گنجور

 
 
گوهر

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکی‌درج
تعداد ابیات: ۲
خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت شعر به گذر سریع زمان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که این چند روز مانند آب در جویبار و باد در دشت گذشته‌اند و او هیچگاه به غم روزهای گذشته و روزهایی که هنوز نیامده است، فکر نمی‌کند. به عبارتی دیگر، او تجربه‌های منفی گذشته و نگرانی برای آینده را فراموش کرده و بر لحظه حال تمرکز دارد.

 اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
برگردان به زبان ساده

# این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت

چون آب به جویبار و چون باد به دشت

عمر‌ِ کوتاه و چند روزه گذشت، به‌سرعت آب در جویبار و باد در دشت.

# هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت

روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت

هرگز غم دو روز را نخوردم روزی که رفت و روزی که نیامده است.
رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
رباعی شمارهٔ ۱۸ به خوانش سینا خرم
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
رباعی شمارهٔ ۱۸ به خوانش زهرا بهمنی
رباعی شمارهٔ ۱۸ به خوانش داوود ملک زاده
رباعی شمارهٔ ۱۸ به خوانش نازنین بازیان
رباعی شمارهٔ ۱۸ به خوانش علی قلندری
فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
بارگذاری روند بازدیدها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
خوانش‌ها
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۳۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

مهرداد در ‫۱۷ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۰۹ نوشته:

"یکدو سه " باید به صورت " یک دو سه "نوشته شود.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ف-ش در ‫۱۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ آذر ۱۳۸۸، ساعت ۰۶:۱۴ نوشته:

-
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت
اگر معنی این بیت به خود خیام برمیگردد نشان وارستگی قابل توجه اوست کم کسی میتواند چنین ادعائی بکند
تنها عارف وارسته ممکنست از بند گذشته وآینده آزاد باشد و لحظات با ارزش عمررا هدر ندهد ودریابد
در بیت اول رباعی باز به ناپایدلری عمر اشاره شده است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
آرش در ‫۱۶ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۸، ساعت ۰۱:۱۱ نوشته:

"مرا" به نظرم در این رباعی مهمه. خیام ابتدا نظرش رو درباره‌ی عمر و دنیا می‌گه و بعد تاکید می‌کنه که غصه‌ی گذشته و آینده رو نمی‌خوره.خودش رو محور قرار می‌ده و نظرش رو می‌گه.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
آرش در ‫۱۶ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۸، ساعت ۰۱:۱۶ نوشته:

همین‌طور... یک دو سه و آب و باد برای گذر عمر... به نظرم با محیط یکی شده یا در حیات حل شده! گذر عمرش رو با باد و آب روان یکی دونسته.بسیار جالبه.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
hooshang haghbin در ‫۱۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ فروردین ۱۳۹۰، ساعت ۱۱:۳۹ نوشته:

آیا زمان پیمانه ای است که هستی در ان جریان دارد ،
یا اینکه زمان در هستی جریان دارد؟
بعبارت دیگر : هستی (ماده) =زمان (مکان)؟
آیا هستی توصیف زمان-مکان است و بر عکس؟

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
امین کیخا در ‫۱۳ سال و ۲ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۵:۰۰ نوشته:

نوبت به فارسی می شود واره و ان پسوند واره مثل ماهو اره نیست واره دری و پهلوی هم هست در میان مناطقی که دامپرور هستند خانواده هایی که دام هایشان شیر کافی برای مصرف یک روز خانواده را تولید نمی کنند برنامه شیر واره می گذارند و هر چند خانواده شیر های گاو هایشان را روی هم می ریزند و هر روز یک خانواده ان را می برد و این لغت پهلوی در لری باقی مانده است ، پر اشکار است که واره با بار یعنی مرتبه پیوندی دارد

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
بختیاربختیاری در ‫۱۰ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۱۹ نوشته:

.
با سلام و عرض خسته نباشید .
حقیر در خوانش وزن مصراع سوم، شدیدا"، دچار اشکال شده ام .
هیچ جوره هم نه می توانم تقطیع کنم و نه منبع موثق دیگری در دسترس
دارم .
لطفاً، خود حضرت تان یکبار به دقت مرور فرمایید .
.
.
با مهر ." آگاه " .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
Jamshid Dehpalevani در ‫۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۱ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۲۷ پاسخ داده:

هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت

_ _ ن ن / _ _ ن ن / _ _ ن ن / _

مستفعلُ  مستفعلُ  مستفعلُ  فع

واژه «دو» در این مصراع اشباع می شود و به صورت dow تلفظ می شود تا به هجای بلند تبدیل شده و وزن مصراع درست شود.

 

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شجاع الدین شقاقی در ‫۱۰ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۵۶ نوشته:

با سلام خدمت جناب بختیاری
قطعا در مصرع سوم کلمه ی (این) جا افتاده
هرگز غم این دو روز مرا یاد نگشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
رآد در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۱۴ پاسخ داده:

جناب شجاع الدین : مصرع سوم مقدمه مصرع چهارمه. ادامه بیت اول نیست.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شجاع الدین شقاقی در ‫۱۰ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۵۹ نوشته:

با سلام
در مصرع سوم قطعا کلمه ی (این) جا افتاده است
هرگز غم این دو روز مرا یاد نگشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ATAA در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۳ مهر ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۰۰ نوشته:

دوروز رو مشدد بخونید
دور روز

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
قباد در ‫۹ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۲۸ نوشته:

ماشالله به سوات!دو روزو باید مشدد بخونیم؟خخخخخخ

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
امید حق پرور در ‫۹ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۵۲ نوشته:

فکر میکنم مصراع سوم در یکی از اشکال زیر درست باشد:
هرگز غم این دو روز مر یاد نگشت
یا
هرگز غم این دو روز در یاد نگشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حسین در ‫۸ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۱۴:۱۳ نوشته:

هرگز غم این دو روز مرا یاد نگشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
احمد آذرکمان ۰۴۹۰۳۰۰۶۶۹.a@gmail.com در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۵ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۰ نوشته:

هرگز «غمِ» این دو روز مرا یاد نگشت
روزی که «نیامده‌»ست و روزی که «گذشت»
ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ
▣ زوم شاعر روی کلمه ی «غم» است . البته آدمی از غم و غصه خوردن ناگزیر است ولی می تواند غمی را که مربوط به زمان «گذشته» است را مدیریت کند چون از آن فاصله گرفته است و به غصه های مربوط به زمان «آینده» هم فکر نکند چون از مسیر حرکت آن غصه ها بی خبر است . خیام ، این توانایی را به خود نسبت می دهد .
▩ احمد آذرکمان 5 مهر 1397

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حمید رضا۴ در ‫۷ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۶ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۰۸ نوشته:

به نظر من با یک مکث کوتاه پس از هرگز (سکوت سیاه در ریتم 6/8) و تأکید بر واژه «دو»، خوانش مصراع سوم روانتر از آنگونه جناب داوود ملک زاده گرامی خوانده می گردد، و نیز نیازی به اضافه کردن «این» و یا مشدد کردن «دو روز» نیست.
هرگز…، غمِ «دو» روز مرا یاد نگشت…
با احترام به آقای ملک زاده و سپاس از زحماتشان

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
ساکت در ‫۶ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۲۳ نوشته:

چند اشکال در این رباعی وجود دارد که سبب میشود انتساب آن را به خیام مورد تردید قرار دهیم. اولین اشکال مربوط به وزن مصرع سوم است که خواننده را ناگزیر میکند در هنگام خوانش شعر بین کلمات دو و روز مکث و توقف کند، مکث زایدی که باید آن را از نوع سکته قبیح در شعر به شمار آورد. دومین اشکال مربوط به همین مصرع و کلمات به کار رفته در آن است. گویا قصد شاعر این بوده است که بگوید: هرگز غم این دو روز در خاطر من نماند (یا چیزی شبیه به این)؛ ولی آیا از کلمات به کار رفته در این مصرع این معنی برداشت میشود؟ سومین اشکال مربوط به تکرار قافیه در مصرع اول و چهارم است که در هر دو مصرع کلمه گذشت، دقیقا به یک معنی، تکرار شده است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
عباس دالوند در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۴۷ نوشته:

با سلام ودرود فکر کنم بیان درست این رباعی به شکل زیر باشد
روزی دگر از نوبت عمرم بگذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هر گز غم این دوروز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده است و روزی که گذشت
گذشت فعل مفرد مربوط به یک روز است اگر دوسه روز باشد باید گذشتند به کار می رفت
ودر مصرع سوم این لازم است چون تاکید به دوروز مشخص دارد روزی که نیامده است وروزی که گذشت ، نه هر دو روزی

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
عباس دالوند در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۸ نوشته:

در مصرع آخر
روزی که نیامدست و روزی که گذشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
عباس دالوند در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۲۸ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۰۳ نوشته:

با پوزش
درمصرع آخر
روزی که نیامدست وروزی که گذشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
احمد نیکو در ‫۵ سال و ۹ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۵۵ نوشته:

چون آب بجویبار و چون باد بدشت
روزی دگر از نوبت عمرم بگذشت
هرگز غم  دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامدست و روزی که گذشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سید عسکر رئیس السادات در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۴۴ نوشته:

سلام
متاسفانه گذشت در مصرع اول و آخر به یک معناست .
اشکال دیگر اشکال وزنی در مصرع سوم است که فقط به این صورت درست می شود
هرگز غم این دو روزم از یاد نگشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
احمد نیکو در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۰۲ نوشته:

چون نیست یقین که شب چه خواهد آورد
پیشش غم ناآمده نتوانم خورد
فردا چو ندانم که چه خواهد بودن
امروز چه دانم که چه می‌باید کرد
رباعی شماره 112 از انوری

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شاعر گمنام در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۹ نوشته:

افسوس غم دو روز از یاد نگشت..

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شاعر گمنام در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۰۱ نوشته:

هرگز غم این روز از یاد نگشت..

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حبیب شاکر در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۵ نوشته:

سلام

این چند صباح عمر هم میگذرد

با پست و بلند و بیش و کم میگذرد

جز لحظه ی با جمع عزیزان بودن

باقی همه با رنج و الم میگذرد

تشکر

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
sofiya sofiya_gp@yahoo.com در ‫۴ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۶ نوشته:

وقت بخیر 

مصرع اول در بیت دوم این رباعی کاملا وزن شعر رو از بین برده ، بنده یک اصلاحیه کوچک زدم ک رد شد ولی متأسفانه اصلاحی هم انجام نشد.

 

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۶ پاسخ داده:

سلام  سوفیای عزیز

   همانطور که آقا حمیدرضا نوشته نیاز به اصلاح نیست شما دوروز رو پشت هم وبی فاصله بخونین ویک مکث بلند بین دو روز و مرا بگذارید وزن مصرع اصلاح میشه 

  شاد وخرم باشید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
محمد حسن رستگارزارع در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۲۵ شهریور ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۱۰ نوشته:

به نام خدای رحمان و رحیم

مولانا نیز شعری در مضمون فوق سروده است:

صوفی ابن الوقت باشد ای رفیق
نیست فردا گفتن از شرط طریق

معنی ابن الوقت در لغتنامه دهخدا:

[ اِ نُل ْ وَ ] (ع ص مرکب ) ابن وقت . آنکه بمقتضای وقت کار کند و سابقه و لاحقه را اعتبار نکند. زمانه ساز. || آنکه از حاضر تمتع جوید بی نظری بگذشته و آینده.

 

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
فاطمه دِل سَبُک (مهر۱۳۲۵ - تیر۱۴۰۲/یزد) در ‫۳ سال و ۱ ماه قبل، چهارشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۲، ساعت ۱۱:۰۷ نوشته:

این یک دو سه روزِ نوبتِ عُمر گذشت / چون آب به جویبار و چون باد به دشت

هرگز   غمِ دو روز   مرا یاد نگشت / روزی که نیامدست و روزی که گذشت 

 

- یک دو سه روز: اشاره به کوتاهی عمر دارد!

- نوبتِ عُمر: فرصتِ زندگی کردن

- چون آب به جویبار و چون باد به دشت: اشاره به شتابِ عمرِ گذران دارد (فرصتِ زندگی هم کوتاه است و هم شتابان)

 

شاید حافظ هم نیم نگاهی به این رباعی داشته است که می گوید:

 

هر وقتِ خوش که دست دَهَد مغتنم شمار / کَس را وقوف نیست که انجامِ کار چیست

پیوندِ عُمر بسته به مویی ست  هوش دار / غمخوارِ خویش باش, غمِ روزگار چیست?

 

مشهد>  ایران> {۵ ژولای ۲۰۲۳}

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
علی پلنگ در ‫۱ سال و ۷ ماه قبل، جمعه ۲۱ دی ۱۴۰۳، ساعت ۰۳:۱۲ نوشته:

من قبل ها فکر میکردم منظورش این بوده که هرگز غم گذشته و آینده مرا رها نکرد ، حالا متوجه شدم تازه ک چی میکه یعنی در زمان حال همش افسوس گذشته رو میخوریم و نگران آینده ایم و از زمان حال هیچ بهره ای نمیبریم ک خوشبختانه بعدازچند سال ک به این رباعی برخورد کردم متوجه شدم درستش رو

با تشکر

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
بردیا بلند در ‫۲۲ روز قبل، جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۱۵ نوشته:

گرچه شاید بتوان گفت خوانش واژهٔ «دو» به شکل یک هجای بلند از آهنگین بودن شعر کاسته است ولی این به معنای غلط بودن وزن نیست، چنانکه در اشعار دیگر شاعران نیز گاهی به اقتضای وزن «دو» را این گونه می‌خوانند:

یک روز به شیدایی، در زلف تو آویزم
زان دو لبِ شیرینت، صد شور برانگیزم (سعدی)

کسی نیک بیند به هر دو سَرای
که نیکی رساند به خَلقِ خدای (سعدی)

چون یکی بشکست، هر دو شد ز چشم
مَرد، اَحوَل گردد از مَیلان و خشم (مولانا)

گرچه هر دو بر سَرِ یک بازی‌اند
هر دو با هم مروزی و رازی‌اند (مولانا)

در اندیشید از‌ آن دو یار دل‌کش
که چون سازد به هم خاشاک و آتش (نظامی)

که بد دل در برش ز امید و از بیم
به شمشیر خطر گشته به دو نیم (نظامی)

خِرَد رَهنمای وُ خِرَد دِلگشای
خِرَد دَست گیرد به هَر دو سَرای (فردوسی)

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.