ای بار داده کعبه کویت به راهها
گستاخ بارگاه قبول تو آهها
بر دامن امید تو، دست دعا دراز
بر آستان عفو تو روی گناهها
رگها که در تن است، حقیقتشناس را
باشد به سوی معرفتت شاهراهها
هر سر ز پای کوبی شور تو بقعهای
دلها ز های و هوی غمت خانقاهها
در سینههاست، هر نفسی، ذکر ارهای
در دیدههاست، سبحه ذکرت نگاهها
هر نالهای ز لشکر درد تو رایتی است
دلهاست از ستون غمت بارگاهها
عشق از دل دو نیم، سوار دو اسبه است
غمها به حفظ کشور یادت سپاهها
از یک نسیم حکم تو در بحر روزگار
چون موج گشتهاند روان سال و ماهها
رهرو به کجا به کعبه کوی تو پی برد؟
کآواره گشتهاند، درین دشت راهها
واعظ اگر چه برده ز حد معصیت، ولی
دارد ز عفو و بخشش و لطفت پناهها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و توصیف محبوبی میپردازد که در عین پاکی و عدم وابستگی به معصیت، به دیدن و عفو بندگانش نگاهی رحیمانه دارد. او از بارگاه محبوب سخن میگوید و تواضع و شوق خود را در برابر عظمت و رحمت او ابراز میکند. عشق و غم به عنوان دو نیروی قابل لمس در دلها جاریاند و هر ناله یا ذکر، نشانهای از توجه به حقایق وجودی و آگاهی به معرفت است. در نهایت، شاعر با اشاره به موقعیت دشوار برخی از رهروان، بر اهمیت عفو و رحمت محبوب تاکید میکند، حتی اگر افراد به گناه آلوده شوند.
هوش مصنوعی: ای باران رحمت، کعبهی کوی تو در مسیرها به شجاعت گشوده شده است، و آستانهی پذیرش تو، سرشار از نالهها و آههای عاشقانه است.
هوش مصنوعی: دست دعا به سوی تو دراز کردهام، امید دارم که با رحمتت به گناهانم نگاه کنی و مرا ببخشی.
هوش مصنوعی: رگهایی که در بدن وجود دارند، برای کسی که حقیقت را میشناسد، باید راههای شناخت و درک حقیقت را نشان دهند.
هوش مصنوعی: هر زمانی که تو به زمین میزنی، شوری در دلها ایجاد میشود و صدای غم و اندوه تو به قدری بلند است که مانند صداهای یک خانقاه به گوش میرسد.
هوش مصنوعی: هر نفسی که از سینهها خارج میشود، یاد و ذکر خداوند در آن نهفته است. در چشمان مردم، نشانههای ذکر و یاد او مانند دانههای تسبیح قابل مشاهده است.
هوش مصنوعی: هر نالهای که از درد تو سر میزند، نشانهای از غم و اندوهی عمیق است که دلها را تحت تأثیر قرار میدهد و بر روی زندگی آنها سایه میاندازد. غم تو به قدری بزرگ و سنگین است که مانند یک بارگاه، تمام وجود افراد را در بر گرفته است.
هوش مصنوعی: عشق مانند اسبهایی است که دل را به دو بخش تقسیم کردهاند و غمها نیز در راستای حفاظت از سرزمین، شما را به یاد نیروی سپاه میاندازند.
هوش مصنوعی: از یک نسیم، فرمان تو در پهنه زمان مانند موجهایی شده که سالها و ماهها را به حرکت درآورده است.
هوش مصنوعی: مسافر چگونه میتواند به مقصدی که تو در آن هستی پی ببرد؟ زیرا در این دشت بیپایان، بسیاری گم شدهاند و راههای زیادی وجود دارد.
هوش مصنوعی: واعظ اگرچه از مرز معصیت عبور کرده، اما به خاطر رحمت و لطف خداوند، پناههایی دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همین شعر » بیت ۴
هر سر ز پای کوبی شور تو بقعهای
دلها ز های و هوی غمت خانقاهها
جویا جواب آن غزل واعظ است این
دلها ز های های غمت خانقاهها
ما راست ای سرآمد لیلی نگاهها
از هر نگه به وادی وصل تو راهها
از حیرت تو چون صف مژگان به دور چشم
مانده است خشک بر لب ما فوج آهها
بر خاک جلوهگاه تو ای شمع بزم قدس
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.