سردار اگر چند به شمشیر ادب
خون خوردن این خران جهادی است عجب
خون ریز چو ماکز...ز شهود
نه شیر شتر خواه و نه دیدار عرب
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سردار اگر چند به شمشیر ادب
خون خوردن این خران جهادی است عجب
خون ریز چو ماکز...ز شهود
نه شیر شتر خواه و نه دیدار عرب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به انتقاد از سرداران نظامی می‌پردازد که با قساوت و بی‌رحمی بر دیگران ظلم می‌کنند. او تأکید می‌کند که لشکریان جهادی، در واقع با دلیری و شجاعت خود، تنها دست به خونریزی می‌زنند و هیچ عظمتی از خود نشان نمی‌دهند. شاعر به تلخی اشاره می‌کند که این کارها نه تنها شجاعت نیست، بلکه نشان‌دهنده‌ی زوال انسانیت و ارزش‌های اخلاقی است. در نهایت، او به نوعی تسلیت به قربانیان این ظلم‌ها می‌پردازد.
هوش مصنوعی: این بیت به این موضوع اشاره دارد که حتی اگر سردار در جنگ با شمشیر به خونریزی بپردازد، جای تعجب نیست که این کار به خاطر نادانی و حماقت برخی افراد است. در واقع، جنگیدن و خونریزی در این شرایط به نوعی نمایانگر بی‌فکری و نادانی است.
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به فردی می‌شود که خونریزی و خشونت را تجربه کرده و از آن رنج می‌برد. همچنین به این نکته پرداخته می‌شود که در جستجوی حقیقت، نه باید به چیزهای ناچیز دلخوش کرد و نه اهمیت چندانی به تماشای ظواهر بیافزاییم، بلکه باید به عمق و واقعیت‌ها توجه کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در رفعِ حُجُب کوش نه در جمع کُتُب
کز جمعِ کُتُب نمی‌شود رفعِ حُجُب
در طی کُتُب بود کجا نشئهٔ حُب
طی کن همه را بگو الی الله اَتُب
دیبا به رخی بتا و زیبا به سلب
الماس به غمزه و تریاک به لب
خواهی که چو روز روشنی گیرد شب
برکش ز رخ آن ریشه دستار قصب
تا شاه نشاط دجله کردست امشب
اندر دل بندگان فزودست طرب
دریاست شه پاکدل پاک نسب
دریا به میان دجله در هست عجب
روز از دو رخت به روشنی ماند عجب
آن مقنعهٔ چو شب نگویی چه سبب
گویی که به ما همی نمایی ز طرب
کاینک سر روز ما همی گردد شب
ذکر تو مرا مونس یارست بشب
وز ذکر توام هیچ نیاساید لب
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.