آیناز در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۸ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۵۴ - ستایش سیف الدوله محمود:

بله هست

شیخی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۵ دربارهٔ محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۱:

وزن نوشته شده برای این غزل اشتباه هست. وزن غزل، مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) می‌باشد.
---
پاسخ: با سپاس، تصحیح شد.

دانش جو در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۵:

عاشق این غزل هستم
روحش شاد این بزرگ مرد

محمد در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۹:

من اهل شیراز و بزرگ شده ی این شهر هستم ، توی این شهر کسی به درخت انگور نمیگه درخت رز (raz) , توی لهجه ی شیرازی گفته میشه درخت رز (rez) , با توجه به اینکه حدود 12 نسل از حافظ تا به امروز فاصله داریم با حدود 50 سال به ازاء هر نسل و اینکه هر نسلی نحوه ی تلفظ هر کلمه ای رو از پدران و نسل قبلش یاد میگیره ، به نظر بنده کلمه rez صحیح است .

عباس اکبری در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - در مدح امیر انکیانو:

با سلام محضر شما خوبان
خوبی و بدی. خبر و شر . تاریکی و روشنی.مفاهیمی که انسان از ابتدای تاریخ با آن مواجه بوده و اعمال و رفتار اخلاقی و حقوقی خود را با آن منطبق کرده.در این مقال دو بیت از دو شاعر بزرگ را مد نظر و تحلیل قرار می دهیم.
با بدان بد باش و با نیکان نکو
حتی گل گل باش و جای خار خار(سعدی )
گرفراق بنده از بد بندگیست
گرتو با بد بد کنی پس فرق چیست؟(مولانا )
اگر با نیکان نیکی و خوبی کنی ،بسیار عالی .اما اگر در برابر بدی تو هم بدی کنی چه فرقی با او خواهی داشت.مرتبه انسانی به بخشش و لطف است نه قهر و غضب وبدی و انتقام .به قول معروف لذتی که در بخشش و نیکی است در انتقام و بدی نیست.

Polestar در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:

درباره وزن مصراع دوم از ببت سوم
با جناب رحیل موافقم
اینجوری که اینجا درج شده، از یه شاعر ابتدایی هم بعیده، چه برسه سعدی

علی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود » بخش ۲۷:

لطفا تصحیح شود:
کنون زرم ارجاسپ را نو کنیم ----> کنون رزم ارجاسپ را نو کنیم
هیم بی‌گله در چرا آمدیم ----> همی بی‌گله در چرا آمدیم
دل از تاخ وز تخت برکنده بود ----> دل از تاج وز تخت برکنده بود

علی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود » بخش ۲۵ - سخن دقیقی:

لطفا تصحیح شود:
برآمد بسی روزگاری بدوی ----> برآمد بسی روزگاران بدوی
که آنجا کند زنده و استا روا ----> که آنجا کند زند و استا روا
که او مر سو پهلوان را ببست ----> که او مر سر پهلوان را ببست
سر آن را همه خواند و گفتا روید ----> سران را همه خواند و گفتا روید

علی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود » بخش ۲۴ - سخن دقیقی:

لطفا تصحیح شود:
به هنگام شیرین به دایه دهد ----> به هنگام شیرش به دایه دهد

Polestar در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:

جلوه کن جلوه

محمدمهدی مرادی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۵۵ دربارهٔ عطار » بیان الارشاد (مفتاح الاراده) » بخش ۵ - در شرح دل فرماید:

عطار در پی نوری ، پنهانی بوده که هر شب ، به شب در خلوتش رویت میکرده ، و این نور هر لحظه بیشتر و به شکل هایی از تصاویر به وی میشده است . این انوار از آینده به وی خبر میداده.خوش به سعادتش

rn در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹۷:

سلام خدمت همه ی دوستان و عاشقان شعر و ادب پارسی.
دوستان هم "میچمی" درسته هم "میخمی" ...ما در زبان "لکی" ک ی زبان قدیمی هستش و در غرب کشور صحبت میشه در حال حاظر ب "خمیدن" میگیم "چمیدن" در واقع پارسی زبانی کشور ب طور عامه از واژه "خمیدن" استفاده میکنن ولی ما از واژه "چمیدن" ک واژه قدیمیترش هست پس هر دو واژه درست هستن و تفاوت معنایی ندارند.
با تشکر از همه

ساره رحیمی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۸۲:

نفس را از طواف دل چه مقدار است برگشتن
اگر برگردم ازکویت همین مقدار می‌گردم
در این بیت کوبت نوشته بودین که درستش کویت است.

نسی در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۲:

دیداریار دیدن
چرا دیدار ودیدن باهم بکاررفته

پرهام در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۳ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:

سلام
معنای خرسند در بیت دوم، قانع بودن است.در ادبیات قدیم خرسند بمفهوم خوشحال نبوده.
خدایا منعمم گردان به درویشی و‌خرسندی

وحید در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۲۴ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۷ - گوهر اشک:

این شعر از نظر گوناگونی ساختهای نحوی از اشعار کم نظیر زبان فارسی است

رحمت در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۱۱ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلسلةالذهب » دفتر اول » بخش ۱۵۳ - قصه روستایی که درازگوش پیر لنگ پشت ریش به بازار خر فروشان برد، دلال فریاد برداشت که کی می خرد خری جوان روان تندرست، روستایی چون آن بشنید باور داشت و از فروختن درازگوش پشیمان شد:

عروضی سمرقندی در کتاب چهار مقاله این داستان را نقل می کند. و نشان گر روان د رمانی و روان شناسی در طب سنتی دارد.

کاوه در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۵۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۳:

درود دوستان. تا جایی که من میدونم و در مورد متون و اثار بزرگان چه اشعار و چه موارد دیگه منجمله کتب تاریخی و غیره چیزی که خیلی مشهوده اینه که اجداد ما امانتداران شایسته ای برای حفظ این آثار گرانبها نبودند و در هر دوره ای هر کسی به سهولت هر آنچه به باور خودش و مطابق عقاید سیاسی یا مذهبی و فرقه ایش بوده به این متون اضافه و یا ازشون کم میکرده.بدون اینکه بیم و هراسی از بدنام شدن در تاریخ داشته باشه چرا که اصولا حاکمان و سلاطین خود رو مجاز به هرکاری میدونستن و علمای دین هم بدشون نمیومده خصوصا در مورد آثار کسانی که روی خوشی به دین و نشون نمیدادن و یا نگاهشون با نگاه جزم گرایانه و استبداد رای فقها و شارعین اندکی زاویه ای داشته، با دست بردن در بخشهایی که به زعمشون کفر و یا مغایر باورهای اونها بوده بخوان بهره برداری های مد نظر خودشون رو انجام بدن. این میان ادیبان و فضلا و دانشمندان هم هیچگونه واکنشی نشون نمیدادن و حتی در آثار خود به اختصار هم که شده اشاره ای به انچه که اتفاق میفتاد نمیکردن. یا اگر هم کسانی این کار و انجام دادند خیلی به ندرت و تعدادشون هم بسیار کم بوده. اینست که ما امروزه با اینحجم از تحریف و اضافات و الحاقیات و جعلیات در تک تک آثار بزرگان مواجه هستیم. همین امروز بسیاری از کتب تاریخی خصوصا تاریخ پیش از اسلام یا ممنوع و یا با چنان حجم وسیعی از تحریف مواجه شده که گاه از بیخردی و متعصب بودن و بیسوادی افراد دخیل در این امر خندت میگیره.روایات جعلی در مورد یک واقعه تاریخی چنان گسترده و بی سر و ته و بی پایه و اساس وارد کتب گوناگون شده که تشخیص دروغ از واقعیت مثل دیدن هلال ماه شوال در 28 ماه رمضان شده. خلاصه اینکه نه اسلامیون خیلی بخاطر ابیات حمد و ثنا خوشحال باشن و ابیات دیگه رو نقض کنند و نه دوستان میهندوست از این موارد برعکس خوشحال یا ناراحت بشن. به هر روی با همه تحریفات و جعلیات و خرافاتی که در متون تاریخی و ادبی انجام داده اند یک حقیقت غیر قابل انکار وجود داره که هرگز نمییشه با ماله کشی ای اینچنینی روش سرپوش گذاشت و آن اینکه: ایرانیان دارای تمدنی اصیل و فرهنگی غنی بودند که پیش از هر مردمی به یکتا پرستی و داد و مهر حکومت و زندگی میکردند و به پندار و گفتار و کردار نیک باور و عمل میکردند و دیگر انکه با ظهور اسلام که دین رحمت و مهربانی قرار بود باشد و در 13 سال نخست هم الحق که چنین بود اما به یکباره با هجرت رسول به مدینه و ازدیاد ایمان اورنندگگان خداوند تبارک و تعالا 180 درجه تغییر نظر میده و به هر حال تشخیص میده که تمام بندگان سایر نقاط که آفریده خون و جان و مال و ناموسشون برای برادران صحاری حجاز حلال باید باشه و زمینیان باید بدست این جماعت بدوی به خدایشان ایمان بیاورند، ورق برمیگرده و خلاصه دوستان گردنه بگیر و قطاع الطریق سابق بر ان میشوند که دین خود را به دستور الله! با روی گشاده و سلام و صلوات بر جهانیان فرو .. نه ینی چیزه.. بر جهانیان عرضه کنند که خب اینوسط موارد اندکی خشونت گروهی از نیروهای خودسر به پاره ای از بزرگترین جنایات تاریخ بشریت منجر شد که پا رو حق نزاریم اصلا به هیچوجه خدشه ای به رحمانیت و انسانساز بودن دین مبین اسلام عزیز وارد نمیتونه بکنه.علی الیحاله فعلا که وسوسه جوب شراب و حوریان نارپستان در باغات آسمانی خرد و تعقل از مردمان ربوده و تعصب و جهل دیده حقیقت بین جماعت ایرانی را کور کرده. زر و زور هم که در ید اختیار این فرقه جا خوش کرده. تا تاریخ چگونه از این دوران بر آیندگان روایت کند...

محسن در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۳۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۵:

سعدی عقیده و رفتار فقها را عمیقا درک کرده؛ چون می‌داند دیدن زیبایی‌ها چه لذتی دارد و می‌فهمد که جمود فکری فقیهانه چیست؛ تمام مفاهیم این غزل شاهکاره!

سپهر در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۱۰ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل دوازدهم - قَالَ النَّبُّي عَلَیْهِ السَّلَامُ اَللَّیْلُ طَویْلٌ فَلَا تُقَصِّرْهُ:

پیوسته نفس را بی مراد دارید تا بمراد ابدی برسید

هرروز که از خواب پا میشید ده مرتبه این جمله رو بخونید پیش از خواب هم ده مرتبه