پشیمانم پشیمانم پشیمان
کاروانی بوینم تا بشیمان
کهن دنیا به هیچ کسی نمانده
به هرزه کوله باری میکشیمان
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
پشیمانم پشیمانم پشیمان
کاروانی بوینم تا بشیمان
کهن دنیا به هیچ کسی نمانده
به هرزه کوله باری میکشیمان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این دوبیتی از احساس پشیمانی خود سخن می‌گوید و به زندگی دنیایی اشاره می‌کند که هیچ‌کس از آن رهایی ندارد. او انسان‌ها را به کاروانی تشبیه می‌کند که هر کدام بار سنگینی از گناهان و باری بی‌فایده بر دوش دارند. در نهایت، تأکید می‌کند که این دنیا در گذر است و همگان باید در مواجهه با آن هوشیار باشند.
هوش مصنوعی: من از کارهایی که انجام داده‌ام بسیار پشیمانم، گویی سعادتی نصیب نکرده و تنها در این مسیر زندگی به اذیت و رنج افتاده‌ام.
هوش مصنوعی: دنیا قدیمی و کهنه است و هیچ‌کس در آن دائمی نیست. ما هم به بیهودگی بار سنگینی را حمل می‌کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.