تا سایهٔ تو بود پدر جان به سر من
روشن شب تاریک بدی در نظرم من
دامان تو آرامگهم بود شب و روز
تو رفتی و از هجر تو خون شد جگر من
اکنون به رخم شمر زند سیلی بیداد
رحمی نکند بر من و، بر چشم تر من
من مرغ خوش الحان گلستان تو بودم
گردون، زچه بشکست ز کین بال و پر من
من طفلم و اندوه فراق تو گران است
از بار غم هجرتو خم شد کمر من
ای کاش! برون نامده بودم ز مدینه
یا کاش به کوفه نفتادی گذر من
تا کرب و بلا همسفرم بودی و اکنون
تا شام بود شمر و سنان، همسفر من
دشمن بردم از سر کویت به اسیری
آیا که رساند به تو روزی خبر من
در سینه دلم خون شده از هجر، دمادم
خونابه روان است ز راه بصر من
من رفتم و ترسم که ز هجر تو بمیرم
آگه شوی آندم که نباشد اثر من
«ترکی» رگ خون از بصر خلق گشاید
این نظم جگرسوز تر از نیشتر من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مرثیه از زبان دختر خردسال امام حسین سروده شده که پس از واقعهٔ کربلا با پدر شهیدش سخن میگوید. او آرامش روزگار گذشته در سایهٔ پدر را با سیلی شمر و اسارت در راه شام مقایسه میکند و آرزو میکند کاش از مدینه بیرون نیامده بود. در پایان از ترس مرگ در دوری پدر میگوید و شاعر در بیت آخر از اثر اشکآور شعر خود یاد میکند.
هوش مصنوعی: ای پدر عزیز، تا وقتی سایهٔ حمایت تو بر سرم بود، شب تاریک هم در چشمم روشن بود. گوینده دختر خردسال امام حسین است که با پدر شهیدش سخن میگوید.
هوش مصنوعی: شب و روز آغوش و دامن تو جای آرامش من بود. اما تو رفتی و از دوری تو جگرم خون شد.
هوش مصنوعی: اکنون شمر از روی ستم به صورتم سیلی میزند و نه به من رحم میکند و نه به چشم گریانم.
هوش مصنوعی: من مانند پرندهٔ خوشآوازی در باغ وجود تو بودم. نمیدانم چرا روزگار از روی کینه بال و پرم را شکست.
هوش مصنوعی: من کودکی بیش نیستم و غم دوری تو بسیار سنگین است. زیر بار این غم کمرم خم شده است.
هوش مصنوعی: ای کاش هرگز از مدینه بیرون نیامده بودم، یا ای کاش هرگز گذرم به سرزمین کوفه نمیافتاد.
هوش مصنوعی: تا کربلا تو همسفر من بودی، اما اکنون تا شام شمر و سنان همسفر من شدهاند.
هوش مصنوعی: دشمن مرا از کنار تو به اسیری میبرد. آیا روزی کسی خبر حال مرا به تو خواهد رساند؟
هوش مصنوعی: از دوری تو دلم در سینه پیوسته خون میشود و اشک خونین از چشمانم جاری است.
هوش مصنوعی: من رفتم و میترسم از دوری تو بمیرم و تو وقتی از حالم باخبر شوی که دیگر نشانی از من نمانده باشد.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خودش (ترکی) میگوید این شعر جگرسوز من از نیشتر هم تیزتر است و رگ خون را از چشم مردم میگشاید؛ یعنی شنوندگان را به گریهٔ خونین وامیدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آمد بر من کارد کشیده بر من
گفتا که: درین شهر تو باشی یا من؟!
ایدون که دل دوست ز دشمن شده ایمن
بر خیز و بزن ساغری از کله دشمن
بنشین و بده باده ای از خون هریمن
کامروز سلیمانراست بر تخت نشیمن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.