گنجور

حاشیه‌ها

 

با سلام
بنده در مقاله ای به نام نامه های حافظ راجع به این غزل مطلبی خواندم که دلالت بر جعلی بودن این غزل دارد و البته استدلالهای نویسنده محترم در باب انتساب این غزل به حافظ معقول و پذیرفتنی می باشد . مثلاً نویسنده پرسیده بود “راستی «دیروز سحرگاه یک دو جامم اتّفاق افتاده بود» یعنی چه ؟” یا: «از لب ساقی شراب در مذاقِ من افتاده بود!
از سـر مسـتی دگـر با شـاهد عـهد شـباب رجعتی می خواستم لیکن طلاق افتاده بود
یعنی : بار دیگر مست شده بودم از سرمستی می خواستم با زیباروی و شاهد دوران جوانی ام و همسر دوران قدیمم بار دیگر ازدواج بکنم ، لیکن طلاق داده بودم رجعت ممکن نبود و این بدان معنی است که سه بار طلاق داده بودم حرام ابدی شده بود…

محسن حسینی پور در تاریخ ۳ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۴۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱۲


فردوسی
واقعا جالبه که بعضی ها میگویند فردوسی مجبوری این شعر رو سروده . واقعا کم مانده بنده خدا از قبر بیرون بیاید و شهادتین را بگوید تا دیگر کسی انگ ضد اسلام بودن را به وی نزند. برید خجالت بکشید با این قصه پردازی هاتون و ارزش این بزرگ مرد را با بی ارزشی خود کم نکنید.

فردوسی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۰۹ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


در اینکه فردوسی شیعه بوده یا حد اقل تمایلات قوی شیعیگری داشته شکی نیست اما استاد شادروان دکتر سید جعفر شهیدی در مقاله ای که در خصوص عقیده و مذهب فردوسی نوشته، براین عقیده است که فردوسی بر مذهی شیعه زیدیه بوده نه دوازده امامی یا رافضی اما سؤال من این است که شیعه یا سنی بودن فردوسی چه مشکلی از شعر و ادب ایران را حل میکند؟ آیا در جایگاه هنر و ادب مقام مولانا را باید کمتر از فردوسی بدانیم با اینکه صد در صد میدانیم که وی سنی بوده است. بهتر نیست در قضاوت هنر و شناخت شخصیت افراد این گزینه را با احتیاط بیشتری عمده کنیم.

محمد در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۴۵ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


به نظر من در این رباعی خیام به صراحت به جنگ صوفیان و زاهدان رفته و در بیت اول هم با کلامی کاملا مدبرانه کلمات قلنبه سلنبه ی عربی رو که صوفیان استفاده می کردند رو با کنایه ای عمیق بهشون پس میده و د بیت دوم که میگه ره زین شب تاریک نبردند به… کاملا به وضح خط بطلانی بر تمام عقاید و حرفاشون زده و افسانه خونده .من واقعا تعجب میکنم از بعضی از این دوستان که چنین برداشت های اشتباهی از چنین رباعی واضحی میکنن با تشکر

آریایی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۵۴


در دو بیت آخر منظور از یحیی الیاس است.

Anonymous در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۵۴ دربارهٔ بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده


این شعر نشان می دهد که فردوسی سنی نبوده است و البته رافضی هم نبوده بلکه یک شیعه بوده است. چون رافضی به اصحاب پیامبر اهانت می کند و حداقل ستایش نمی کند ولی شیعه ضمن گرامی داشتن اصحاب پیامبر، به علی و خاندان او ارادت ویژه نسبت به بقیه دارد.

تاجیک در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر


احتمالاً
بیت اول ، مصرع دوم=زمایست شود زماست
بیت سوم ، مصرع اول=اشگ شود اشک
بیت پنجم ، مصرع اول=حمال شود جمال
بیت هفتم ، مصرع اول=لعلب شود لعلت
بیت آخر ، مصرع اول=د ر شود در

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

عبدالمعین مظفری در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۵۷


یک بیت دیگر مربوط به همین غزل در بسیاری از نسخ چاپی مشاهده میشود ولی ظاهرا در این متن جای نگرفته است :
گردید ز دندان تو دندانه لب جام
یک بار لب خود به ندامت نگزیدی

پاسخ: با تشکر، جای بیت را مشخص نکرده‌اید، پیش از بیت آخر اضافه شد.

حمید قاسمی برقی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۱۴ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۴


در مصرع اول از بیت نخست کلمه صبح ، جا افتاده است . شکل صحیح چنین است :
یک روز گل از یاسمن صبح نچیدی
پستان سحر خشک شد از بس نمکیدی

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

حمید قاسمی برقی در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۸:۱۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۷۴


سلام
احساس می کنم وزن بیت یکی به آخر زیاد درست نیست
فکر میکنم قاعدتا باید اینجوری باشه
چند فشاند نمکم بر جگر

پاسخ: «چه» با «چند» جایگزین شد.

داود در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۳۷


با سلام
دیوان اشعار محتشم در اختیار اینجانب نیست ولی فکر می کنم در بیت ششم(ذرات من….) در مصرع اول مهر دوم اضافی است.همچنین فکر می کنم در مصرع دوم “ای فتنه جو” صحیح باشد.

پاسخ: با تشکر، مطابق پیشنهاد شما «مهر» اضافی مصرع اول حذف شد و «از» با «ای» در مصرع دوم بیت یاد شده جایگزین شد.

محمد عارفی در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱۴:۵۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۴


من نظر خودم را مینویسم:
آن را که به صحرای علل تاخته اند- آن خدایی را که اورا علت همه علتها میدانند.
بی او همه کارها بپرداخته اند- ۱: دین فروشان بدون در نظر گرفتن او همه کارهای خود را انجام میدهند. یا ۲: همه کار دنیا در واقع بدون او انجام میشود.
امروز بهانه ای ساخته اند- دینفروشان از خدا فقط به عنوان ابزار استفاده میکنند.
فردا همه آن بود که در ساخته اند- ۳: در حالی که هدف آنها فقط ما اندوزی برای فردا میباشد. یا ۴: در حالی که فردا (روز واپسین)باید پاسخگوی کارهای خود باشند.

اگر فاعل مصرع اول و دوم را یکی بگیریم معنی شماره ۲ وارد نخواهد بود. همچنین با توجه به سابقه خیام در نفی روز جزا و غیره بسیار بعید است که معنی شماره ۴ وارد باشد.

فرهاد در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۲:۲۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۵۵


گرم غلط است لطفا همان صورت اصلی یعنی کرم را بنویسید کرُِم : می کنم

پاسخ: با تشکر، مطابق پیشنهاد شما عمل شد!

Anonymous در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ ساعت ۱:۰۷ دربارهٔ دوبیتی شمارهٔ ۳۵۱


در مصراع «همه سیمین “عذار” و گل رخسار» واژه ی “عذار” کاملن صحیح است.

محمود در تاریخ ۳۰ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۲۴ دربارهٔ ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او


گر میروی امشب ز برم هیچ غمی نیست
چون راه سفر پیشه کنی راه کمی نیست
سر منزل مقصود تو هر خانه که باشد
من نیک بدانم که چو قلبم حرمی نیست
در چشم من این اشک ببین و مشو غره
کز آه جهان سوز من اما کرمی نیست
صدبار پس پرده هویدا شد و دیدم
در بتکده صوفی دوران صنمی نیست…

پاشا در تاریخ ۳۰ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۳۲ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۲۱


برای شاعر تیره چشم روشن بین ما چرا جوی نباید عطر و بو داشته باشد؟
جوی مولیان در این شعر منظور همان رود آمودریا است.

1 در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۰۲ دربارهٔ شمارهٔ ۱۲۱ - بوی جوی مولیان آید همی


به شکل زیر درست است:

از هجر تو ای نگار اندر نارم

می‌سوزم ازین درد و دم اندر نارم

تا دست به گردن تو اندر نارم

آغشته به خون چو دانه اندر نارم

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

نگار ابراهیمی در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۴۴۳


در بیت چهارم ” جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بس است ” صحیح است.
در بیت پنجم ” حوریان رقص کنان ساغر شکرانه زدند ” صحیح می باشد.

پاسخ: با تشکر، نقل شما احتمالاً از نسخ متفرقه است.

حجت در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۸۴


خواهشمند است بیت دوم را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
نادرست:
برخیز که برکنیم پیمانه ز می
ز آن پیش که پر کنند پیمانه ما
درست:
برخیز که پرکنیم پیمانه ز می
زآن پیش که پر کنند پیمانه ما

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

منصور محمدزاده در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۸:۲۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱


خواهشمند است بیت هشتم را به صورت زیر اصلاح فرمایید:
نادرست:
بر در آن کعبه دل، بسته جانها حلقه‌وار
ذکیر خیر داور دارای دوران کرده‌اند
درست:
بر در آن کعبه دل، بسته جانها حلقه‌وار
ذکر خیر داور دارای دوران کرده‌اند

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

منصور محمدزاده در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۹ ساعت ۸:۰۱ دربارهٔ شمارهٔ ۱ - برج سلطنت


[صفحهٔ اول] … [۲۵۵۳] [۲۵۵۴] [۲۵۵۵] [۲۵۵۶] [۲۵۵۷] … [صفحهٔ آخر]