گنجور

حاشیه‌ها

 

beyte dovom bayad bashad: “Ta yade to oftadam” bejaye “Ba yade to oftadam” s

پاسخ: با تشکر، تصحیح فروغی همین است (با) و بدل هم ندارد. تغییر ندادیم.

mb در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۳:۴۳ دربارهٔ غزل ۲۴


به کام خود دگر آن کهنه می ریز

بجای

به کام خود دگرن کهنه میریز


پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۲۵ دربارهٔ به کام خود دگر آن کهنه می ریز


حیات از حکمت قرآن نگیری

بجای

حیات از حکمت قر ن نگیری


پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۱۹ دربارهٔ به بند صوفی و ملا اسیری


ز قرآن پیشِ خود آئینه آویز!

بجای

ز قر ن پیش خودئینهویز


پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۲:۱۷ دربارهٔ ز قرآن پیش خود آئینه آویز!


ba modaeie begooyeed asrare eshgho masti…avalin noskhe az hafez ingune neveshte boode ast

mohammadsadeq nosratlu در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۹:۲۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۳۵


مجو از من کلامی عارفانه
که من دارم سرشتی عاشقانه
سرشک لاله گون را اندرین باغ
بیفشانم چو شبنم دانه دانه

پاسخ: با تشکر فراوان، ابیات جاافتاده اضافه شدند.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۹:۱۳ دربارهٔ مجو از من کلام عارفانه


چہ پرسی از مقامات نوایم
ندیمان کم شناسند از کجایم

گشادم رخت خود را اندریں دشت
کہ اندر خلوتش تنہا سرایم

از این آدرس:
http://www.bahoo.org/Bookdes.asp?productid=1001179&catid=1

پاسخ: با تشکر فراوان، ابیات جا افتاده اضافه شد.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۴۹ دربارهٔ چه پرسی از مقامات نوایم


مر مرا تقلیدشان بر باد داد

که دو صد لعنت بر آن تقلید باد

اگر در آیات قرآن که کتاب مثنوی ترجمه آن است نیز بنگریم آیاتی را می بینیم که خداوند در نکوهش تقلید آورده است آدرس آیات به شرح زیر است : بقره ۱۷۰ مائده ۱۰۴ اعراف ۲۸ لقمان ۲۱ مائده ۱۱۷ انعام ۱۱۴ انعام ۱۱۶ اعراف۳ انفال ۲۲ یونس ۱۵ حج ۸ ۹ لقمان ۲۰ حج ۳ ۴ ۸ یونس ۳۵ ۳۶ فاطر ۴۳ زخرف ۴۳ جاثیه ۱۸

رضا در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۳۳ دربارهٔ بخش ۱۵ - فروختن صوفیان بهیمهٔ مسافر را جهت سماع


گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن
مصلحی تو ای تو سلطان سخن

به بیت اول توجه کنید بسیاری این بیت را اشتباه می خوانند می نویسند : (بشنو از نی) که اشتباه است عبارت درست (بشنو این نی است) که تمامی معنی را عوض می کند قسمت اول بشنو از نی ؛ نی می تواند منظور همان ساز نی باشد ولی در حقیقت نی شخص مولاناست که راوی این کتاب است : بشنو این نی چون ….

رضا در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۲۴ دربارهٔ بخش ۱ - سر آغاز


به نظرم

ه گرمم ، رخت بر گردون کشم

گرچه دودم از تبار تشم

باید به صورت

آه گرمم ، رخت بر گردون کشم

گرچه دودم از تبار آتشم

نوشته شود.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رامین در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ تمهید


شما اصلا به معنی شعر توجه می کنید وقتی دارید تصحیح می کنید؟!

مزن ای عدو به تیرم که بدین قدر نمیرم
خبرش بگو که جانم بدهم به مژدگانی

یعنی ” دشمن اگه می خواد جون من و بگیره نیازی به تیر و تیغ نیست، فقط کافیه که یه خبر از اون برام بیاره که من خودم جونمو بهش بدم”

پاسخ: با تشکر، متن تصحیح فروغی همین است (جانت)، از لحاظ معنی هم مشکلی ندارد چرا که «ت» در «جانت» به عدو برمی‌گردد یعنی من تو را (به تو) جان می‌دهم و مثل این در شعر سعدی زیاد دیده می‌شود.

i1 در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ غزل ۶۱۷


در بیت
بار یابی به محفلی کن جا
جبرئیل امین ندارد بار
کان جا درست میباشد

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

محمدرضا در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۰:۴۴ دربارهٔ ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او


الحق که خدایگان شعری شهریار

خدا رحمتت کنه

بیت آخرش دنیا حرف داره

حامد در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۲۱:۰۰ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳ - غزاله صبا


واقعا ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم
در این غم اکنون هنوز در به دریم

من عاشق خیامم و این بس باشد
در میکده عمر هم او ، مرا بس باشد

مهدی نجاری در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۶:۱۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۲۱


نضار؟ یا نزار ؟

پاسخ: با توجه به معنای نضار در لغتنامه باید نضار درست باشد.

JAVAD MAHMOUD در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۹۲


سلام،اشکال چاپی:بیت ۱۰ (
بوده‌اممؤمنتوحید کنون)(بوده ام مومن توحید کنون )

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

JAVAD MAHMOUD در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۶۸۰


موردی که توسط آقای رشیدیان تذکر داده شده اشتباه است و کلمه مورد نظر “لعل” نیست بلکه” لؤلؤ ” است.
گوهر زسنگ خاره کند لؤلؤ از صدف
فرزند آدم از گل و برگ گل از گیا

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

روزبه در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱۲:۴۱ دربارهٔ قصیدهٔ شمارهٔ ۱


خدمت دوست عزیز ف-ش عرض کنم که معنای بیت کاملا مشهود و بر خلاف گفته ئ ایشان است.
از آنجایی که می و شراب در ابیات حضرت خیام نشانه ئ شادمانی است، پس ایشان لازمه ئ شادی را همین شراب دانسته و اینجا نیز به وقت پر بار بودن سعادت، نوشیدن می را توصیه می کنند. چرا که دیگر ممکن است همچین فرصتی نصیب نشود. و این فرصت همان شادی و سعادتی است که با خوردن می کامل می شود.
گل سعادت آرایه ئ اضافه ئ تشبیهی دارد.
دست مجاز جزئیه و منظور وجود آدمی است.
زمانه دشمنی غدار است تشبیهی که وجه شبه آن حذف شده است.

علی نهیل در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱:۳۰ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۹


صنعت تشخیص در مصرع اول میان گریستن و ابر.
باده ئ گلرنگ اضافه ئ کنایی منظور همان شراب سرخ رنگ است.
سبزه ئ خاک استعاره از قبر ما پس از مرگ.
واج آرایی سین در ابیات مشهود است.
اصولا خاصیت رباعی در این است که مصراع پایانی ضرب ناگهانی و یک دفعه ای را به شعر وارد می کند. اگر به سایر ابیات حضرت خیام نیز نگاه شود، می بینیم که مصراع پایانی حالتی مثل (شوک) را در خواننده مطرح می کند که مفهوم رباعی نیز از همان مصراع استفاده می شود.

علی نهیل در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱:۲۴ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۸


آرایه ئ تلمیح در بیت اول و دوم اشاره به پادشاهان ایرانی در عهد ساسانیان.
گور در بیت دوم دارای صنعت جناس تام می باشد.
عده ای گور دوم را دارای ایهام میان گور خر و قبر نیز می دانند که این غلط محض است. چون منظور شاعر مشخصا جز گور به معنای قبر نمی باشد.
*دوستان عزیز، در مصراع دوم از بیت اول کلمه ئ روباه یا شیر مطرح نیست، بلکه منظور (رو به) به معنای (به طرف) می باشد و منظور آن جانور یعنی روباه نیست.

علی نهیل در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ساعت ۱:۱۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۷


[صفحهٔ اول] … [۲۴۰۰] [۲۴۰۱] [۲۴۰۲] [۲۴۰۳] [۲۴۰۴] … [صفحهٔ آخر]