گنجور

اوحدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۹

 

دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
امسال نام خویش بشویم به آب میکان زهدهای پار من از بهر نام بود
بسیار سالهاست که دل راه می‌رودوانگه بدان که: منزل اول کدام بود؟
چون آمدم به تفرقه از جمع او، مگرآن بار خاص باشد و این بار عام بود
بر دل […]


متن کامل شعر را ببینید ...

اوحدی