همان ساوه و یزدگرد دبیر

به پیش اندرون بهمن تیزویر

چو این داستان بشنوی یادگیر

ز گفتار گوینده دهقان پیر

همان چون بخوردند از کاسه شیر

توگویی بخستند هر دو به تیر

ز جادو سخن رفت وز شهد و شیر

بدو گفت شد این سخن دلپذیر

بباران سنگ و بباران تیر

بدادند سرها به نیرنگ شیر

چنین گفت پرمایه دهقان پیر

سخن هرچ زو بشنوی یادگیر

بفرمود تا پیش اوشد دبیر

ز خاقان یکی نامه‌ای برحریر

ابا موبد موبدان اردشیر

چوشاپور وچون یزدگرد دبیر

بدرگاه شد یزدگرد دبیر

ابا رای‌زن موبد اردشیر

دوکارست پیش اندرون ناگزیر

که خامش نشاید بدن خیره خیر

به چینی یکی نامه‌ای برحریر

فرستاده بنهاد پیش دبیر

بفرمود تا پیش او شد دبیر

ابا موبد موبدان اردشیر

اگر بد کنش زور دارد چو شیر

نباید که باشد به یزدان دلیر

پس اندر نبشتند چینی حریر

ببردند با مهر پیش وزیر

چنین گفت کان نامهٔ برحریر

بیارند و بنهند پیش دبیر

بدو گفت خاتون که ای مرد پیر

نگویی همی یک سخن دلپذیر

چوپردخته شد زان بیامد دبیر

بیاورد مشک و گلاب وحریر

ده‌اند اهرمن هم به نیروی شیر

که آرند جان وخرد را به زیر

چنین داد پاسخ که دانای پیر

که با آزمایش بود یادگیر

به یک هفته آنکس که بد تیزویر

ازان نامداران برنا و پیر