری سروده اند ودلیل لذت بردن مارا از موسیقی خاطره اصواتی میداند که در ازل شنیده ایم
الیاس در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸:
الست بربکم یعنی شما «ربّ» نیستید. شما پرتو من هستید ذات من نیستید. همه انسان ها «قالوا»؛ این عالم، عالم تدریج است. در این زمانی که هستیم همه ازل و ابد وجود ندارد. همیشه در بیش از یک لحظه زندگی نمی کنیم. در عالم الست ازل و ابد جمع است. آنچه در زمان هست نیز در آنجا یکجا جمع است. زبان ما از حرف و صوت و نفس است اما زبان وجود، بسیار صریح و رسا و بلیغ است.
معنی الست بربکم عجز وجودی نسبت به ذات حق تبارک و تعالی است. در آن عالم، اعتراف کردند و سپس تنزل کردند و آمدند به این عالم که پر است از محدودیت ها و تنگناها؛ که باید از این منفذ تنگ عالم عبور کنند. عالم ازل و الست یکی است و اگر «الست» به کار می بریم به لحاظ این است که در قرآن به کار رفته است. به این پرسش ازلی پاسخ دادند و «بلی» گفتند.
دکتر ابراهیمی دینانی
سعید عباسی در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳۹:
این شعر فوق العاده را بانو شکیلا به زیبایی خوندن. در آلبومی که سال 1381 به بازار عرضه کردن
فیض بارش در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » زبور عجم » بخش ۱۱۸ - چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما:
با دورد،
در مصراع اول بیت دوم به خوبی معلوم می شود که جناب لاهوری منظور شان جمع است نه یک فرد یا شخص که گویا امام زمان شود، لطفن هر شهامت و دلیری را به امام زمان ربط ندهید، همچنان کوشش کنیم که پارسی زبان باشیم به مذهب و گروه ها تقسیم نشویم و عجم به کسی گفته میشود که غیر عرب باشد مگر امام زمان از طایفه عرب نیست؟؟؟؟؟
به همین منظور اینجا از غیرت، شهامت و دلیری عجم حرف رفته است نه عرب که امام زمان باشد یا است.
و کافرستان هم منظور شان افغانستان نیست کافرستان کشور های غیر عرب است شاید که جغرافیایی اعظیم پارسی زبانان باشد که افغانستان سیاسی و ایران سیاسی و تاجیکستان سیاسی و اوزبیکستان سیاسی ترکمنستان سیاسی یعنی همان ایران باستان یا آریانا باستان بوده باشد.
غلامحسین صادقی در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۵ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » مخمّسات:
باتشکر از همه عزیزان بیت اول یک کلمه که جا افتاده زرد است ای زلف تو چون مار و رخ زرد تو چون گنج زردی سیمای دلبر را به طلا (گنج)تشبیه نموده است
یاسین در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۴ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۶:
زیبا ترین غزل
امیر خسرو دهلوی
یاسین در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۱۴ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۶:
زیبا تربت غزلیاتی امیر خسرو دهلوی
کامبیز در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:
بسیار زیبا بود . شجریان نیر با گروه خود این متن را اجرا کرده اند
http:/nakaman.net/65884/دانلود-آهنگ-عشق-چون-زمرد-و-مرگ-پدر-از-هم.html
مقداد در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۱۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۴ - یافتن مرید مراد را و ملاقات او با شیخ نزدیک آن بیشه:
سلام و درود
بی ز ضدی ضد را نتوان نمود رو توضیح میفرمایید.
ممنون
مهران ش در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۱ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۶۶:
مآزار مخفف میازار است.
توضیح این که در فارسی اصیل برای صیغه نهی "م" را به اول فعل امری میآوردناند: مزن، مکن، میازار
و برای صیغه نفی "ن" را به اول فعل میآوردند: ندانستم، نخوردم، نکردم
پس در اینجا همان ضبط «مآزار» به شیوه اصیل و اصح است.
مجید در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳:
آقا رضا درود بر شما. غرق آب و عرق اکنون شکری نیست که نیست. عالی بود.
فرهنگ در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۴۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۸۰ - معشوقی از عاشق پرسید کی خود را دوستتر داری یا مرا گفت من از خود مردهام و به تو زندهام از خود و از صفات خود نیست شدهام و به تو هست شدهام علم خود را فراموش کردهام و از علم تو عالم شدهام قدرت خود را از یاد دادهام و از قدرت تو قادر شدهام اگر خود را دوست دارم ترا دوست داشته باشم و اگر ترا دوست دارم خود را دوست داشته باشم هر که را آینهٔ یقین باشد گرچه خود بین خدای بین باشد اخرج به صفاتی الی خلقی من رآک رآنی و من قصدک قصدنی و علی هذا:
بیت 9 مصرع اول باید تغییر کند به: ور که خور را دوست دارد او به جان
خور به معنی خورشید
زاهد مجیدی در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۲۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۴:
البتە درمیان حاشیەهای ذکرشدە، یک موردرا فراموش کردەاند کە زنویسند:
در مصراع :" جویندگان جوهر دریای کُنە تو"
واژەی گوهر صحیحتر است.
مهدی در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » مربع:
قالب شعر «مربع» است
فریبرز در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۱۶ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:
دوست عزیز همون گبران درسته چون گریان اصلن معنی نمیده در این بیت و گَبر یا گَبری به شخصی گفته میشه که کافر یا بت پرست باشه. البته زردشتی هم معنی میده ولی در اینجا همان کافر معنی میده.
حسین،۱ در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۷:
طیب جان
بارهٔ دژ
گویا منظور دیوار قلعه باشد .
زنده باشی
کوروش در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها
بنظر من حقیر سبکبالان ساحلها (پرندگان دریا) بهتر معنی میدهد.حافظ اینجا خود را به مسافر بیمناک کشتی ای گرفتار توفان تشبیه کرده که در این توفان مرغان دریایی را مینگرد که برخلاف او براحتی و بی دغدغه از باد وموج و گرداب پرواز میکنند.او می گوید:این مرغان دریا چگونه میتوانند از ترس و اضطراب او خبر داشته باشند؟
دلیر در ۷ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷۷:
به نظرم بیت سوم، مصرع دوم مشکل داره و درستش به این شکله :
با طبیبان دغل پیشه سرو کارش ده.
ممنون
بیگانه در ۷ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۵۸ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰۷: