با آنکه کسی نیست به وارستگی ما
هست از چه به گیسوی تو دلبستگی ما
بشکست مرا پشت اگر بار درستی
میزان درستی شده بشکستگی ما
ما خسته دلان قلب جهانیم و از اینرو
دل خسته جهانیست ز دلخستگی ما
در مملکتی کآتش آشوب بود تند
بیجا نبود کندی و آهستگی ما
از حسن عمل با خط برجسته از این پس
تاریخ گواه است به برجستگی ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل کوتاه، شاعر از وارستگی و درستکاری خود و همفکرانش سخن میگوید و با این همه به دلبستگیاش به گیسوی یار اعتراف میکند. او شکستگی و دلخستگی خود را نشانهٔ راستی و پیوند با درد جهان میداند و آهستگیاش را در کشوری آشوبزده روا میشمارد. در پایان امید دارد که تاریخ به نیککرداری و برجستگی آنان گواهی دهد.
هوش مصنوعی: با اینکه هیچکس به اندازهٔ ما آزاد و رها از تعلقات نیست، نمیدانم چرا دلمان اینچنین به گیسوی تو بسته است. شاعر از تناقض میان وارستگی خود و گرفتاریاش در عشق شگفتزده است.
هوش مصنوعی: اگر بار سنگین درستکاری و راستی پشت مرا شکست، همین شکستگی ما معیار و نشانهٔ درستی ما شده است.
هوش مصنوعی: ما دلشکستگان همچون قلب جهانیم؛ از این رو با رنج و آزردگی دل ما، دل جهان نیز آزرده و خسته است.
هوش مصنوعی: در کشوری که آتش آشوب و فتنه تند و سوزان است، کندی و آرامی و احتیاط ما بیدلیل و نابجا نیست.
هوش مصنوعی: از این پس تاریخ با خطی درشت و روشن گواهی خواهد داد که ما به سبب کردار نیک خود برجسته و ممتاز بودهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.