در ره پر خطر عشق بتان بیم سر است
بر حذر باش در این راه که سر در خطر است
پیش از آنروز که میرم جگرم را بشکاف
تا ببینی که چه خونها ز توام در جگر است
چه کنم با دل خودکام بلا دوست که او
میرود بیشتر آنجا که بلا بیسپر است
شمع سرگرم به تاج سرخویش است چرا
با چنین زندگیی کز سر شب تا سحر است
چند گویند به وحشی که نهان کن غم خویش
از که پوشد غم خود چون همه کس را خبر است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مخاطب هشدار میدهد که راه عشق، پر از خطر و چالشهای بزرگی است. او از دردها و رنجهایی که بخاطر عشق متحمل شده، سخن میگوید و نشان میدهد که قلبش مملو از غم و خون عشق است. همچنین، به تنهایی و پنهانکردن غمهایش اشاره میکند و به ناامیدیاش از اینکه غمها را نه میتوان پنهان کرد و نه کسی بدون خبر از حال او زندگی میکند. در نهایت، شاعر به زندگی شمعی که در حال سوختن است، اشاره میکند و این زندگی را مملو از رنج و محرومیت میداند.
هوش مصنوعی: در مسیر عشق به معشوقان زیبا، خطرات زیادی وجود دارد. پس باید مراقب بود، چرا که این راه بسیار پرخطر است و جان در معرض خطر است.
هوش مصنوعی: قبل از آنکه من به دیار مرگ بروم، جگرم را بشکاف تا متوجه شوی چه مقدار عشق و غم از تو در دل من وجود دارد.
هوش مصنوعی: دل من که از عشق تو بهکلی مغلوب شده، چه کنم که تو بیشتر به جایی میروی که در آن خطر و بلا فراوان است و من هیچ قدرتی برای جلوگیری از آسیبها ندارم.
هوش مصنوعی: شمع به زیبایی و شکوه خودش مشغول است، اما با وجود این که در طول شب تا صبح میسوزد و خاموش میشود، به زندگیاش اهمیتی نمیدهد.
هوش مصنوعی: وحشی بافقی از او میخواهد که غم هایش را پنهان کند، ولی او میگوید که چه فایدهای دارد، چون همه از غم او اطلاع دارند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای خردمند نگه کن که جهان برگذر است
چشم بیناست همانا اگرت گوش کر است
نه همی بینی کاین چرخِ کبود از برِ ما
بسی از مرغ، سبکپَرتر و پرّندهتر است؟
چون نبینی که یکی زاغ و یکی باز سپید
[...]
پیش من یکره شعر تو یکی دوست بخواند
زانزمان باز هنوز این دل من پر هسر است
در خانی ز پس اوست و بآنحلقه در است
نتوان گفت کز آنهاست کز آنها بتر است
سرخ مرد است ولی چاره چه دانم چو غر است
سرخ عر نبود در زیر برنگ دگر است
فلسفه داند و از فلسفه دانان خر است
[...]
بر گذر ای دل غافل که جهان برگذر است
که همه کار جهان رنج دل و دردسر است
تا تو در ششدرهٔ نفس فرومانده شدی
مهره کردار دل تنگ تو زیر و زبر است
عمر بگذشت و به یک ساعته امید نماند
[...]
هر کسی را نتوان گفت که صاحبنظر است
عشقبازی دگر و نفسپرستی دگر است
نه هر آن چشم که بینند سیاه است و سپید
یا سپیدی ز سیاهی بشناسد بصر است
هر که در آتش عشقش نبود طاقت سوز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.