Amir Hashemi در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:

عجبا که شاعری در مدح حسین شعری چنین سروده بی آنکه در سرتاسر دیوانش یک بار کلمه حسین دیده شود! شاید هم زبان حافظ برای به کار بردن کلمه حسین الکن بوده است.
حافظ بارها و بارها در ابیات پایانی غزل ها از لقب خود، حافظ، رندانه در معنای مسلمانِ اگاه از ناکارآمدی اسلام در تربیت انسان استفاده کرده است، شاید به جهت در امان ماندن از طعن و کین مسلمانان.
گر مسلمانی ازینست که حافظ دارد
وای اگر از پس امروز بود فردایی
بیت آخر این غزل هم به لحاظ خوانش دارای ایهام است اما در معنا و با توجه به محتوای غزل و سایر غزلیات تنها یک معنای مبرهن به ذهن خطور می کند و آن اینکه این عشق است که به فریاد تو میرسد حتی اگر مثل حافظ قران را با چهارده روایت بتوانی بخوانی. عشقست که به فریادت می‌رسد نه قران. این که چرا چهارده روایت را آشنا بوده باید از سلاطین صفوی و اوضاع جامعه ی آن روز پرسید. اینجانب هم تا بیست و چند سالگی، حافظ بخش هایی از قرآن بودم به جهت تربیت در جامعه ی شیعیان و البتّه هفتصد سال پس از حافظ.
کلمه ی اگر در زبان فارسی گاهی متضمن معنای شرط است، مثلا " اگر فردا باران نیاید، به انجا می رویم." اما گاهی یک" حتی" نیز نهفته در معناست و در واقع "حتی اگر" به ذهن متبادر میشود. " اگر دستت را در یک من عسل کنی، باز هم گاز میگیرد" یا " اگر آسمان به زمین بیاید، من میروم" یا " اگر چهارصد بار هم معذرت بخواهی، بی فایده است " قضاوت در مورد معنای بیت اخر با خواننده ی حافظ.

زهرا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۵:

لطفا معنی شعرهایی که در سایت میذارید هم بنویسید

زهرا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۵۵:

ممنون میشم معنی شعر رو بنویسید.

قاسم روشن در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۲۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۳:

درود..
با توجه به معنی گوز در فرهنگ لغت دهخدا، و اشاره تعدادی از دوستان عزیز در نظرات‌،،، به نظر من منظور سعدی در مصراع که بر گنبد نخواهدماند این گوز....
این بوده که،،، گنبد همیشه گرد یا گردویی شکل ،، نخواهد ماند و روزی از این گردی از بین خواهد رفت......

علیرضا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۳ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:

بسیار زیبا.....
الحق که هاتف چه زیبا عشق و احساسات را به نظم درمی آورد

علی در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۲۴ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۴۸ - جولای خدا:

عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما عزیزان....چرا صوتی که پایین شعر ها قرار داده شده نامناسبه؟
واقعاً صوت دکلمه ای شعر ها افتضاح هست حالا یا به خاطر صدای ناخوش و یا لحن نامناسب
اگر شخصی ندارید که این ها رو دکلمه کنه من می تونم

شهروز انصاری در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۴:

گاو نماد قدرت در اکثر فرهنگ های عصر باستان از هند و چین تا ایران و مصر است ولی به صورت خاص از دیرباز مفهوم قدرت نزد قوم یهود را دارد و لذا این شعر اشاره به مکر قوم یهود دارد که جهان را همچون بازیچه ای و به شکل زیر زمینی می‌گردانند.

حسین در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۸ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۱۷ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » آغازکتاب » مجمع مرغان:

پرش مصرع در حال قرائت به بالای صفحه ایده جالبی نیست و مانع از اون میشه که شنونده بتونه همزمان توی صفحه شعر گردش کنه و مطالب رو نگاه کنه. لطفن این خصیصه رو از همه صفحه هاتون حذف کنید.
سپاس

nabavar در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۶ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۴۳:

گرامی امید
لیک ‌در ملک خرد جز جنس غفلت یاب نیست
همان غفلت یاب درست است که غفلت باب بی معنا می شود
ضمن اینکه قافیه ی باب تکراری می شود که در غزل معمول نیست

علیرضا شهریاری در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

نکته ی دیگر در خصوص برداشت بعضی از بزرگواران از سیرت کلام سعدی است که به نظرم بهیچ عنوان نمی توان این شعر را زاهدانه تلقی کرد. سعدی در همان آغاز کلام می فرماید رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما، اگر طبق گفته ی دوستان مخاطب سعدی خدا باشد، باید نتیجه بگیریم که سعدی دشت از عبادت خدا برمیدارد؟ یا از توکل به خدا دست میکشد؟ یا دیگر دست نیازش را بسوی خدا بلند نمی کند؟ این عرض بنده به معنی این نیست که یکتاپرستی سعدی را زیر سوال ببرم، بلکه از این جهت طرح موضوع کردم که اگر بزرگواری با نیت تشویق انسانها به یکتاپرستی، اقدام به تفسیرهای من درآوردی از سیرت و نیت بزرگان ادب و علم بکنند، نه تنها نتیجه ی اقدامشان منجر به تشویق دیگران نمیشود بلکه جایگاه موضوع تبلیغ شان را هم به سطح تفسیر ناآگاهانه ی خود تنزل می دهند. برای ابراز ارادت به خالق شایسته است از خلاقیت و نبوغ خود بهره ببریم و نه از تفسیر نبوغ دیگران و اگر نبوغ مان کفاف ستایش خالق در جمع را نمی دهد، بهترست امر تبلیغ را به اهلش بسپاریم و در این مهم ورود نکنیم.

علیرضا شهریاری در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

در خصوص بیت پنجم گمان این حقیر اینه که اشاره سعدی به بت، ارتباطی با بت پرستی و یکتا پرستی نداشته و منظور از بت پرستی معشوق، بی توجهی اش به عشق و علاقه عاشق و توجه وی به چیزهای دیگری مثل ثروت و مقام و جایگاه عاشق است. چیزی شبیهدبه آهن پرستی در این روزها.

زهرا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۴۵ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۲۱۱:

در صفحه 133 کتاب حکایتهای خواندنی از اسرار التوحید از سری کتابهای تازه هایی از ادبیات کهن ایرانی نشر پیدایش چنین نگاشته شده که : جماعتی از درویشان گمان کردند که همه اشعاری که شیخ ابو سعید بر مبر میگوید سروده خود اوست اما چنان نبود چرا که شیخ آن چنان غرق ذر حالت روحی خویش و مشاهده تجلی خداوند بود که فرصت تفکر در باب سرودن شعر و یا کار دیگری را نداشت .ابو سعید ذر همه عمر جز این شعر از خود شعر دیگری نسروده
1- چون خاک شدی خاک تو را خاک شدم چون خاک تو را خاک شدم پاک شدم
2- جانا به زمین خاوران خاری نیست
کش با من و روزگار من کاری نیست
با لطف و نوازش جمال تو مرا
در دادن صد هزار جان عاری نیست

اتابای اتابای در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۰۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۱۸۴:

می گوید پشیمان هستم پشیمان هستم پشیمان ای کاش کاروانی را ببینم تا راهی شوم بشیمان به معنی بشویم و همان برویم است سپس می گوید دنیا به هیچ کس وفا نکرده است و ما هم چون باربری پیاده بیهوده بار کشیدیم

بابک بامداد مهر در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۳:

درسخنرانی جناب قمشه ای اشاراتی به این غزل می شودکه حتی مصرع های آن راباید به خط زرین نوشت وروی تک تک کلمات توقف کرد وشکوه معنی آن را مزمزه وزمزمه کرد
کردار اهل صومعه ام کرد می پرست
ساقی چراغ باده به ره آفتاب دار

شیطان غم...به این معنی که غم ازجنس شیطان است.

امید در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۵۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۴۳:

دیده‌ها باز است و اسباب تماشا مغتنم
لیک ‌در ملک خرد جز جنس غفلت یاب نیست
یاب صحیح نیست و باب صحیح است.
ممنون

اکبر khayat۱۴۹۳@gmail.comا در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:

با عرض سلام خدمت دوستان فرهیخته،
1- بنظر اینجانب هم "آقا سید احمد" درست ترجمه کرده اند. "بر سینه ها سیناستی" همانطور که حضرت موسی را در طور سینا به مقام کلیم اللهی رساندی و او را به اوج ملکوت بردی، "جویبار راستی" هم با ما همان کار را می کند و ما را به مقام قرب الهی می رساند.
2- دوستان فرهیخته توجه دارند که در بیت سوم مصرع اول " ای فتنه روم و حبش حیران شدم از بوی خوش" برای رعایت وزن مصرع و آهنگ کلمات، " خوش" در اینجا بایستی " خش" خوانده شود. "ای فتنه روم وحبش حیران شدم کاین بوی خش" پیراهن یوسف بود یا خود ردای مصطفی، البته معنی تغییر نمی کند همان بوی خوش است.فقط به علت رعایت وزن کلمه حبش، خش خوانده می شود.

احمد در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۱۶:

سلام خدمت دوستان عزیز
ممنون از توضیحات خوب دوستان.چنگ یکی از آلات موسیقی است و با دست نواخته میشه.شاید به همین دلیل اسم چنگ را به این آلت موسیقی دادن.اما مفهوم بیت به نظر این هست که حال من مثل صدای ساز چنگی هست که با سرانگشتان نوازنده آن ساز؛شکل میگیره.به معنی دیگر؛شاعر میگه حال واحوال من بستگی به خواست و رفتارتو داره و براساس نوع رفتار تو؛حالم خوش یا ناخوش هست.

محمد در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۲ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » شوقیات » شمارهٔ ۲۸۲:

سلام و ادب .
تذور اشتباه است . تذرو درست است

شهرام در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۲ - هلال پنداشتن آن شخص خیال را در عهد عمر رضی الله عنه:

با تشکر از جناب دکتر صحافیان که بجای کبری، صغری چیدن ابیات رو ساده و روان تفسیر کردند

تنها خراسانی در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۱:

سرو خرامان منی ای رونق بستان من!
مولانا
سرو را بخاطر آزاد بودن از تعلقات رونق بخش بوستان خود دیده است.