احمد لماس در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:

در مصرع اول بیت سوم خواننده احساس میکند که وزن شعر گویی دچار وقفه میشود و از روانی می افتد! البته به دیوان تصحیح جناب فروغی هم که مراجعه کردم عینا همین مصرع درج شده ولی باز راضی نشدم و با پس و پیش کردن واژه ها مصرع را به صورت ذیل تغییر دادم که برای اخذ نظر اساتید و خواننده گان در اینجا مطرح میکنم.
تا از گریبان بر کند، سر آن نگار سنگدل
هر لحظه از بیداد او، سر در گریبان می برم

جلال عطارراده در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۵:

هوالعزیز
در این غزل له خوبی به داشته های هر خواننده شعر اشاره کردخ که از فرصت و نعمت های خدا دادی استفاده کن و از خود اثری ماندگار و مفید بجای بگذار

شهلا در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۸۰:

سلام دوستان گرامی که به واسطه جناب چاووشی با حضرت مولانا آشنا شده اید، درود برشما و ایشان
منهم که سالها در دریای پرگوهر اشعار حضرت مولانا غوطه می خورم، وقتی برای اولین آهنگ جناب چاووشی را در مجلسی شنیدم که که جوانان با آن خودشان را تکان میدادند، رنگم پرید و فکرکردم فاجعه ای در حال شکل گرفتن است، ولی بعد از مدت زمانی اینقدر از این ترانه خوشم آمد که رفتم و آلبومش را خریدم. الان هم که می بینم نسل جوان باین واسطه با اشعار خضرت آشنا می شوند، بسیار خوشحالم...
خداروشکر

دانیال در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۸:۲۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۷۷ - قصهٔ منافقان و مسجد ضرار ساختن ایشان:

فردوسی گونه فرمودند:
هر کجا لشکر شکسته میشود
از دو سه سست مخنث می‌بود
در صف آید با سلاح او مردوار
دل برو بنهند کاینک یار غار
رو بگرداند چو بیند زخم را
رفتن او بشکند پشت ترا

شهلا در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۰۴:

دوست داشتم تحلیل یا برداشت شما را از: "...عبرتِ ما کان و مترس"، در بیت پایانی میدانستم. آیااین درسته: 
درس ما و نگاه و ترازوی ما باید همان خودِ "کان" باشد، نه بُرهانی که در افکار خود یا دیگری می جوییم. آنجا که خودِ ما سایه ی بُرهانیم و در طلعت آن آفتاب حقیقت زود زدوده و محو می شویم.
یا شاید: عبرتِ ما کُن و مترس، باشد؟

نوید در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۳:

درود بر محسن جان. سپاس بی‌کران

پوریا لردی‌فر در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۴۵ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » بیان وادی طلب » گفتگوی شیخ ابوسعید مهنه با پیری روشن‌ضمیر دربارهٔ صبر:

با سلام و عرض ادب.
بیت (( هرکرا نبود طلب مرد آن بود حاش لله صورتی بی‌جان بود ))
با بیت پیشین خود تناقض دارد و در نسخه شفیعی کدکنی آمده است :((
هرکه را نبود طلب حیوان بود حاش لله صورتی بی جان بود))
لطفا اصلاح شود
با تشکر.

دکتر امین لو در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۴۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر):

در بیت اول به جای کلمه صبح کلمه صفر نیز آمده است. صفر به معنی اول برج حمل است برج حمل نیر ماه فروردین است پس با این تعبیر صفر روز اول سال شمسی و عید نوروز است (یعنی صفر روز از سال سپری شده) بنابراین کلمه صفر در این بیت بهتر و زیباتر از صبح است. چرب آخور هم استعاره از فصل بهار است چون در بهار روزها به تدریج طولانی تر می شود لذا مانند اسبی است که آخورش چرب است و هر روز فربه تر می شود گنج روان هم استعاره از نور خورشید است چون نور خورشید رنگ طلایی دارد و مانند گنج روان (گنج قارون) در شبها پنهان می شود همچنانکه گنج قارون زیر جاک پنهان شده است.هرا هم میخ های طلایی رنگ سینه اسب است و در اینجا مراد ستارگان هستند رخش هم استعاره از خورشید است رکاب در آخر بیت هم رکاب رخش است یعنی طلوع خورشید است . پس معنی بیت این گونه خواهد بود ذر صبح اولین روز بهارخورشید با طلوعش به ستارکان تاخت و با ادامه روزهای بهار تابش نور آن افزایش یافت.
االبته اگر کلمه صبح هم در بیت معنی می دهد ولی صفر شاعرانه تر است. و با تعبیر و تشبیهات کلمات هماهنگ تذ است.

رضاt در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۲۶ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۸۲:

به نظر میاد بیتی از این غزل جا مونده کسی اطلاعی داره

نگین کشاورز در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب
گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب
بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت
گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب
می‌نماید عکس می در رنگ روی مه‌وشت
همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرین غریب
ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست
خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب
گفتمش مگذر زمانی گفت معذورم بدار
خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب
گفتم ای شام غریبان طره شبرنگ تو
در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب
خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم
گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب
گفت حافظ آشنایان در مقام حیرتند
دور نبود گر نشیند خسته و مسکین غریب
حافظ

عیسی صداقت در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ خلیل‌الله خلیلی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰:

سلام من فکر میکنم شما باید با دید باز تر به شعر نگاه کنید

مجتبی آموزگار در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۳۳ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۵۲:

در مصرع دوم از بیت ششم "شودم" صحیح است

یاسین در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۴ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات ناتمام و اشعار پراکنده » مبتلا:

این ابیات مال وحشی بافتی هستند و در دیوان کامل وحشی بافتی تمام غزل موجود است

منیر در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۷۹:

با درود لطفن چند اشتباه را اصلاح کنید
1بیت سوم مصراع اول
هوایی مشق انتظارم‌، ز خاک گشن* چه باک دارم
* گشتن است
بیت پنجم مصراع اول زگلشنت ریشهنوشته شده باید به ریشه ء نخندد یا ریشه ای نخندد اصلاح شود
بیت ششم مصراع دوم نفسه نیست بلکه نفس است
(( رساست سر رشتهء نفس هم بقدر افسون جستجویت))
بیت هشتم
زسجدهء
بیت نهم اگر بهارم تو آبیاری وگر خزانم توشعله کاری یعنی چراغ به بهار تبدیل شود برگ درختان درپاییز به مانند شعله میماند بهار و چراغ مرتبط نیستند بهار و خزان درست است. از زحمات گنجور همیشه سپاسگزارم .با محت ناچیز منیر سپاس

محمد حسن در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۴:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹:

سلام، در برخی منابع و نوشته عنوان شده این شعر را حافظ در باره همسرش که در سفری درگذشته و محل دفش برای حافظ مشخص نبوده سروده است آیا این مطلب و ادعای فوق درست است.لطفا روشنگری نمائید تشکر

سحر جلال در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳:

سلام
متاسفانه شعر ایراد فاصله‌گذاری و نقطه‌های افتاده‌ی بسیار دارد.
در بیت اول
جزو لایتجزیٰ
بروونِ شیشه ، واو اضافه دارد.
جبین بحر ز وضع خراب ما. نقطه‌ی ز افتاده و فاصله‌گذاری رعایت نشده.
تشنه گامی درج شده که تشنه‌کامی صحیح است
خاموشیی که می دهد آخر جواب ما ی در خاموشیی جا افتاده
صفری دگر، تو نیز فزا بر حساب ما
عمرِ شرارو و برق ...
لطفاً اصلاح بفرمایید که تقریبا در تمام نسخه‌های موجود در اینترنت این اشتباهات تکرار شده

قرار شاعرانه در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۱۷ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۶:

در بیت یکی به آخر مانده ،پی به سرمنزل مقصود نخواهی بردن صحیح است

روح الله در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۰۵ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » رباعیات » شمارهٔ ۷۶۸:

این رباعی متعلق به کمال الدبن اسماعیل هست که به اشتباه در دیوان حافظ آورده شده

سورنا در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۰:

از ترنگ یادها
رنگی بیاد ندارم
تنها گل سرخی
در حنجره‌ام
هر شامگاه
نام ترا آواز می‌دهد.
سورنا

پاک منش در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۲ - مناجات:

علی نوشته ایت الله مرعشی توسل کردند یکی از اولیا الهی را ببینند این مطلب کاملا اشتباه و غلط است . بلکه اتفاقی خواب دیدند که جریانش مفصله