گنجور

انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح امام بزرگ شیخ قطب الدین ابوالمظفر العبادی

 

ای شادی جان آفرینشوی گوهر کان آفرینش
ای محرم خلوتی که آنجامحسوت نشان آفرینش
ای بلبل بوستان تجریددر شوره‌ستان آفرینش
در جلوه کشیده کشف نطقتاسرار نهان آفرینش
در بدو وجود گفته پیرتکای بخت جوان آفرینش
ناجسته ز فکرتت روانترتیری ز کمان آفرینش
آزاد مراتب یقینتزاسیب گمان آفرینش
بی‌فاتحهٔ ثنا نبردهنام تو زبان آفرینش
در شیوهٔ اختراع و ابداعبا تاب و توان آفرینش
گم کرده […]


متن کامل شعر را ببینید ...

انوری