گنجور

شمارهٔ ۱۰

 
ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی » غزلیات
 

بگذشت ماه روزه به خیر و مبارکی

پر کن قدح ز باده گلرنگ راوکی

آبی که گر برابر آتش بداریش

واجب شود عبادت او نزد مزدکی

برای شعر بنده چو بلبل که پر شود

سمع خدایگان ز نوای چکاوکی



با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: سیاوش جعفری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

محمدکاظم امینی نوشته:

درموزدبیت دوم این غزل :
آبی که گر برابر آتش بداریش
واجب شود عبادت او نزد مزدکی
چنانکه معلومست (آتش /آنش پرستی)همانا ازاصول آیین ززتشتی/زردشتی است .نه آیین (مزدکیه)یا(خرمدینیه) بامراجعه به متون کهن پارسی درمی یابیم که دراینجاحظایی روی داده شایدهم ظخیرفاریابی (که همشهری نتده هم میشوذ)درقرن ششم این مطلب را نمیدانسته ویامجتملاً آیین های مزدکی وزرتشتی واصول دینی شان آنقدرباهم قاطی شده بوده که هردوراشاعری وذانشمندی به پایه ومایه ظهیرنتوانسته ازهم تفکیک نماید. باعرض ارادت

👆☹

در فهرست‌گذاری نسخه‌های خطی اشعار گنجور مشارکت کنید