گنجور

حاشیه‌ها

 

رعنا فرهان بخش هائی از این غزل را در آهنگ شکر خوش اجرا کرده است.
http://www.radiojavan.com/videos/video/rana-farhan-how-sweet-the-sugar

پویا در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۱۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۳


من گوش زبانگ ن نبندم

Anonymous در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۱۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۵۴


بیت چهارم، ساربان درست است. لطفا اصلاح شود.
محمل بدار ای ساربان
ممنون

محمد حکیمی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۱۵ دربارهٔ غزل ۲۶۸


سخن را گر همه یک جمله دستوری انگاریم
تو و سعدی خبر بودید و باقی مبتدا حافظ

nima در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۷۱ - خدا حافظ


معنی بیت پنجم غزل ۲۷۶ بفرماید. متشکرم

حسن اوجی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۷۶


بیت دوم غزل۲۱۴ را معنی بفرماید. متشکرم

حسن اوجی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۰۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱۴


لطفا بیت دوم غزل۲۱۵ معنی بفرماید متشکرم.

حسن اوجی در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱۴


سلام. در مورد مصراع دوم بیت اول این شعر من خیلی فکر کردم. شکر از منقار خالی بودن یعنی چی؟ مگه نباید منقار از شکر خالی باشه؟
به نظر من درستش می تونه اینجوری باشه:
الا ای طوطی گویای اسرار مبادا خالی از شکرت، منقار
البته شکرت باید به سکون حرف ر خونده بشه و ک هم با تشدید.

امیر در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۲۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۴۵


ّبیت ۲ تا مونده به اخر مصرع دوم: مجنون تو صد هزار لیلی است

حامد در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۱:۳۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۰


دوست گرامی آقای «کاظم» این نظر را برای گنجور ایمیل کرده:

کاظم: «من با نظر مهسا موافقم اگه دوستان نگاهی به طربخانه یار احمد رشیدی تبریزی که توسط استاد همایی تصحیح شده بیت=ندازن میبینند که نوشته: ناگاه منادیی برآید ز کمین
در ضمن این رباعی به شاه سنجان خوافی نیز نسبت داده شده است.»

حمیدرضا در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۸:۵۳ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۴۳


به دیار تو داده‌ایمش نوید
به دیدار تو داده‌ایمش نوید

مازیار در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۹۱ ساعت ۸:۵۱ دربارهٔ بخش ۸


من عااااااااااشق این غزلم
+بگم ک این غرل رو محسن نامجو هم خونده
آلبوم الکی

فرشاد در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۲۱:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۲۱


میخواستم بگم “همتانند” کلا سرهم باید نوشته بشه، منظور شاعر “اشخاص دون همت” بوده. اما ظاهراً فونت این صفحه نمیتونه این حروف رو بهم بچسبونه.

پیام در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۲۰:۲۵ دربارهٔ بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه


بیت نوزدهم - مصرع دوم ، صحیح آن چنین است:
“که دون همتانند بی مغز و پوست”

پیام در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۲۰:۱۷ دربارهٔ بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه


در حافظ به تصحیح خانلری نیمشب آمده‌است و در لغتنامه‌ی دهخدا نیم‌‌شب و در فرهنگ معین هردو.

پریشان در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۶۳


خلقی بریده زما زانکه غافلیم
ما خوشدلیم به آنکه فتادیم به چاه تو
آنجا که درد دل از حد برون شود
یادی کنیم ز غمزه هر گاه و گاه تو
حاشا که شکوه بریم پیش ناکسان
ای جان فدای جمله کنیزا ن و شاه تو

جهانگیر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۵:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۰۹


استاد من ذبیح بهروز به ادوارد براون که از او در مورد عطار نظر خواسته بود گفته بود که کاش او به همان عطاری قناعت می کرد. این شعر از نظر زبان چه ضعیف است.

علی حصوری در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۲۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶


در پاسخ به حاشیه هوشنگ عزیز :
به نظر می رسد خواجه زمانی که مجبور بوده در مدح زمامداری بیتی بسراید، با زیرکی غزل خود را می سروده و منظور خود را بیان می نموده حتی تخلص خود را هم می اورده، سپس بیتی هم در مدح حاکم به پایان غزل می افزوده و منتی سر او می گذاشته است.

حسین در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۳:۳۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۰۸


کریوه درست است یا گریوه ؟

فرید در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۳۰ دربارهٔ حکایت شمارهٔ ۴


سلام دوستان فردوسی بزرگ ابائی ندارد که خود را یک وطن پرست پاکنژاد ودر عین حال مسلمان معتقد معرفی کند
جائی که می فرماید:
تورا دین ودانش رهاند درست ره رستگاری ببایدت جست و ایضا خود را شیعه پیرو علی می نامد ومیبالد:
برین زاده ام هم برین بگذرم یقین دان که خاک پی حیدرم
کسی که آنقدر شجاع هست که سلطان محمود را بی ارزش می شمارد با کسی رودربایستی ندارد که بخواهد عقیده اش را پنهان کند. پس خوب است یاد بگیریم که میشود هم ایرانی وپاک گوهر بود هم مسلمان که اسلام دین جهانی ویک مرام زندگی ست ونه یادگار اعراب.نژادپرستی کور بجائی نمیرسد.

محمدعلی در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۹۱ ساعت ۱۸:۰۳ دربارهٔ بخش ۱۷


[صفحهٔ اول] … [۲۶۰۹] [۲۶۱۰] [۲۶۱۱] [۲۶۱۲] [۲۶۱۳] … [صفحهٔ آخر]