محمود در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۵:

عزیزان فراموش نکنید که حافظ سرگشته هم از اهل ملامت بوده است...

جعفر مصباح در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۱ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:

طاقت ندارد پای ما

شاعر گمنام در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

هرگز غم این روز از یاد نگشت..

شاعر گمنام در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

افسوس غم دو روز از یاد نگشت..

م.م.سپهر در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۵:

عرض ادب
توضیح کامل و شاملی از عبارت "شرب الیهود" در جلد دوم کتاب وزین "این کیمیای هستی" به خامه ی آقای شفیعی کدکنی به چشمم خورد، که دیدم ذکرش در اینجا خالی از لطف نتواند بود.
"شُربُ الیهود: ظاهرا یهودیان در شب های ماه رمضان، به گونه ای پنهانی، شراب می‌ خورده اند:" احوال شیخ و قاضی و شرب الیهودشان/ کردم سوال *صبحدم* از پیر میفروش-گفتا: نه گفتنی ست سخن گرچه محرمی/ درکش زبان و پرده نگه دار و می بنوش" (دیوان حافظ 193) و این که حافظ "صبحدم" از پیر میفروش درین باره میپرسد گواهی است بر صحت این حدس و گواهِ استوار در این باره سخن مولاناست:" به ماهِ روزه، جهودانه، می مخور تو به شب/بیا به بزم محمد مدام نوش مدام" (دیوان کبیر، غزل 1732)."

سمیه شکری در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:

ای همه جای تو خوش که در بیت 7 آمده یک بار دیگر نیز در غزلیات حضرت حافظ آمده است:
ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش ...

سمیه شکری در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۷:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۲:

در مورد بیت 3 - در کتاب وزین شرح شوق، جلد پنجم صفحه 4091 استاد حمیدیان چنین آورده اند: بخرامد که ... میرمت:
ناگفته پیداست که از نظر دستوری غلط است. از طریق چیزی چون التفات از غایب به حاضر هم نمی توان آن را توجیه کرد. خانلری و سایه ضبط صحیح دارند : گو خرامان شو که ... در بیتهای قبل و بعد خطایی از این لحاظ وجود ندارد.

مجید در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۳۲ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

سلام خدا رحمتش کنه بنده با خوندن و شنیدن این شعر توسط خوانندگان مختلف به وجد میام انگار دارم با پروردگارم حرف میزنم و به رقص در میام و معبودم انگار یه لبخندی ...........
دوستان توصیه میکنم با صدای استاد شجریان و آقای پیام عزیزی بشنوید تو خلوت و حال کنید با پروردگار خودتان
آرزوی بنده که خدا کنه همتون درگیر عشق به معبود بشین حتی برای لحظه ای

فتوحی رودمعجنی در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۲۷ دربارهٔ امیر معزی » غزلیات » شمارهٔ ۱:

این غزل در دیوان سیف فرغانی هم هست که سیف فرغانی بدان پاسخ داده است.
کشدا با الف اطلاق از ویژگیهای سبک کهن است که از شعر عرب وام گرفته اند.
پیوند به وبگاه بیرونی

۲۷۲۷۴ در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۳۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » گلهٔ یار دل‌آزار:

دوازده سال پیش دربند نگاهش شدم.
هشت سال از آخرین باری که دیدمش میگذره، هشت سال تلاش کردم فراموش کنم و نشد و هر روز حسرت بیشتری به دلم نشست، کاش اون روزا برمیگشت و کاش و کاش و کاش ...
تو اون روزهایی که هر روز میتونستم ببینمش این شعر رو خوندم، و هرچی میگذره بیشتر و بیشتر دارم درکش میکنم، حس تلخ نرسیدن و یکی نشدن ...
کاش زمان تو اون سالها برام متوقف میشد و کاش یکبار دیگه میشد ببینمت
افسوس
دوستدار تو تا ابد
42643

بشنو در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۵۴ دربارهٔ عطار » اشترنامه » بخش ۱۲ - حكایت شهباز و صیاد:

سلام احمد
عطار اهل سفر در ابعاد عالم بود سفر به جهان های دیگر در این ابیات از اسرار چگونه محرم خدا شدن سخن می گوید می فرماید:
باید افکار و احساسات و شهواتت در دربند پادشاه عالم بگذاری تا به هرچه که می خواهی در دنیا و آخرت برسی مادامی که فکر خودت رو داری هیچی نیستی

کامران م ج در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۵:

عجایب نقش‌ها بینی خلاف رومی و چینی
اگر با دوست بنشینی ز دنیا و آخرت غافل
وزن مصرع دوم درسته ؟؟

Polestar در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۰۹ دربارهٔ قاآنی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۲:

خیلی زیباست

شیما نوری در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۰:

اگرطمع به دهان یارکرده ای وحقیقتاً آرزومندِ نوشیدن جُرعه ای شراب ازاین جام مرصّع هستی، تنها آرزو داشتن کافی نیست وتورابه هدف نمی رساند. بایستی گام برداری ودست ازطلب برنداری،می باید رنجها و مشقّاتِ فراوان تحمّل کنی و اشکها بریزی آن هم به ظرافت ودقّتی که برای سُفتن مروارید و رنج گل
از گلابگیر لازم است. یعنی باتمام وجود گریه کنی وباتمرکزتمام تلاش کنی نه درحدّ معمول.

شیما نوری در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:

همه مردم مست و هوشیار بدنبال محبوبیت هستند، همه جا چه مسجد و چه عبادتگاه کافران محل راز و نیاز عشق است. از نظر عرفا راه رسیدن بخداوند محدود نیست و حس خداجویی در تمام خداپرستان وجود دارد، حتی عبادتگاه کافران هم محل بروز عشق و صفاست. اینجا منظور از گل هم همین نگاه عرفانی یک عارف است که هر چه دارد جز عشق اون نیست.

بیگانه در ‫۵ سال قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳۱:

جسم ما بر سر این عمر سبک‌رو صائب
برگ سبزی‌ست که در آب روان افتاده‌ست...

علی در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۹۲ - قصهٔ اعرابی و ریگ در جوال کردن و ملامت کردن آن فیلسوف او را:

بیت یکی به آخر به این شکل صحیح است:
شاه آن باشد که از خود شه بُوَد
نه به مخزن ها و لشکر، شه شود

علی در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۳۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۷:

مصرع دوم بیت ششم درستش اینطوره:
گفتم از رنج رهد باز، بگفتا دشوار

یاسین شهنوازی در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۰۳:

عالی

شمس در ‫۵ سال قبل، سه‌شنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶۵:

و اگر بر تو ببندند همه رهها و گذرها/ره دیگر بنماید که کس آن راه نداند
معنی این بیت چه و منظور شاعر چیه؟