بس که شب تا روز از غم گریهها دارد چراغ
از زبان شعله عرض مدعا دارد چراغ
حیرتی دارم که دائم نانش اندر روغن است
ناله و فریاد هر ساعت چرا دارد چراغ؟!
بهر دفع لشکر ظلمت کنون شب تا سحر
از پر پروانه از آتش لوا دارد چراغ
در محیط آتش غم کشتی امید او
کی به جز پروانه فکر ناخدا دارد چراغ؟!
طغرل این اسرار مخفی نیک روشن شد مرا
کش ازین بیطاقتی یک مدعا دارد چراغ!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تبیین غم و اندوهی میپردازد که به طور مداوم در زندگیاش وجود دارد و آن را با تصویر چراغی که همیشه در تلاش برای روشنایی است، بیان میکند. او در حیرت است که چگونه چراغ همچنان روشن میماند، در حالی که در محیطی پر از ظلمت و غم قرار دارد. با استفاده از تصویر پروانه و آتش، نماد امید و عشق را در دل تاریکیها نمایش میدهد. شاعر در نهایت به این نتیجه میرسد که چراغ، نماد رازهای پنهان زندگی و تسلیدهنده اوست.
هوش مصنوعی: شب تا روز به خاطر غم و اندوه، به شدت گریه میکند، به طوری که چراغی که روشن است، از زبان شعله به بیان خواستهها و احساساتش میپردازد.
هوش مصنوعی: من همیشه در حیرت هستم که چرا این ناله و فریاد شبانهروز برپا است و چراغ روشن میماند، در حالی که زندگیاش همیشه در رفاه و خوشی است.
هوش مصنوعی: برای دفع کردن لشکر ظلمت، از شب تا سحر، از پر پروانه استفاده کن که آتش لوا دارد و میتواند چراغی فراهم کند.
هوش مصنوعی: در دنیای پر از مشکلات و غم، او در دلش امیدی دارد که مانند پروانه به نور میرسد، اما آیا او جز این امید، چیز دیگری برای راهنمایی و هدایت دارد؟
هوش مصنوعی: طغرل، رازهای پنهان را به خوبی برایم روشن کرد. از این ناراحتی و بیتابی، یک خواسته دارم که مانند چراغی برایم روشن شود!
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.