مهدی خورسندی در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۰:
من به خلاف رای تو گر نفسی زنم زنم
به هر حال مردان نسبت به برخی از ویژگی ها برتر از زنان بوده و هستند که یکیش شجاعت و نیرو فیزیکی است. البته که گاهی استثناء نیز داشته ایم. در میان مردم و فارس زبانان نیز اصطلاح "از زن کمتر بودن" را داریم که باز باید بخشی از ویژگی های مردانه را نسبت به زنان هدف گرفته باشد و نه همه آنها و نه پست نشان دادن زنان را!
اینجا نیز به نظر سعدی همان منظور را دارد.
ارسلان در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۵۷ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۱۹۷:
من حسن ترا به کف نهم پیش روم
گویم که حساب من ازین باید کرد
احمد آوازه در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۷:
سلام
دوستان ممکنه حافظ مصرع اول و حتی مصرع دوم بیت اول را پرسشی سروده باشه؟
در این صورت به نظر حقیر مشکل شُد و شَد کلا برطرف میشه.
لطفا راهنمایی بفرمایید.
مهیار در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۵ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
بیت پنج وشش موقوف المعانی هستن و در کتاب مرصادالعباد بیت شش به صورت در آینه روی خویش بینند آماده است.
که باز هم همان معنا را دارد چه در گذشته جلو پادشاهان و... آینه میگرفتند تا مردم آنها را نظاره کنند یعنی:
تماشاگران روی زیبای تو چون از دور دست ها نگاه کنند در صورت تو صورت خود را می بینند چون مثل آینه هستی و بخاطر این است که خبرها ونشانه های مختلفی می دهند . یعنی هرکس برداشت خود را از چهره تو دارد.
عمر شیردل در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۰۷ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۲ - شنیدم در عدم پروانه میگفت:
در بیت اول مصرع دوم تاب و تبم خوانده شود بهتر است.
شیردل در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۲ - شنیدم در عدم پروانه میگفت:
در بیت اول مصرع دوم به جای تاب تب ، تاب وتب خوانده شودک
nabavar در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
گرامی محمد
ز یاقوت سرخست چرخ کبود
نه از آب و گرد و نه از باد و دود
از آب و خاک و باد و آتش نیست
اشاره به ارکان چهار گانه ی هستی دارد
آب ، خاک ، باد و آتش
nabavar در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۵۵ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ - دعوت به زهد و ستایش سید فضلالله:
گرامی هادی
دل چو مردان سرد کن زین خاکدان بیوفا
آن گهٔ بستان کلید قصر فردوس برین
آنگاه کلید قصر فردوس را بگیر
آنگهی را به صورت ” آن گهٔ “ نوشته
Polestar در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۲۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ - دعوت به زهد و ستایش سید فضلالله:
آن گۀ بستان... در بیت یازدهم یعنی چی؟!!
تک بیت در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۲:
گیلدا جان گفته که هر چیزی که کمال پیدا کنه زایل میشه و رو به زوال میره ، اما حیرت کردم از اینکه عمر من کمال پیدا نکرده و زایل شده (رو به تباهی رفته )
علی در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان هفتخوان اسفندیار » بخش ۶:
لطفا تصحیح شود:
سراپرده زد بر لب آن شاه ----> سراپرده زد بر لب آب شاه
ببین این دمهنج نر اژدها ----> ببین این دمآهنج نر اژدها
سر جاودان اندر آرم به پای ----> سر جادوان اندر آرم به پای
چه زود آورد مرغ پیش نهنگ ----> چه زور آورد مرغ پیش نهنگ
چنان چاره گر مرغ بیچاره گشت ----> چنان چارهگر مرغ بیچاره گشت
علی در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان هفتخوان اسفندیار » بخش ۵:
لطفا تصحیح شود:
سراپرده زد بر لب آن شاه ----> سراپرده زد بر لب آب شاه
ببین این دمهنج نر اژدها ----> ببین این دمآهنج نر اژدها
سر جاودان اندر آرم به پای ----> سر جادوان اندر آرم به پای
خسرو در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:
از اسلم شیطانی شد نفس تو ربانی * ابلیس مسلمان شد تا باد چنین بادا
توسط آنکه تسلیم شیطان مجسم بود ذات تو پرورش یافته به همین خاطر آن ابلیس را سلامت شده می پندارند
فرعون بدان سختی با آن همه بدبختی * نک موسی عمران شد تا باد چنین بادا
شیطان مجسم با آنهمه شقاوت و جنایاتیش را اینک بجای احمد موسی می شناسند
خسرو در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۲:
هیهات؟؟؟؟؟؟
پس چرا کسی متوجه نشده که این سروده مولوی در دو بخش است؟ یکی در مورد موسی رسول آفریدگار است که از خداست و بخش دیگر در مورد دجال و شیطان مجسم است که خود را بجای موسی رسول آفریدگار قرار دادند
رهرو در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶ - زندان زندگی:
بیت اول آتش در خرمن قلب عاشقانی می اندازد که در حسرت دیدار مجدد معشوق میسوزند....
ارس آرامی در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۰۲ دربارهٔ اقبال لاهوری » جاویدنامه » بخش ۴۱ - نوای طاهره:
درودها/ دوستانی که به کلمه "طاهره" در این شعر برای منتسب کردن به خانم "طاهره_قره_العین" استناد میکنند و میگویند که چرا اگر شاعر آقای "طاهر_کاشی_دکنی" است پس چرا طاهر با (ه) مونث آمده است!
دوستان لطفا دقت کنید که؛
اول: بخاطر وزن بوده
دوم: شاعر در بقیه شعرها از "طاهرا" "طاهرای" و "طاهرهی" هم استفاده کرده
در آخر به تاریخ سرودن شعر و تاریخ تولد بانو "طاهره_قره_العین" دقت کنید.
پایان مطلب بنا به مستندات
شاعر: طاهر_کاشی_دکنی میباشد
یا علی مدد در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح » بخش ۴ - التمثیل فیالعالم والمتعلّم:
در بیت از سخنگوی قال پرس نه حال غلط است و اینگونه درست است
. از سخنگوی حال پرس نه قال
زیرا زبان حال عبارت است از وضعیت ظاهری و رفتاری شخص زبان حال» همان زبان دل است
و «زبان قال» صرف گفتار و سخن و گویش که حاکی از دل و نیت شخص نباشد
تماشاگه راز در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
سپاس جناب رضا ساقی
شرحهای شما بر تمام غزلیات حافظ در سایت گنجور چونان شرابی گوارا تشنگان را سیراب کرده ، سرمستی و نشاط می بخشد
سپاس از مهر بیکران شما که از شراب شعر حافظ مست شده اید و ما را شریک الاذواق خویش می نمایید
محمد در ۵ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۰ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب:
نه از آب و گرد و نه از باد و دود
نبود آب که درسته ولی بقیه رو میشه یکی بهم توضیح بده
سیدابوالحسن کیا در ۵ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۱۱ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۵۰۵: