گنجور

حاشیه‌ها

جمال سعادتی راد در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷:

با ادای احترام فراوان به نظر بنده بیت آخر نشان می دهد که این غزل در وصف شاه شجاع است نه در وصف پیامبر. حافظ خود را ملامت می کند که در خدمت دستگاه شاه شجاع است با تشکر

عباس صیادی در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۳۵:

برفتند رومی و ایرانیان
به هر گونه ای مردم اندر میان

محسن نیکخواه در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهر:

بیا که پادشه ملک دل گدا کردی
برخلاف تفسیر ددستمان یعنی:
بیا که منِ گدا را پادشاه ملک دل کردی

عباس صیادی در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی خسرو پرویز » بخش ۳۳:

بدو گفت خسرو که هر کس گناه
بپیچد برو من نیم کینه خواه

A.p در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۳۰ دربارهٔ امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۱۶۰:

البته ناگفته نماند که این قصیده در مدح ملکشاه سلجوقی میباشد و به گواه تاریخ ملکشاه پادشاهی با لیاقت و دانش دوستی بوده اما باز این دلیلی نمیشود که شاعر ایرانی به افتخارات سرزمین خود اهانت کند مگر اینکه مسائلی وجود داشته در آن عصر که ما از آن بی خبریم

A.p در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۱۵ دربارهٔ امیر معزی » قصاید » شمارهٔ ۱۶۰:

جای بسی شرمساری است از اینکه شاعری ایرانی به خاطر خوش آیند شاهی که آن هم نه نژاد ایرانی دارد و نه تبار ،،، گفته های شاعر بزرگ ، خداوندگار سخن ایران زمین را یکسر دروغ پردازی بداند و تازه به این هم قناعت نکند و بگوید که رستم فردا خصم تو خواهد بود
واقعا جای بسی تاسف ست

طاها در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:

خیلی زیبا بود

ساقی در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۹:

بنظر حقیر ، جهود در کلام سعدی بزرگ بمعنای رند بد کار است و آدم جاهل معنا شود نه همان یهود

سمیه شکری در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۵۸ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۳:

در بیت اول «فهرست» با ساکن خوانده میشود.

آرین در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را:

معنی ها را هم زیر هر متن بگذارید لطفا

کیانوش پدرود در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۰ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۰۸:

علیرضا جان، «کجا» در اینجا به معنای «که» هست. یعنی ...از من مپرس، زیرا آنرا به صورت اشک از دیده بیرون بردم و خود را درمان نمودم.

مصیب مهرآشیان مسکنی در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » مثنویات » شمارهٔ ۲۲ - بچهٔ ترس:

بیت اول یا اشتباه در چاپ است یا ضعف مرحوم حضرت ملک السعرای بهار است
چون اگر می نوشت یکی زیبا خروسی بود جنگی
به مانند عقابِ تیز چنگی ...
هم شعر زیبا و با معنی شد و هم صنعت واکه آرایی ر با واکه کسره زیر ب هم به شعر معنی بخشید و هم به جای واژه از یک مصوت کسره با صامت ب به شعر معنی بخشید...س

رهام در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۰ دربارهٔ حافظ » ساقی‌نامه:

در جواب دوست عزیزی حمید سامانی که کامنت 40 رو نوشته است:
دوست عزیز اگر ویرگول بذاریم وزن غلط میشه زیرا شعر باید اینجور خونده بشود.
بِ/یا/سا/قِ/یان/می......

رهام در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ حافظ » ساقی‌نامه:

با سلام.
خدمت دوستانی که از نوشتن ((بیا)) غلط نوشتن باید عرض کنم که شما دارید از ترکیب زیبا و درست شعر حافظ غلط میگیرید.
همچنین باید عرض کنم که اگر بجای 《بیا》 از 《 ده》 استفاده میشد، استفاده از کلمه 《بده》 به حدی زیاد میشد که از زیبایی این شعر کاسته میشد

نگار نصیری در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲:

در تفسیر باید تمام ابیات را در نظر گرفت،تعجب کردم از برخی تفاسیر، مستی یاد شده از سر هوشیاری است، و شعر پر از استعاره است و بحث بازگشت به زن دوران جوانی نیست، منظور این است که دوران جوانی دوران زیبایی بوده که قابل بازگشت نیست، و دوران عمر از هم منفصل است.
این بحثها متعلق به عظیم ترین احساسات معنوی انسان های خاصی است.
در بررسی های خاصی که داشتم متوجه اصل بودن داستان حافظ و اتصالش به یک سلسله وقایع آخرالزمانی شدم و این داستان با داستان دیوان شمس، مولانا تطابق داشت و این یعنی منشأ بحث از خدا و خلفایش هست. بنابراین در تفاسیر متوجه رمزگون بودن مباحث باشیم.
بحث بر یک جدایی محتوم و ابدی از امری باطل هم هست، عنوان طلاقی که تحمیل شده است، اما می تواند درست هم نباشد و فقط به جهت ظواهر حقوقی دنیا اتفاق افتاده باشد که ناشی از ازدواجهایی باطل باشد.
این طلاق، بر جدایی از اشتباهات گذشته، جدایی از ظاهر پرستی، و بر پرهیز انسان از تصمیمات لحظه ای و ارزش دادن به عشق و افراد مناسب و ارزشمند در زندگی هم استوار هست.
این شعر محتوایی مرور گونه هم دارد که باید منتظر تفسیر واقعی آن بود، و به نظر من بحث هیچ ازدواج درستی که منجر به طلاقی شود، در این جا صحت ندارد.

حمید در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۲۲۶ - با خویش آمدن عاشق بیهوش و روی آوردن به ثنا و شکر معشوق:

من چون با سوداییانش محرمم روز و شب اندر قفص در نی دمم

درفش در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۳۶ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مخمس:

در تمثیل "در اتش شدن پروانه" اگر با نگاهی هرمنوتیکی مورد تحلیل واقع شود، مقصود عارف وصل به ذات یگانه پروردگار عالم است. برای "فهم" ذات باریتعالی باید ذهن را از تمام ادراکات مفهومی تهی کرد. عارف مسلمان تلاش استعلایی را وا می نهد و کوتاه ترین راه رسیدن به مقصود را برمی کزیند: "فنا فی الله"

اییار در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:

با سلام و خدا قوت وخسته نباشید به همهٔ مدیران و ادبا و حاشیه نویسان حقیر از کلیهٔ محتوای این مجموعه بهره مند شده حتی از تعارفات دو دوست استفاده بردم واگر موضوعی یا حاسیه ای را بیهوده و بی معنی ببینم خیلی راحت آنرا رد کرده و به حواشی دلخواهم میپردازم و بر دیگر عزیزان خرده گیری و احانت نمینمایم
تمتع ز هر گوشه ای یافتم
ز هر خرمنی خوشه ای یافتم
سپاسگزار

msk در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۴۹ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:

سلام ببخشید معنی مصراع زن شوخ چون دست در قلیه کرد چیه؟

nabavar در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۳ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸۵:

گرامی سلمان
تو بسی سمن بران را به کنار درگرفتی
سمنبر یا سمن بر اشاره به بدنی لطیف و با طراوت دارد
چون سمن.
صنم بر مناسب نیست

۱
۱۸۶۵
۱۸۶۶
۱۸۶۷
۱۸۶۸
۱۸۶۹
۵۸۱۲