هر‌چه گوید مرد عاشق بوی عشق

از دهانش می‌جهد در کوی عشق

عالمی دانم به گفتگوی عشق

در میان یک تن ندارد بوی عشق

فراق است مشاطه روی عشق

نهد بر رخ شاهدان موی عشق

نقش کونین است در آیینه ی زانوی عشق

نه فلک تصویر چینی باشد از ابروی عشق

ز آتش این کاروان باشد شراری آفتاب

خیمه ی زنگاری چرخ است از اردوی عشق

گرچه مد ابروان طغراست بر منشور حسن

[...]

پرده اندازد حیا بر روی عشق

هم شود مبدل از آن پس خوی عشق

ای سفید از نور رحمت روی عشق

آفرین بر دست و بر بازوی عشق

تا ببینی شوکت بازوی عشق

تا ببینی قوت نیروی عشق

گفت بشتاب ای ذبیح کوی عشق

تا خوری آب حیات از جوی عشق

یافته‌ مردان آتش‌ خوی عشق‌

تربیت‌ ز آب‌ و هوای کوی عشق‌

کرد مغزم را پریشان بوی عشق‌

نطق‌ جانم‌ شد پریشان گویِ عشق‌

عاشقان را گر تو داری خوی عشق‌

می‌رساند عقل‌ اندر کوی عشق‌

ای صبا ای عندلیب کوی عشق

ای تو، طوطی حقیقت گوی عشق

عقلت آگه می‌کند از خوی عشق

می‌نماید رسم و راه کوی عشق