منفعل گشت بسی دوش چو مستش دیدم
بوده در مجلس اغیار چنین فهمیدم
صبر رنجیدنم از یار به روزی نکشید
طاقت من چو همین بود چه می رنجیدم
غیردانست که از مجلس خاصم راندی
شب که با چشم تر از کوی تو بر گردیدم
یاد آن روز که دامان توام بود به دست
میزدی خنجر و من پای تو میبوسیدم
وحشی از عشق خبر داشت که با سد غم یار
مرد و حرفی گله آمیز ازو نشنیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات و رنجهای ناشی از دوری از معشوق سخن میگوید. وی به یاد مجالس گذشتهای میافتد که در آنها معشوق در کنار او بوده و به او محبت نشان میداده است. حالا اما به خاطر غیبت یار، دچار اندوه و ناراحتی است و صبر او به پایان رسیده است. با وجود تمام رنجها، هنوز عشق او به معشوقی که در دل دارد، عمیق و وفادار است. شاعر تأکید میکند که حتی در سختترین لحظات، از عشق به یار غافل نبوده و هیچ گلهای از او ندارد.
هوش مصنوعی: من شب گذشته بسیار متاثر شدم وقتی او را در مجلس بیگانگان دیدم و در این موقعیت فهمیدم که چهقدر تحت تأثیر او هستم.
هوش مصنوعی: من نمیتوانم برای مدت طولانی در برابر رنج و دلشکستگی ناشی از محبوب به صبر ادامه دهم، پس از چه زمانی باید به این رنج کشیدن ادامه دهم وقتی که حال من اینگونه است؟
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند که تو مرا از جمع خود راندی، در شبی که با چشمانی گریان از کوی تو برگشتم.
هوش مصنوعی: به یاد روزهایی میفتم که در آغوش تو بودم و تو با خنجر به من آسیب میزدی و من در عوض، پای تو را میبوسیدم.
هوش مصنوعی: وحشی از عشق آگاه بود که یار او به خاطر غم، از او دور شده و او هیچ شکایتی از او نکرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
مست بخشایش او گشتم و جان بخشیدم
جهت مهر سلیمان همه تن موم شدم
وز پی نور شدن موم مرا مالیدم
رای او دیدم و رای کژ خود افکندم
[...]
روزها شد که برفتی و به خدمت نرسیدم
هیچ کافر مَکَشاد آن چه من از هجر کشیدم
چه نویسم که چه آمد بر سرم تا تو برفتی
چه ملامت که نبردم چه قیامت که ندیدم
آفتابی تو و چون ذرّه سرآسیمه بماندم
[...]
نام آن لب به خط سبز به جانی دیدم
کاغذی بافتم و قند دروه پیچیدم
آن خط از شوق کشیدم من گریان در چشم
حرف حرفش چو قلم گریه کنان بوسیدم
نامه را نیمه به خون سرخ شده و نیمی زرد
[...]
نام آن لب بخط سبز بجائی دیدم
کاغذی یافتم و قند در و پیچیدم
روی تقویم ز خط خوش مخفی دیدم
جامه روزی که نکو بود بقد ببریدم
بود دسمالچه چون وصله اندام کتان
[...]
من که بی دردی خویش و غم آن را دیدم
صبر ناکرده بآن حال سبب پرسیدم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.