به اندازهٔ آنکه یک دم زنند

به یک چشم زخمی که بر هم زنند

سکه تو زن، تا اُمرا کم زنند

خطبه تو کن تا خطبا دم زنند

کسانی که در بی‌خودی دم زنند

جهانی به یک جرعه برهم زنند

تا مگر با همدمی یک دم زنند

شاید از دنیا و دین برهم زنند

چو پیلان که خرطوم در هم زنند

به پیچند و خرطوم را خم زنند

به قول تو این پرده را کم زنند

بزرگان ازین کار کم دم زنند

ترسم جزای قاتل او چون رقم زنند

یکباره بر جریدهٔ رحمت قلم زنند

ترسم کزین گناه، شفیعانِ روز حشر

دارند شرم کز گنه خلق دم زنند

دستِ عتابِ حق، به در آید ز آستین

[...]

آستین بر چهره عالم زنند

اختلاط جسم و جان بر هم زنند

ترسم که بر صحیفۀ امکان قلم زنند

گر ماجرای کرب و بلا را رقم زنند

گوش فلک شود کر و هوش ملک ز سر

گر نغمه ای ز حال امام امم زنند

زان نقطۀ وجود حدیثی اگر کنند

[...]

رندان چو جام‌های لبالب به هم زنند

لبخند بر کلاه کی و تخت جم زنند

دانند فصل آخر افسانهٔ حیات

بر هرچه غیر عشرت و مستی قلم زنند

شیرین‌کنند قصهٔ هستی به چنگ و نای

[...]