بهل که روی تو از عنبرین نقاب برآید
که کس گمان نکند در شب آفتاب برآید
مگو به شیوه چو رخ زلف دلبری نتواند
که کار جلوه طاوس از این غراب برآید
ز رشک آنکه مبادا لبی زمین تو بوسد
سبیل خاک کنم تا زدیده آب بر آید
به می مرمت تن کن که حد جان نشناسم
عمارتی که از این خانمان خراب بر آید
هزار بار تفال زدم به الفت زاهد
ورق چو باز کنم آیه عذاب بر آید
گمان مبر که امید لبی و مقصد روئی
زخاکبوس در او به هیچ باب بر آید
کسی که دید زنخدان و زلف او عجب آرم
دگر زچاه تعلق به صد طناب بر آید
بیا و بوالعجبی ها در اشک ودیده من بین
که دجله از شمر و قلزم از حباب بر آید
رسد به کامی از آن چشمه دهان لب یغما
اگر تمنی لب تشنه از سراب برآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه با وصف چهرهٔ روشن معشوق در میان زلف سیاه آغاز میشود. شاعر از رشک خود، گریهٔ بسیار، بیزاری از زاهد و گرفتاریاش در زلف و چانهٔ یار سخن میگوید. در پایان، یغما نومیدانه میگوید که رسیدن به لب یار مانند سیراب شدن تشنه از سراب ناممکن است.
هوش مصنوعی: بگذار تا چهرهٔ تو از زیر نقاب خوشبوی زلف بیرون آید؛ زیرا کسی گمان نمیکند که خورشید در دل شب طلوع کند. چهرهٔ روشن در میان زلف سیاه مانند آفتابی است که در شب برآید.
هوش مصنوعی: نگو که زلف در دلربایی به پای چهره نمیرسد؛ زیرا از این زلف سیاه که مانند کلاغ است، کار جلوه و زیبایی طاووس برمیآید.
هوش مصنوعی: از رشک اینکه مبادا لب دیگری خاک کوی تو را ببوسد، چنان میگریم که اشک از چشمم سیلوار جاری شود و خاک آن کوی را آب فرابگیرد.
هوش مصنوعی: تن را با شراب ترمیم کن، زیرا من برای جان ارزشی بیش از این نمیشناسم که از این خانهٔ ویران تن، آبادانیای برآید. یعنی تن ویران را جز با می نمیتوان آباد کرد.
هوش مصنوعی: هزار بار برای دوستی و همنشینی با زاهد فال گرفتم، اما هر بار که ورق را گشودم آیهٔ عذاب آمد. یعنی همنشینی با زاهد مایهٔ رنج و عذاب است.
هوش مصنوعی: گمان مکن که با بوسیدن خاک درگاه او، امید به بوسیدن لبش یا آرزوی دیدن رویش به هیچ روی برآورده شود.
هوش مصنوعی: در شگفتم اگر کسی که چانه و زلف او را دید، بتواند حتی با صد طناب از چاه دلبستگی بیرون بیاید. چاه زنخدان و طناب زلف، دل را گرفتار میکند.
هوش مصنوعی: بیا و شگفتیهای اشک و چشم مرا ببین که از یک قطره رودی چون دجله و از یک حباب دریایی چون دریای سرخ پدید میآید.
هوش مصنوعی: لب یغما تنها هنگامی از چشمهٔ دهان یار کامیاب میشود که آرزوی تشنهای از سراب برآورده شود. یعنی این کامیابی ناممکن است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مباد روی تو از پرده حجاب بر آید
قیامت است چو از مغرب آفتاب بر آید
من آن زمان به فراغت بر آورم نفس از دل
که بوی سوختگی از دل کباب بر آید
اگر سخن ز کسادی نشد به خاک برابر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.