گنجور

حزین لاهیجی » قطعات » شمارهٔ ۳ - تاریخ تولّد میر ضیاء الدّین

 

مولود عزیز، قرّهٔ العین کمال

افزود کمال، ماه فروردین را

از سال ولادتش، دهد نام، خبر

بشماری اگر، میرضیاء الدّین را

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » قطعات » شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است

 

علامهٔ دهر، والد والا شان

چون کرد سفر به جنّت جاویدان

در واقعهٔ رحلت او، کلک حزین

تاریخ نوشت جای او باغ جنان

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » قطعات » شمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳

 

نور دل و دیده، مجلس آرای زمان

ملا عبدالله فاضل عالیشان

در ماه مبارک، سفری شد ز جهان

تاریخ وفات اوست ماه رمضان

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱

 

شد صید خم زلف رسایی دل ما

افتاد به دام اژدهایی دل ما

از بوی کباب می توان دانستن

کز عشق در آتش است جایی دل ما

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۲

 

ای چشم و چراغ دل غم دیدهٔ ما

در راه تو خاک شد دل و دیدهٔ ما

هجران تو بود، گفتمت تا دانی

تاراجگر بساط برچیدهٔ ما

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۳

 

لعلت به فسون نبرد از دل تب و تاب

گر شکّر لطف داد و گر زهر عتاب

القصه که در عشق جگرسوز چو شمع

از آه در آتشیم و از اشک در آب

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۴

 

کردی دلم از حسن گلوسوز کباب

نه پرتو لطف دیده نه برق عتاب

خواهیم به عشق، نیم بسمل شده ماند

کز گرمی خون ماست، شمشیر تو آب

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۵

 

در دیدهٔ هر که شق کند پردهٔ خواب

سرتاسر آفاق بود موج سراب

ساقی، قدحی در ده از آن بادهٔ ناب

سرّ دو جهان بشنو ازین مست خراب

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۶

 

ای مطرب عاشقان نوای تو کجاست؟

ای ساقی جان آب بقای توکجاست؟

گیرم دل ما از نظر افتادهٔ توست

گیرایی مژگان رسای تو کجاست؟

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۷

 

سرمایه دهر، خاک بیزی ست،که هست

در مزرع حسرت اشک ریزی ست، که هست

آگاهی و دریافت، گران است که نیست

ارزانِ زمانه بی تمیزی ست، که هست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۸

 

در کار زمانه هر که بیکارتر است

از عاقبت کار خبردارتر است

از باده ی غفلت از غم دهر ، حزین

هشیارتر است هرکه سرشارتر است

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۹

 

هر چند که ما رهرو و دنیا راه است

در راه نشستن خطر آگاه است

زین شرم نشسته ام که پیرایهٔ تن

گر برخیزم به قامتم کوتاه است

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۰

 

اوضاع زمانه لایق دیدن نیست

وضعی خوشتر ز چشم پوشیدن نیست

دانی ز چه پا کشیده ام در دامان؟

دنیا تنگ است، جای جنبیدن نیست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۱

 

نوبت ز کیان به ماکیان افتاده ست

بازیّ شگرفی به میان افتاده ست

شاید که سپهر سفله رقصد ز نشاط

شمشیر زدن به دف زنان افتاده ست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۲

 

در محفل آسمان سُها و خور هست

در بحر جهان هم صدف و هم در هست

تا خود چه بود قسمت روزی طلبان

هم مائدهٔ عیسی و هم آخور هست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۳

 

خویی مه و مهر را به دلداری نیست

آبی در جوی ابر آذاری نیست

شد کشور عدل و جود و انصاف خراب

دیّار درین دیار پنداری نیست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۴

 

دانم که به جز خدای قهّاری نیست

بر خاطرم از ظلم کسی باری نیست

ماهیت مخلوق نباشد غالب

مغلوبِ خدا شدن مرا عاری نیست

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۵

 

آن را که نصیب از خرد ادراک است

در معرکهٔ جهاد خود چالاک است

هر چندکه زنده پاک و مرده ست پلید

این نفس پلید چون بمیرد پاک است

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۶

 

خورشید، علم به کوهساران زد و رفت

دلدار، در امیدواران زد و رفت

بلبل، دستان نوبهاران زد و رفت

گل، خنده به وضع روزگاران زد و رفت

حزین لاهیجی
 

حزین لاهیجی » رباعیات » شمارهٔ ۱۷

 

هر چند که خصمی سپهر از جهل است

آسان گذرد به خاطری کو اهل است

عاجز شده روزگار از خصمی ما

دشوار زمانه بس که بر ما سهل است

حزین لاهیجی
 
 
۱
۲
۳
۱۴