جعد طرهاش دیدم خاطرم پریشان شد
یاد عارضش کردم کلبهام گلستان شد
درس محنتش خواندم مشکلاتم آسان شد
محو جلوهاش گشتم تا رخش نمایان شد
رفتم آنقدر از خود کآیینه به سامان شد!
ناقه سرشک من بسته در رهش محمل
از سپهر چشمانم دم به دم شود نازل
بیابا به پای او میفتد ازین غافل
گریهای نمیسازد منع انبساط دل
غنچه را کجا شبنم تگمه گریبان شد؟!
بر سرم ز هجرانش شورش قیامت رفت
از هوای عشق او بیحدم ملامت رفت
حاصل امید من جمله در غرامت رفت
اندکاندک این امید در پی ندامت رفت
پشت دست ما کمکم نذر زخم دندان شد
گیرودار صد موسی از تجلی طور است
شوکت سلیمانی در ترحم مور است
صبح مطلب عاشق بعد شام دیجور است
ریشه تا دواند تاک جلوهگاه انگور است
کوششی به عرض آمد آبله نمایان شد
کشتی امیدم را ز اشک ناخدا کردم
در محیط اندوهش بیابا رها کردم
با خیال سودایش عمر خود ادا کردم
در هوای وصل او دوش گریهها کردم
قطرهقطره اشک من دانهدانه مرجان شد
لشکر المهایش کرده در دلم منزل
از نتیجه عشقش جز ستم نشد حاصل
مردم از غم هجرش تا شدم به او واصل
بیتردد اسباب حل نمیشود مشکل
کز کشاکش ناخن کار عقده آسان شد
بوعلی بود پیشم در سلوک مجنونی
دانشم کند اکنون از ارسطو افزونی
سینه بلیناسش طغرلم کند خونی
گشت حاصل شاهین شوکت فلاطونی
بعد ازین به ختلان هم گیرودار یونان شد!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مخمس تضمینی بر غزل شاهین است و در آن عاشق از آشفتگی دیدار، اشکریزی، سرزنش و پشیمانیِ ناشی از هجران سخن میگوید. محور اندیشهٔ آن این است که رسیدن به مقصود بیرنج ممکن نیست: صبح پس از شب تاریک میآید، کوشش تاول میآورد و گره با ناخن گشوده میشود. در بند پایانی، شاعر با یاد از ابن سینا، ارسطو، بلیناس و افلاطون، شاهین را در دانش و حکمت ستایش میکند و میگوید رونق حکمت یونان به ختلان رسیده است.
هوش مصنوعی: گیسوی پیچدرپیچ یار را دیدم و دلم آشفته شد؛ چهرهاش را به یاد آوردم و خانهٔ کوچکم مانند گلستان شد.
هوش مصنوعی: درسِ رنج عشق او را آموختم و سختیهایم آسان شد؛ چنان در تماشای جلوهٔ او غرق شدم که رویش برایم آشکار شد.
هوش مصنوعی: چنان از خود بیخود و فانی شدم که آینهٔ دلم آماده و روشن شد تا او را بازتاباند.
هوش مصنوعی: اشکم مانند شتری است که کجاوهاش را در راه یار بسته است؛ اشک پیوسته از آسمانِ چشمانم فرو میریزد.
هوش مصنوعی: اشک بیپروا به پای یار میافتد و نمیداند که گریه نمیتواند جلوی گشادگی و شادی دل را بگیرد.
هوش مصنوعی: شبنم هرگز دکمهٔ گریبان غنچه نمیشود و جلوی شکفتنش را نمیگیرد؛ اشک هم دل را از شکفتن بازنمیدارد.
هوش مصنوعی: از دوری او آشوبی مانند قیامت بر سرم آمد؛ و به سبب شوق عشقش سرزنش بیاندازهای شنیدم.
هوش مصنوعی: همهٔ حاصلِ امیدم به زیان و تاوان رفت؛ و این امید کمکم جای خود را به پشیمانی داد.
هوش مصنوعی: کمکم پشت دستمان از پشیمانی زیر دندان گزیده و زخمی شد.
هوش مصنوعی: شور و آشوب صد موسی از تجلی خدا بر کوه طور است؛ و شکوه سلیمان در مهربانی او با مورچه است.
هوش مصنوعی: صبحِ رسیدن عاشق به مقصود پس از شب تاریک میآید؛ تاک تنها پس از آنکه ریشه بدواند جایگاه انگور میشود.
هوش مصنوعی: هرجا کوششی آشکار شد، تاول نیز پدید آمد؛ یعنی کامیابی بیرنج و سختی به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: اشکم را ناخدای کشتی امیدم کردم و آن را بیپروا در دریای اندوه او رها کردم.
هوش مصنوعی: عمرم را با خیال عشق او گذراندم؛ و دیشب در آرزوی وصالش بسیار گریستم.
هوش مصنوعی: قطرههای اشکم یکییکی به دانههای مرجان بدل شد؛ یعنی اشکم خونین و گرانبها شد.
هوش مصنوعی: سپاه دردهای او در دلم جای گرفته است و از عشقش جز ستم چیزی به دست نیامد.
هوش مصنوعی: از غم دوریاش مُردم تا به او رسیدم؛ هیچ گرهی بیتلاش و فراهم کردن وسیله گشوده نمیشود.
هوش مصنوعی: چنانکه گره با کوشش و کشمکش ناخن باز و آسان میشود.
هوش مصنوعی: در راه دیوانگی عشق، ابوعلی سینا در برابر من چیزی نبود؛ و اکنون دانشم از ارسطو هم بیشتر است.
هوش مصنوعی: ای طغرل، بلیناس از رشک من سینهاش را خونین میکند؛ شاهین به شکوه و مقام افلاطون رسیده است.
هوش مصنوعی: از این پس در ختلان نیز شور و رونق دانش و حکمتِ یونان برپا شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.