گنجور

 
واعظ قزوینی

غیر افغان، برنخیزد نغمه‌ای ز آواز ما

جز خراش سینه، ابریشم ندارد ساز ما

زنده فکر است دل، تا از سخن لب بسته ایم

پیش ما آوازه مرگ دلست آواز ما

دل تپیدن میزند بر ما شگون بسملی

تا مگر افتد به فکر ما، شکارانداز ما

بسکه محجوب است آن دلبر، نمی آید برون

گفت و گوی عارضش، از پرده آواز ما

آن قدر نگذاشت واعظ گریه خون در دل که باز

ناخنی رنگین کند از صید ما شهباز ما

 
 
 
جشنوارهٔ رزم‌آوا: نقالی و روایتگری شاهنامه
صائب تبریزی

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ما

چون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

آنچنان کز برگ گردد نکهت گل بیشتر

می شود بی پرده تر از پرده پوشی راز ما

از نظر بستن ز دنیا شد دل ما کامیاب

[...]

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه