|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خوشا روزی که از مضمون طغرل
به عرض آید در مکنون طغرل!
سمند فکر خود را زن تو مهمیز
نماید جلوه در هامون طغرل
سخن‌هایی که چون سحر حلال است
مرتب گشته از افسون طغرل
پر از گوهر شود دامان فکرت
روی در قلزم مشحون طغرل
روان شد از غمش دریا ز چشمم
حذر سازید از جیحون طغرل!
عجب نبود که از راه تلطف
به دست آورد دل محزون طغرل
مکش با تیغ هجرانم که اکنون
نمی‌ارزد جهان در خون طغرل!
خیال قامت دلدار باشد
عصای قامت واژون طغرل!
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیبایی‌ها و ویژگی‌های آثار خود می‌پردازد و ابراز امیدواری می‌کند که روزی مضمون‌هایش درخشان‌تر نمایان شوند. او به اهمیت اندیشه و سخنانی که از دل برمی‌خیزد اشاره می‌کند و می‌گوید این اندیشه‌ها می‌توانند دنیای الفاظ را غنی‌تر کنند. شاعر از غم و اندوهی که در دل دارد سخن می‌گوید و هجران را به عنوان عاملی دردناک معرفی می‌کند. در پایان با تصوری از محبوب خود، زیبایی و دل‌باختگی‌اش را همچون عصایی برای خود تصور می‌کند.
هوش مصنوعی: روز خوشی است که معنی و مفهوم واقعی طغرل به درون و ذات آن منتقل شود.
هوش مصنوعی: افکار و اندیشه‌های خود را به گونه‌ای بپروران که مانند یک اسب چابک در دشت، تو را به جلو براند و در آسمان اوج بگیرد.
هوش مصنوعی: سخنانی که مانند جادو اثرگذار و دلنشین هستند، به زیبایی از هنر طغرل شکل گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: دامان فکر انسان پر از ارزش‌ها و دانایی می‌شود، مانند اینکه در دریاچه‌ای پر از زیبایی و جواهرات غوطه‌ور باشد.
هوش مصنوعی: از شدت غم، اشک‌های من مانند دریا جاری شد. از رود جیحون ای طغرل، مرا دور نگه‌دار!
هوش مصنوعی: چیزی عجیب نیست که با نرمی و مهربانی، قلب غمگین طغرل را به دست آورد.
هوش مصنوعی: با جدایی‌ات مرا از پا در نیاور که اکنون دنیا ارزش این درد را ندارد، مثل طغرل که در خون غوطه‌ور است!
هوش مصنوعی: تصور زیبایی دل‌بر همچون عصای بلند و ظریف طغرل است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.