سیدمسعود در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۵۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۲۶:

با سلام  به نظر میرسد که بیت چهارم   به ااین صورت صحیح تر باشد

بسکه آزرده مرا خوشترم ار راحت اوست

گر صد آزار ببینم ز دل آزار دگر

منظور این که ار (اگر) به معنی بیشتر کمک می‌کند تا (از) .  معشوق مرا بسیار آزار داده خودش هم آزرده شده  ولی اگر میخواهد بیشتر آزار مرا  ببیند راحت بنشیند و فقط تماشا کند که دیگران مرا آزار. میدهند و حتی زحمت آزار را هم به خود ندهد.

اسیر تهرانی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۵ در پاسخ به علی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

بسیار درست می‌فرمایید. 

اسیر تهرانی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۴ در پاسخ به احسان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

ظاهرا «از آن شد» به معنای «از آن درجه گذشت» است و بیت به این شکل معنای درستی دارد: دل دیوانه از حد شنیدن نصیحت گذشت؛ دیگر نصیحت برای دل دیوانه فایده‌ای ندارد. 

 

هادی رنجبران در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹۵:

هادی رنجبران
پیرِ میخانه/ پیرِ میکده/ پیرِ خمخانه/ پیرِ مغان: اغلب عرفا و شاعران عارف مسلک به ضرورتِ وجودِ پیر راهدان که سالک را به طریق درست هدایت می¬کند، باور داشته¬اند و این مسئله را در آثار خود منعکس کرده¬اند. این عبارت در اصطلاح متصوفه عبارت از مرشد کامل و مکمل است؛ که مرید را به ترک رسوم و عادات، و به راه فقر و فنا می¬سپارد و نیز عاشق و سالک لاابالی را گویند که افعال و صفات جمیع اشیاء را محو در افعال و صفات الهی می¬داند و هیچ صفت به خود و دیگری منصوب ندارد.

عرشیا غلامی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۸:

سلام وزن شعر مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن است و در مصراع  آخر کلمه ی چون غلط است و به ضرورت وزن باید چو نوشته شود 

آلان حکمتی‌راد در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۲۱ در پاسخ به 7 دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵:

سلام و درود، 

اگر اشتباه نکنم از عالی شیرازی می‌باشد

A A در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۲ در پاسخ به علی شاهنوشی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۵:

منظورش همون اناالحق منصور حلاج

شیخ الاسود در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۴۲ در پاسخ به سیدعلی ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۳:

سلام و وقت بخیر.

سید عزیز، صراحتا منظور از "سقف مقرنس" مسجد است، که حتی کِبر و فتنه انگیزی از عاکف و رهگذرش مبرا نیست.

به عینه دیده ام که عابدانش آیات قرآن را چگونه می خوانند و تأویلش را بر مبنای علو درجات خود می دانند.

خارج از نظر من، به طور شهودی واضح است که کسی نمی تواند از آسمان(چه فتنه اش، چه رخنه اش) به جایی پناه ببرد، آن هم میخانه.

میخانه مکانی است که همه در حال هوای خود دچار مستی و نهایت آزارشان دعای سلامتی است...

باری؛ اعوذ بالله من همزات الشیاطین

در سکوت در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

آرمان وکیلی صادقی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۳۴ در پاسخ به یکی (ودیگر هیچ) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۷:

آفرین! و دیگر هیچ

مظفر طاهری در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » فی‌وصف حاله » پند ارسطاطالیس بر اسکندر هنگام مردن او:

کاف کفر اینجا به حق المعرفه

دوست تر دارم ز فای فلسفه

زانک اگر پرده شود از کفر باز

تو توانی کرد از کفر اهتراز.

عطار یک مسلمان سنی متعصب بوده و اینجا طی اعترافی صادقانه گفته است که کفر را به فلسفه ترجیح می‌دهد.

 مسلمانان از استدلال‌های سطحی و نخ‌نما شده کفار آگاه بوده‌اند و طی سالها متمادی برای آنان جواب مناسب داشته‌اند.

اما حرف‌های فیلسوف‌ها منطقی‌تر بوده است و هر روز نیز افکار جدیدتری مطرح می‌کرده‌اند و این خوشایند عطار مذهبی مسلمان نبوده و او را درمانده نموده است.

 او از یک طرف با استدلال‌های محکم و منطقی فیلسوفان، و از طرف دیگر با دینی مواجه بوده هیچ انعطافی نداشته است و خود را کامل و بی‌نقص دانسته است.

بنابراین پاک کردن صورت مسئله و نپرداختن به فلسفه را به عنوان راه چاره برگزیده است کما این که امروزه نیز پاره‌ای همین روش را توصیه میکنند.

رضا از کرمان در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۶ در پاسخ به sofiya sofiya_gp@yahoo.com دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

سلام  سوفیای عزیز

   همانطور که آقا حمیدرضا نوشته نیاز به اصلاح نیست شما دوروز رو پشت هم وبی فاصله بخونین ویک مکث بلند بین دو روز و مرا بگذارید وزن مصرع اصلاح میشه 

  شاد وخرم باشید

حامد نامی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:

فلک در خاک می غلتید از شرم سرافرازی

اگر می دید معراج ز پای افتادن ما را

مفهوم این بیت چیست؟

فرزاد در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۵۲ در پاسخ به امیر amirneyshabori51@gmail.com دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۰:

این مصرع در یک غزل دیگر تکرار شده است و در آنجا به این صورت آمده است

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود

سر و جان را نتوان گفت که مقداری هست...

کاربرد کلمه‌ی پسند در این غزل قافیه را به هم می‌ریزد

در سکوت در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

sofiya sofiya_gp@yahoo.com در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

وقت بخیر 

مصرع اول در بیت دوم این رباعی کاملا وزن شعر رو از بین برده ، بنده یک اصلاحیه کوچک زدم ک رد شد ولی متأسفانه اصلاحی هم انجام نشد.

 

S J در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۱۸ دربارهٔ حیدر شیرازی » دیوان مونس الارواح » غزلیات » شمارهٔ ۶۵ - این شعر در حضور شیخ ابواسحاق بن محمود شاه گفته شد:

در بیت چهارم "قصران" صحیح است یا "رقصان" ؟؟
معنای بیت چیست؟

آینهٔ صفا در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۵۷:

They falsely claim, Love is but an outcry for name
They falsely claim, the hope of Love is illusive
Saturn of redemption is in our embrace, within the soul
They falsely claim, it resides above the seven heavens

عباس غلامی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵:

مگر اینکه فکر کنیم حافظ فردی است که گاهی نماز شب و قرآن می خواند و گاهی گناهانی مخالف نص صریح قرآن انجام می دهد. دراین صورت شما حافظ را فردی با رفتار غیر حکیمانه و کاملا احمقانه پنداشته اید . فردی که دیوانه و بدون تعادل روانی است که هیچ هدفی در زندگی ندارد. ما هرگز حافظ را فردی متناقض گو و دمدمی مزاج نمی دانیم و بلکه او را عارفی وارسته که برای نیافتادن در دام ریاکاری به صورت کنایه آمیز از کلمات عامیانه استفاده می نماید. ولی شراب حافظ آن شرابی است که حقیقت است نه مجاز .

عباس غلامی در ‫۴ سال و ۴ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵:

عرض سلام خدمت حافظ دوستان 
حافظ انسان را به دل خوش بودن توصیه می نماید یک سری انسان هوسران معنای هوسبازی برداشت می نمایند. همه توصیه های حافظ به خوش بودن و غم ایام نخوردن و به فکر آخرت بودن به غم دنیا خوردن و تکیه ننمودن به زهد و اهل توکل بودن همه در آیات و روایات نیز وجود دارد و حافظ که حافظ قرآن است بر آنها تسلط دارد و انسان را از ریاکاری برحذر می دارد همانگونه که قرآن نیز انسان را از ریا کاری برحذر می دارد. 
اما از آنحا که جدل ما با شما ابتدا به ساکن نتیجه ای نخواهد داشت . شما را توصیه می نمایم حال که چنین عاشق و شیفته و واله حافظ هستید بی زحمت کمی مانند حافظ باشید حافظ تمام عمر نماز شب می خواند و صبح گاهان استغفار می نماید شما جان من یک سال نماز شب و استغفار صبح گاهان را عمل نماید از قرآن هم یک جز فقط حفظ نماید تا کمی شبیه به حافظ شوید بعد بیاین با هم سخن بگیم و ببینم منظور از کنایه های شراب و جام آیا همان مایع نجسی است یا معناهای عرفانی دارد . همانگونه که عرفا با عبادت از خود رها شده و به مستی عرفانی می رسند. تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز. .... من عرضی ندارم شما عاشقان حافظ و رهپویان شعر و ادب را پس از سالی اشک ندامت ریختن در معنای کنایه های عرفانی خواهم دیدن . یا حق