قدر اهل درد صاحب درد میداند که چیست
مرد صاحب درد، درد مرد، میداند که چیست
هر زمان در مجمعی گردی چه دانی حال ما
حال تنها گرد، تنها گرد، میداند که چیست
رنج آنهایی که تخم آرزویی کشتهاند
آنکه نخل حسرتی پرورد میداند که چیست
آتش سردی که بگدازد درون سنگ را
هرکرا بودست آه سرد، میداندکه چیست
بازی عشقست کاینجا عاقلان در شش درند
عقل کی منصوبهٔ این نرد میداند که چیست
قطرهای از بادهٔ عشقست صد دریای زهر
هر که یک پیمانه زین می خورد، میداند که چیست
وحشی آنکس را که خونی چند رفت از راه چشم
علت آثار روی زرد میداند که چیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان تجربیات و احساسات عمیق انسانی میپردازد و میگوید که تنها کسانی که خود دردی را چشیدهاند، میتوانند آن را درک کنند. او به تنهایی و آرزوهای نا fulfilled افراد اشاره میکند و رنجهای ناشی از حسرت را به تصویر میکشد. همچنین به طبیعت عشق و آنچه بر عاشقان میگذرد، پرداخته و میگوید عشق میتواند هم شگفتانگیز و هم مخرب باشد. در نهایت، شاعر به عواقب عاطفی و تأثیرات آن بر بیرون و درون انسان اشاره میکند و میگوید که تنها تجربهکنندگان این احساسات میدانند که چه میگذرد.
هوش مصنوعی: تنها کسی که خود درد داشته باشد، میداند درد چیست و احساس آن را درک میکند. کسانی که سرگردان و دردمند هستند، همدیگر را بهتر درک میکنند.
هوش مصنوعی: هر وقت که در جمعی حضور داشته باشی، نمیدانی حال ما چگونه است، اما او که تنهاست، خوب میداند حال ما چیست.
رنج کسانی که امیدوارانه ارزویی در دل دارند، تنها کسانی این راه را گذرانده و حالا حسرت بزرگی برایشان باقی مانده میفهمند.
هوش مصنوعی: آتش سوزانی که میتواند سنگ را ذوب کند، فقط کسی که درد و سرما را در وجود خود احساس کرده، میفهمد که این چه حالتی است.
هوش مصنوعی: این دنیای عشق مانند یک بازی است که در آن عاقلان در شش در (شش جهتی) هستند و فقط خود عشق میتواند بگوید عقل واقعی چیست و چطور باید آن را درک کرد.
یک قطره از بادهی عشق را میتوان در برابر صد دریای زهر قرار داد، هر کسی که مقدار کمی از این را نوشیده میداند که چگونه است
کسی که در راه عشق خون گریسته میداند که رنگ به رخسار نداشتن و زردی روی چه علتی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نالهٔ من جان غمپرورد میداند که چیست
زخم دل سخت است صاحب درد میداند که چیست
مست ناز است آن بت سنگیندل فارغ ز عشق
کافرم گر آه گرم و سرد میداند که چیست
گرچه لیلی همچو مجنون چاشنی از عشق یافت
[...]
جان عاشق قدر داغ و درد میداند که چیست
سکه کامل عیاران مرد میداند که چیست
پایکوبان رفت ازین صحرای وحشت گردباد
قدر تنهایی بیابانگرد میداند که چیست
چهره زرّین گشاید آب رحم از دیدهها
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.