|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خانه پر بود از متاع صبر این دیوانه را
سوخت عشق خانه سوز اول متاع خانه را
خواه آتش گوی و خواهی قرب، معنی واحد است
قرب شمع است آنکه خاکستر کند پروانه را
هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق
کاینهمه گفتند و آخر نیست این افسانه را
گرد ننشیند به طرف دامن آزادگان
گر براندازد فلک بنیاد این ویرانه را
می ز رطل عشق خوردن کار هر بی ظرف نیست
وحشیی باید که بر لب گیرد این پیمانه را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها سخن می‌گوید. شاعر از سوختن خانه‌اش به دنبال عشق می‌گوید و اینکه عشق، هر چیزی را می‌سوزاند و تنها حقیقتی که باقی می‌ماند، عشق است. او تأکید می‌کند که تمامی سخنان و گفتارها به پایان می‌رسند، اما عشق همواره ادامه دارد و پایانی ندارد. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نوشیدن از می عشق نیازمند ظرفیتی خاص است و تنها افرادی که قابلیت تحمل این عشق را دارند، می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.
هوش مصنوعی: دیوانه‌ای که در عشق قرار دارد، خانه‌اش مملو از صبر و استقامت بوده، اما عشق او آن را به آتش کشیده و نخستین کالای این خانه، یعنی خود عشق، را نابود کرده است.
هوش مصنوعی: چه فرقی می‌کند که بگویی آتش یا قرب، زیرا در نهایت معنی یکسانی دارند. قرب به شمع اشاره دارد، چرا که اوست که پروانه را خاکستر می‌کند.
هوش مصنوعی: هر چیزی که در زندگی گفته و انجام می‌شود، در نهایت به پایانی می‌رسد، اما حرف عشق این‌طور نیست؛ چون دربارهٔ عشق بسیار گفته شده و هنوز هم سخن‌ها ادامه دارد و این داستان هرگز تمام نمی‌شود.
هوش مصنوعی: اگرچه زمان به پایان می‌رسد، اما عشق به هیچ وجه به پایان نخواهد رسید و هر کسی که به دنبال چشیدن لذت عشق باشد، باید سختی‌ها و چالش‌های آن را نیز بپذیرد.
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب عشق کار هر کس نیست؛ فقط فردی با ظرفیتی خاص، چون وحشی، می‌تواند این پیمانه را بر لب خود بگذارد و نوشیدنی آن را بچشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای هوای تو شده مقصود هر فرزانه را
چرخ با مهر تو خویشی داده هر بیگانه را
صورتی شاهانه داری ، سیرتی در خورد آن
سیرت شاهانه باید صورت شاهانه را
نکته ای ز الفاظ تو ابکم کند گوینده را
[...]
باز دل گم گشت در کویت من دیوانه را
از کجا کردم نگاه آن شکل قلاشانه را
گاه گاه، ای باد، کانجاهات می افتد گذر
ز آشنایان کهن یادی ده آن بیگانه را
هر شب از هر سوی در می آیدم در دل خیال
[...]
محتسب گوید: که بشکن، ساغر و پیمانه را
غالباً دیوانه می داند، من فرزانه را
بشکنم صد عهد و پیمان، نشکنم پیمانه را
این قدر تمییز هست، آخر من دیوانه را
گو چو بنیادم می و معشوق ویران کرده‌اند
[...]
می‌کشد عشق تو سوی خود دل دیوانه را
هست سوزی کو به شمعی می‌کشد پروانه را
سیل چشمم رفت و ویران کرد بنیاد دلم
چون ز درد و غم نگه دارم من این ویرانه را
میل خالت دارم و اندیشه‌ام از زلف توست
[...]
رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را
دزد آری بهر کالا می شکافد خانه را
تخم مهر خال او در دل میفکن ای رقیب
بیش ازین ضایع مکن در سنگ خارا دانه را
خیز گو مشاطه کاندر زلف مشکینت نماند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.