نازگل در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

با درود
در رابطه با غزل مذکور مشاهده گردید که بزرگان و عزیزان هریک بطریقی کلمه‌ای را مدّ نظر خویش قرار داده و آنرا به
زعم خود تعبیر و معنی میکنند معدودی گویند شکستگانیم و برخی دیگر معتقدند نشستگانیم دیدگاه جمعی به لحاظ معنوی و جمع دیگربطریق مادی میباشد و حال اینکه اینچنین نوشتار چیزی نخواهد بود جز اتلاف وقت چرا که مشکل خواهد بود منظور و نیت باطنی سراینده را تشخیص داد که چه بوده است و از طرفی مددی نخواهد نمود به پیشبرد سواد شعریمان
بنابراین بهتر در این است که فارغ از هرگونه تعصب بلحاظ فنی سروده را مورد بررسی قرار دهیم تا بدین طریق نتیجه ای مثمر ثمر حاصل گردد در رابطه با غزل یادشده ازمحققان و حافظ شناسان در مورد قافیه وردیف این غزل که مغایر است با قانون عروض سؤالاتی صورت گرفت که پاسخ چنین بود حضرت حافظ بدلیل قدرت قلم و مهارت در سرودن که صد البته شکی در آن نیست اقدام به سرودن چنین غزلی نموده است و این مطلب چیزی نیست جز تعصب بیجا زیرا همانگونه که مشهود میگردد در چند بیت کلمه را بعنوان ردیف و در ابیات دیگر بعنوان قافیه اختیار شده است جهت مثال آشکارا و عذارا و دارا هریک قافیه محسوب میگردند لکن در ابیات دیگربا آوردن کلمه را که همگی دارای یک مفهوم است استفاده گردیده که ردیف میباشد و این بر خلاف قوانین عروض میباشد همچنین هنر نظم در این میباشد که شاعرقادر باشد در یک مصراع و یا یک بیت نظر خویش را ارائه نماید نه اینکه خواننده آنرا برای خود معنا نماید مثلاً در مصراع دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را یعنی چه یعنی ای صاحبدلان دلم می‌رود از بهرخدا چه کنند ؟ و در مصراع دوم که مفهوم آن می‌شود افسوس که راز پنهان آشکار خواهد شد و ملاحظه میگردد که باز هم مکمل و روشنگر مصراع اول نیست و در اینجاست که خواننده با وجود مبهم بودن مصراع اول بدان معنا میبخشد و میگوید محض رضای خدا ای اهل دل بمن مددی رسان در اینکه حضرت حافظ از بزرگترین غزلسرایان ایران میباشد و هر غزل آن بزرگوار گویی چون شربتی گواراست بکام خواننده بحثی نیست لکن شاید بدلایلی جهت ویرایش این غزل آنرا که به بعد موکول نموده بودند به حیطه فراموشی سپرده شد و ما اکنون پذیرای آن میباشیم به هر حال با اجازه از محضر روح آن بزرگوار و عزیزان غزل مزبور را که مطابق با قواعد عروض باشدبطریق ذیل تقدیم میدارم امید است که مورد مؤاخذه و شماتت قرار نگیرم
با احترام


دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را
هجران ربود جانم گوئید دلربا را
کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینم دیدار آشنا را
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون
ساقی ز می فسون کن حالِ غزلسرا را
در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
نیکو وفاست جانا تا کی کنی جفا را
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
بر دوست کُن مروت بر دشمنت عطا را
در کوی نیک نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را
آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
شیرین‌تر از لبِ هر مهوش دهد شفا را
هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را
سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
زین سوختن حذر کُن سرکش میِ بقا را
آیینهٔ حقیقت جام می است بنگر
تا بر تو عرضه دارد دنیایِ پُر ریا را
خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند
ساقی بده بشارت رندان پارسا را
حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود
ای شیخ پاکدامن معذور دار ما را

امیر در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۳۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هیچ است [۱۰۷-۱۰۱] » رباعی ۱۰۲:

دوستان به نظر شما مصراع اول نباید از لحاظ وزنی به شکل زیر باشه؟
دنیا دیدی و هرچه که دیدی هیچ است

حیران در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۱۸:

بیت ما قبل آخر : زود "به رو"[به معنی صورت] درفتاد صحیح است.( در تصحیح استاد فروزانفر "برو" نوشته شده است که منظور "به رو" است. در هر صورت بر او اشتباه است)

سلام در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » فی فضائل خلفا » فی فضیلةامیرالمؤمنین علی رضی الله عنه:

یک نکته باید توجه شود پیرو حضرت علی بودن مترادف شیعه بودن نیست همانطور که پیرو حضرت مسیح بودن به معنای مسیحی بودن نیست بلکه مسلمان حضرت عیسی را مسلمان می دانند. پس اگر در کتاب یک مسلمانان تمجیدی از از حضرت عیسی بشود نمی توان نویسنده را متهم به مسیحی بودن کرد.کما کان در ادبیات فارسی از از حضرت عیسی بسیار نام برده شده و نوسیندگان مسلمان بوده اند.
نکته ایی که باید دانسته شود این است که همان طور که تشیع پیامبر را گواه بر مذهب خود می داند ، تسنن هم پیامبر را گواه بر مذهب خود می داند. قضیه در مورد حضرت علی همچنین است.یعنی تفاوت در پیروی حضرت علی نیست بلکه در تفسیر از حضرت علی است. شعرای قبل از صفویه سنی بوده اند و تمجید از حضرت علی مغایر مذهب شان نبوده است.

بابک بامداد مهر در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۷۶:

غم توبه توی مارا توبه جرعه ای صفا ده

بابک بامداد مهر در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۸۱:

ترجمان یعنی مترجم.و گفته شده زبان سعی می کندآنچه دردل است را ترجمه کندودرقالب کلمات بیان کند .اینها درست است ولی دریک دید برترو وحدت نگر این همه ی مرزبندی ها را ازمیان برداروهمه را آمیخته ویکی ببین.درابیات دیگرهم بدونیک و آهو وشیر و این جهان وآن جهان را ...همه ی اضداد و دویی ها را درشکسته وآمیخته ویکی دانسته است

احمد محمود امپراطور امپراطور در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۴۷:

گـــــــاه وداع بقـــــــــا زور نفس از امل
چون به‌گسستن رسید آه رسا می‌شود
حضرت بیدل

این بیت در چاپ مطبعه عنایت السراج که تا بحر دال است اینگونه آمده است.

احمد محمود امپراطور امپراطور در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۴۷:

بیت صحیح این غزل.!
عذر ضعیفی دمی ‌کاینه ‌گیرد به دست
آبله در پای سعی نـــاز حنا می‌شود
حضرت بیدل

محمدجواد بوالحسنی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:

درود
این غزل ، به زیباترین و هنرمندانه ترین شکل ممکن ، یک صحنه اروتیک را تشریح میکند و هدفش از تشریح این صحنه ، اعتراض به زاهدان و خشک مذهبان است که به جمود فکری رسیده اند ، البته اعتراض لسان الغیب به شریعت مداران منجمد شده ،،،،،، . در همه جای غزلیاتش بسیار گسترده است ، ولی در این غزل به زیبایی از تصویر سازی استفاده میکند... به نظر من باید به صورت نماهنگ(ویدئو کلیپ) البته بدون سانسور ساخته شود.
البته استاد ، کار را برای طراح لباس و چهره پرداز و طراح صحنه و البته برای تنظیم کننده موسیقی و بقیه عوامل بسیار ساده کرده و همه را شرح داده در خود غزل.
تا ابد یادش گرامی و نامش ماندگار باد

مهیار مهدی زاده بارفروش در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳:

ظاهراً این بیت از سلمان مربوط به این غزل جا افتاده است
عالم از قصه من پر شد و آنگه تو چنان
مست حسنی که ز عالم خبری نیست تو را

عارف در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۳ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲۴:

دوستانی که می‌فرمایید ز بس گشتم خیال تو..‌ خیال گشتن صحیح نیست.خیال بستن ٬ یعنی خیال کسی را در ذهن بستن،ترکیب درستیه.یعنی شما از فیض کاشانی بیشتر میدانید...!!!

بابک بامداد مهر در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۲:

نوری که ازاو تابد هرچشم که برتابد
بیدار ابدیابد برکالبد خفته
بیداری وحیات ابدی دریافتن نور حق دردیدگان است.نور بصر رمزجاودانگیست.

واحد در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۳۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » گفتار اندر داستان فرود سیاوش » بخش ۱:

درود، در باره موضوع کلات عرض کنم خود واژه کلات همان قلعه است و جاهای فراوانی در ایران داریم به اسم کلات (غلات بزی، کلات غرم، کلات شیراز و غیره) و اینکه فردوسی خودش هم آگاهی داشته که کدام کلات بوده یا حتی اصلاً برای او مهم بوده یا خیر، جای بحث وجود دارد و شاید باستان شناسی بتواند داستانی را به داستانی ربط دهد، از لحاظ جغرافیایی گناباد منطقی به نظر میرسد اما جای بحث همیشه باز است مثلاً من در منطقه کرمان برجی دیدم به اسم گیو قلعه اما اکنون فهمیدم گیو اصفهانی بوده یا در این حدود میزیسته است و البته مرزها در گذشته کمی تفاوت داشته است مثل مملکت فارس در زمان قاجار تا کنون.
اما نکته جالب این داستان در زمان کشته شدن فرود این بود که پهلوانان جوانان تند سر در جنگ شتاب میکردند و گیو و دیگران شانه از زیر بار خالی میکردند. به هر حال داستان به نظر غیر منطقی و ساده میآید چرا که همان اول میشد فرود و بهرام با هدیه و سلام به پیش طوس بیایند تا چنین نشود.

جباری در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۷ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲ - در ستایش قاضی ابوالبرکات‌بن مبارک فتحی:

در بیت آخر، کلمۀ طابع! را به طبایع تغییر دهید.

majid در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، پنجشنبه ۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۰۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰۷:

دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

لطفا معنای این بیت را هرکس میدونه برام ارسال کنه ممنون میشم با سپاس

علی در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۰ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۷:

کار جنون ما به تماشا کشیده است!

محمد حسین در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۳:

ابیات حذف شده:
پیر مغان حکایت معقول میکند. معذورم ار حدیث تو باور نمیکنم
شیخم به طنز گفت حرام است می مخور. گفتم به چشم گوش به هر خر نمیکنم
در ضمن در بیتی که میگوید تلقین درس اهل ..... درستش این است که برای بیت دوم بگوییم «کردم اشارتی و مکرر نمیکنم

علیرضا در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۲۳ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۴۹:

با صدای محمدرضا شجریان در کنسرت تاینی دسک به همراه برادران پورناظری اجرا شده در دشتی

امین در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۸:

دوستان بیت دوم معنی و مفهومش چیه؟؟

محمد باقر انصاری در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، چهارشنبه ۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۱۹ دربارهٔ شیخ بهایی » نان و حلوا » بخش ۱۳ - علی سبیل التمثیل:

اشعار طنز أمیزی است که می خواهد این معنی را الهام کند که برخی از مردم هرگونه گناهی را در حد افراط انجام می دهند و کار خیر هم انجام می دهند به امید این که ثوابی ببرند. در حالی که کار نیک با ارتکاب گناه هیچ فائده ای نخواهد داشت. داستان مردی که انار می دزدید و آن را صدقه می داد. که امام صادق (ع) آیه شریفه انما یتقبل الله من المتقین (سوره مائده، آیه 27) را در مورد او تلاوت فرمود. یعنی خداوند از پرهیز کاران می پذیرد.
در اینجا با توجه به حاشیه آقای مرداویج که نوشته اند این اشعار توهین به همسر پیامبر اسلام است عرض می کنیم که اشعار هیچ ربطی به همسر پیامبر ندارد. زیرا در مصرع ابتدائی بیوه زنی از شهر هری را آورده که ظاهراً شهر هری، هرات افغانستان است که هری رود از کنار آن می گذرد. بنا براین نباید اذهان را منحرف کرد.