عارضش را جامه پوشیدست نیکویی و فر

جامه‌ای کش ابره از مشکت وز آتش آستر

طرفه باشد مشک پیوسته به آتش ماه و سال

و آتشی کو مشک را هرگز نسوزد طرفه‌تر

چون تواند دل برون آمد ز بند حلقه‌هاش

[...]

بر گرفت از روی دریا ابر فروردین سفر

ز آسمان بر بوستان بارید مروارید تر

گه بروی بوستان اندر کشد پیروزه لوح

گه به روی آسمان اندر کشد سیمین سپر

هر زمانی بوستان را خلعتی پوشد جدا

[...]

مهرگان امسال شغل روزه دارد پیش در

خواجه از آتش پرستی توبه داد او را مگر

خواجه سید وزیر شاه ایران بوعلی

قبله احرار و پشت لشکر و روی گهر

تیغ را میر جلیل و خامه را خواجه بزرگ

[...]

اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر

نیست سوی مرد دانا در دو عالم جز بشر

اصل شر است این حشر کز بوالبشر زاد و فساد

جز فساد و شر هرگز کی بود کار حشر؟

خیر و شر آن جهان از بهر او شد ساخته

[...]

ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر

دود سیماب از کمر ناگاه بنماید اثر

ور ز سرما آبدان قارورۀ شامی شدست

باز بگدازد همی قاروره را قاروره گر

ور سیاه و خشک شد بادام تر ، بیباک نیست

[...]

باد فروردین بگیتی در کند هر شب سفر

اوفتاده است از سفر کردنش بر گیتی ظفر

بوستان شد چون بهار چینیان از رنگ و بو

کوه چون یاقوت و چون پیروزه سرو غاتفر

بلبل اندر گلستان هر ساعتی دارد نفیر

[...]

ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفر

جشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر

بر تو میمون باد و فرخ ای شه پیروزگر

می خور و بفروز جان با ناز و نوش کام و گر

از تو بفروزد خردمندان گیتی را بصر

[...]

آن ز فعل ابر و این از دست میر ابر دست

آن ز داد مهر و این از سور شاه دادگر

راست پنداری درختانند هنگام بهار

زان زنان مطرب چو مرغ از شاخ هنگام سحر

هست بر هر بام گوئی صد بهار قندهار

هست در هر کوی گوئی صد طراز شوشتر

گوشها دستان نیوش و دیده ها خورشید بین

دستها دینار بار و پایها دیبا سپر

بوم روشن گشته چون چرخ از نثار زر ناب

چرخ تاری گشته چون بوم از بخار عود تر

مطربان نغز گوی و ساقیان ماه روی

مهتران نامجوی و سروران تاجور

رسم و راه پور آذر گشته نو از پور شاه

شهر چون بتخانه از وی کوی شد پر سیم و زر

مشتری دیدار گودرز و منوچهر رشید

چون دو ماه آسمانند و دو سر و غاتفر

از پس کاهش پدید آید فزونی ماه را

سرو را بفزاید از پیراستن بالا و فر

خسرو ارانیان را سور باشد سال و ماه

نیست جز سور و سرورش در جهان کار دگر

دل بپیوندد بکاری چون کند کاری تمام

جان بیاراید بسوری چون برد سوری بسر

شاه گیتی دار و لشگر بر پسر دارد چنان

دو بزرگ ماه دیدار و دو سر و سیم بر

چون دو سروند و دو گلبن چون دو یاقوت و دو در

چون دو بدرند و دو کوکب چون دو شمس و دو قمر