چرا؟ چونی، نکنم ناله در عزای رضا
چرا؟ فغان نکنم روز و شب، برای رضا
چرا؟ به سر نزنم دست غم به ماتم او
چرا؟ بپا نکنم مجلس عزای رضا
به طوس لشکر غم :بر دلم هجوم آرد
چو آورم به زبان، نام غم فزای رضا
رضا غریب و، رضا بی کس و، رضا مظلوم
سزاست گر که کنم جان خود فدای رضا
ز لخت های دل و اشک چشم ماتمیان
مگرعلاج شود درد بی دوای رضا
به راستی دلش از سنگ خاره سخت تر است
کسی که که نشکند او را دل از برای رضا
خدا مباد رضا از کسی که از ره جور
رضا نمود دل خویش بر جفای رضا
رضا به شهر خراسان غریب و تنها ماند
کسی نبود در آن شهر، آشنای رضا
به او سپرد چو مامون ولایتعهدی
اگر چه کرد ولی کرد بی رضای رضا
رضا نبود رضا بر ولی عهدی او
ولی قبول نشد نزد او ابای رضا
ز راه خدعه و نیرنگ حاکم جبار
به جای تخت به تابوت داد جای رضا
هزار حیف که مامون بی حیا آخر
نکرد شرم ز پیمغبر وخدای رضا
به نزد خود طلبید و نمود مسمومش
خدای داند و آن درد بی دوای رضا
به خانه آمد و، در حجره رفت و، در را بست
که تازه حجره کسی نشنود صدای رضا
میان حجره ز سوز جگر، چو نی نالید
چگر کباب شود بهر ناله های رضا
غریب رفت ز دنیا میان حجره ولی
جواد ، جانب قبله کشید پای رضا
رضا به زهر جفا شد به ملک طوس شهید
ولی نگشت بریده سر از قفای رضا
غریب مرد به غربت رضا ولی بر نی
نرفت راس منیر خدا نمای رضا
روا بود که شب وروز و سال ومه « ترکی »
تمام عمر بنالی اگر برای رضا
بپای بوس رضا گر به سر روم نه عجب
ز دور بینم اگر گنبد طلای رضا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این سوگنامه در عزای امام رضا سروده شده و شاعر با پرسشهای پیاپی، ضرورت ناله و برپایی عزا را برای او بیان میکند. سپس داستان تحمیل ولایتعهدی از سوی مأمون، مسموم کردن امام، تنهایی او در حجره و رو به قبله کردنش به دست امام جواد را روایت میکند. شاعر در پایان مصیبت او را با کربلا میسنجد که سرش بریده و بر نیزه نشد، و با خطاب به خود، شوق زیارت گنبد طلایی امام را بیان میکند.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد: چرا مانند نی در سوگ امام رضا ناله نکنم و چرا شب و روز برای او فریاد و زاری سر ندهم؟
هوش مصنوعی: چرا در ماتم او از غم بر سرم نزنم و چرا مجلس عزاداری امام رضا برپا نکنم؟
هوش مصنوعی: هرگاه نام غمانگیز امام رضا را بر زبان میآورم، گویی لشکر غم در طوس بر دلم هجوم میآورد.
هوش مصنوعی: امام رضا غریب و بییاور و ستمدیده بود؛ سزاوار است که جانم را فدای او کنم.
هوش مصنوعی: شاید با پارههای دل و اشک چشم عزاداران، درد بیدرمان امام رضا درمان پذیرد.
هوش مصنوعی: بهراستی کسی که دلش برای امام رضا نشکند، دلش از سنگ خارا سختتر است.
هوش مصنوعی: خدا هرگز راضی مباد از کسی که از روی ستم، به آزار و جفا بر امام رضا رضایت داد.
هوش مصنوعی: امام رضا در شهر خراسان غریب و تنها ماند و در آن شهر هیچ آشنا و همدمی نداشت.
هوش مصنوعی: مأمون ولایتعهدی را به او سپرد، اما این کار را بدون رضایت امام انجام داد.
هوش مصنوعی: امام به ولیعهدی راضی نبود، ولی مأمون امتناع و سرپیچی او را نپذیرفت.
هوش مصنوعی: آن حاکم ستمگر با فریب و نیرنگ، بهجای تخت، امام را در تابوت نشاند؛ یعنی او را کشت.
هوش مصنوعی: افسوس که مأمون بیشرم سرانجام از پیامبر و خدای امام رضا شرم نکرد.
هوش مصنوعی: مأمون امام را نزد خود فراخواند و او را مسموم کرد؛ تنها خدا از آن درد بیدرمان او آگاه است.
هوش مصنوعی: امام پس از مسموم شدن به خانه آمد، به حجره رفت و در را بست تا کسی صدای نالهاش را نشنود.
هوش مصنوعی: امام در حجره از سوز درون مانند نی مینالید و از شنیدن نالههای او جگر آدمی میسوزد.
هوش مصنوعی: امام غریبانه در حجره از دنیا رفت، اما فرزندش امام جواد پاهای او را رو به قبله کشید.
هوش مصنوعی: امام رضا با زهر ستم در سرزمین طوس شهید شد، اما سرش را از پشت گردن نبریدند؛ اشارهای به سرنوشت سختتر امام حسین است.
هوش مصنوعی: امام رضا در غربت غریبانه درگذشت، ولی سر نورانی و خداجلوهاش را بر سر نیزه نبردند؛ باز اشاره به مصیبت کربلا است.
هوش مصنوعی: ای ترکی، رواست که شب و روز و ماه و سال، در تمام عمر برای امام رضا ناله کنی.
هوش مصنوعی: اگر از دور گنبد طلایی امام رضا را ببینم، شگفت نیست که برای بوسیدن پای او با سر به سویش بروم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.