مظفر محمدی الموتی خشکچالی در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۱۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۱۳:

﷽
کامل عیار نیست به میزان دوستی / هر کس که هم‌خمار نگردد، به‌هم شراب:
✍ اگر دوستی‌ها را، میزان و ترازو قرار دهیم، هرکسی که ادعای دوستی می‌کند (و با دوستی هم‌پیاله و همنشین و همراه است)، و با مستیِ آن دوست، او هم، خمار نمی‌شود، آن دوست، عیارِ دوستی‌اش، کامل نیست و دوستی خوب نیست. یعنی: اگر دوستی، حالتی خاص داشته، آن دیگری که ادعای دوستی می‌کند، باید آن حالات، به او هم سرایت کند؛ و اگر او، شراب خورده است، تو هم، باید مست شوی.

سید مصطفی جهان بخت در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب هفتم در تأثیر تربیت » حکایت شمارهٔ ۲:

پس این بیت کجا رفت؟
میراث پدر خواهی علم پدر آموز کاین مال پدر خرج توان کرد به یک روز

قاف کافه در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴۱:

بله همایون !
به سبکهای سنایی و خاقانی بیشتر نزدیک هست

دکتر صحافیان در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳:

چشمها از نور چهره ات بینایی می گیرند و هر روشن بینی، سپاسگزار خاک درگاه توست( نیست: 26 بار تکرار شده، ایهام به فنا)
ناظر روی تو صاحب نظرانند آری(چاپ های قدسی و سایه: ولی)
سر گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیست
آگاهان فقط می توانند مشاهده گر چهره ات باشند گرچه در ژرفای وجود،هر سری در سودای عشق توست( بیان شوق دائمی آدمی و این که پیوسته جویای گمشده خویش است)
3- جای شگفتی نیست که اشک خونین بر غم عشقت می ریزم، هر که راز عشقت را فاش کند شرمگین است( خانلری: اشک من گر ز غمت سرخ برآمد)
4- تا بر دامنت حتی از نسیم گردی ننشیند، در هر گذرگاهی از چشمانم سیلی از اشک روانه می کنم.
5- تا از گیسوان سیاهت سخن نگویند، هر پگاه (خانلری: نزند)با صبا گفتگو دارم.
6-اگر حال خوش دست نمی دهد از بخت پریشان من است وگرنه همگان بهره مند درگاه تواند( در عمق وجود خویش او را می یابند گرچه در ظاهر انکار کنند)
7- ای چشمه شیرینی و کامروایی و حیا، شهد و شکر با وجود لبانت، خیس عرق شده است( ایهام به داستان آب تنی شیرین و حیای او)
8-راز این حال خوش نباید بازگو شود وگرنه در مجلس رندان همه رازها آشکار است.
9- در صحرای عشقت، شیر روباهی ناتوان است، وای ازین راه که هر نوع خطری در آن وجود دارد‌.
10- اشکهایم منت از خاک درگاه تو دارند، وانگهی از طرف دیگر،همگان وام دار سخنم شده اند.
11- من در پرتو او نیست شده ام، و نام و نشان بسیار اندکی( که لازمه بودن در این جهان است) از من باقی مانده، و گرنه هر ناتوانی که بجویی در من هست.(تضاد زیبای هست که هست ونیست که نیست)
12- غیر ازین که حافظ از تو کامروا نمی شود،سراسر وجودت هنر است
کانال و وبلاگ
آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

همایون در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۲:

این شعر که غزل نیست و جایش اینجا نیست
به نظر هفت چهار پاره بی ربط و سبک است که کسی آنها را گفته و اینجا بهم چسبانده شده اند و اصلن با کار های جلال دین همخوانی ندارد و مصداق وصله ناجور است

اوستا در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:

حافظ شاعری پریشان گو است، سیر منطقی در ابیات وی وجود ندارد اما زیباست.
با احترام به حضرت حافظ و دوستدارانش

سروش محمدی فارسانی در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:

"ترک جهانش" صحیح می باشد.

کاف دال در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲۱:

چو رسول آفتابم به طریق ترجمانی
به نهان از او بپرسم به شما جواب گویم
«فارابی در این رابطه می‌گوید: کسی که به مرتبهٔ اعلای روحانی و معنوی می‌رسد می‌تواند میان روح خویش و عقل فعال رابطه ایجاد کند. یعنی بی واسطه به عقل فعال اتصال یابد و چون عقل فعال از علت اولی فیض می‌گیرد. پس چنین کسی به واسطهٔ عقل فعال از مبدأ اولی فیض خواهد گرفت»

محمد راء در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۷:

سوالی داشتم از دوستان ادیب حودم که همواره سعی میکنم از مطالب حوبشان استفاده کنم . عزیزان در حاشیه های شما در مورد بیت آحر و ریط آن به موضوع غزل توضیحی نیامده است اکر ممکن است اشاره بفرمایید.

حسن حصاری فرد در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۲۶ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:

حیف و هزاران حیف که عمر شادروان پروین اعتصامی کوتاه بود، آسمان شعرو ادب پارسی چه گوهر گرانبهایی رو از دست داد

اسحاق در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۲۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۳:

این شعر را استاد غلام‌نبی نتو خوانندهٔ اهل افغانستان هم در یک آهنگ خوانده است 1255_1358

فرزام در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۴۹:

«هست نیست رنگ» ! چنین تعبیری در زبان پارسی بی مانند است. یک هستی که کل هستی از او هست شده، ولی رنگ نیستی دارد! تنها الهامات غیبی و وحی می تواند چنین تعبیری بر زبان‌مبارک مولانا روان‌سازد.

محسن در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » ترکیب‌بندها » شمارهٔ ۱ : باز این چه شورش است که در خلق عالم است:

سلام
محملی فراهم کرده اید برای تنهایی های چشمهای نمناک ما و نغمه های گلوی مردمان پاک در طول اعصار و قرون.
از زحمت همه شما عزیزان قدردانی میکنم و آرزو دارم که خدای بزرگ، به عظمت خویش اجرتان دهد.
و اما گمان میکنم در مصرع "گر چشم روزگار بر او زار میگریست" کلمه زار صحیح نیست و کلمه "فاش" درست تر باشد. بدین معنی که روزگار بر سیدالشهداء(ع) خون میگریست ولی کسی نمیدید، اما اگر فاش میگریست، خون میگذشت از سر ایوان کربلا.
التماس دعا

.. در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۱ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل پنجاه و یکم - سؤال کردند از تفسير این بیت:

یگانگی محض

خشایار مانی در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۷:

شعر را شهرام ناظری نخوانده و بیژن کامکار خوانده

فرشاد در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸:

فکر نمیکنم مولوی از این صریحتر میتونست بگه به قافیه و عروض اعتقادی نداره. وقتی این رو در نظر بگیریم که یک هدف اصلی مولوی ترانه‌سرایی بوده٬ یعنی متنی که برای رقص و موسیقی ساخته میشه٬ قضیه روشنتر میشه. در اواز٬ این موسیقیه که تعیین‌کننده است نه عروض.
در چارچوب جدا از موسیقی و ترانه٬ یعنی «شعر» هم٬ آنچه اصلی مهمه٬ یک نگاه شاعرانه به دنیاست نه قاقیه و عروض. در ادوار مختلف قالبهای بسیار متفاوتی برای بیان این نگاه شاعرانه استفاده شده. در کشور خودمان پیش از اسلام٬ قالب تکیه‌ای-هجایی بوده که هنوز هم کاربرد خودش رو داره. در فرهنگها و کشورهای دیگر قالبهای دیگری استفاده شده. برای همین هایکو ژاپنی رو داریم و «متریک لاین» انگلیسی و ...: قالبهای بسیار متنوع برای یک هدف: بیان احساسات و نگاه شاعرانه. قالب عروضی هم البته میتونه برای چنین منظوری استفاده بشه اما قابلیت دنیا زبان و شعر بسیار بسیار بسیار فراتر از اینه.

علیرضا مسرتی در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۱ دربارهٔ عمان سامانی » گنجینة الاسرار » بخش ۱:

صدایی می شنیدم که می گفت: ای در خواب مانده بیدار شو. این همه غافله از کنارت گذشتند که صدای زنگ آنها گوش را می خراشید. چگونه هنوز در خوابی؟ آیا وقت آن نرسیده است که بیدار شوی؟ آن صدا غریبه بود اما گویی به من از همه چیز نزدیکتر است. نمی دانم آن صدا از لب و دهان کسی بیرون می آید یا الهامی درونی است. نمی دانم آن صدا را از راه گوش می شنوم یا از درون دل، اما به وضوح می شنیدم. چشمانم را مالیدن و گوش فرا دادم: مگر نمی بینی که آن دلربای صاحب جمال، هر صبح و شام تو را به خود فرا می خواند؟ آیا آن همه زیبایی را که گاهی از بالای سرت و گاهی از اطراف خود را به تو می نمایاند نمی بینی؟ مگر دلی از سنگ داری یا چشمانت قوه بینایی ندارند؟ آیا تیرهای غمزه و ناز یار که به هر پرنده ای بخورد، او را به مسلح می برد، به دل تو کارگر نیست؟ آه که این جماعت چقدر در خواب گران به سر می برند؟

عمو سعید در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵:

متاسفانه ادمین گنجور نظرمنو پاک کرد
حالا با یک بیت از حافظ نظرم رو دوباره می گم:
دور شو از برم ای زاهد و بیهوده مگوی
من نه آنم که دگر گوش به تزویر کنم

بهنام در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۶:

سلام دوستان
نظراتو تا اونجایی ک تونستم خوندم،بنده حافظ شناس نیسم ولی فک میکنم علاوه بر مراعات نظیر بین ساق و ساعد ک اعضای جسم هس باید ساعد باشه ن دامن جرا که اینجا:
شاعر داره ی خطای کوچیکو توجیه میکنه و بطور عامیانه میک الان ی اتفاقی افتاده دک معذورم بدار و صداشو در نیار؛ببینید تو این بیت نُه بار حرف "سین" تکرار میش شبیه آوای هیس

ارمیا در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۹ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ...