دشمن و دوست بگو با هم در ساخته ایم
ساغر حوصله را شیر و شکر ساخته ایم
چقدر سرو ببالد که درآید به نظر
قد رعنای تو را مد نظر ساخته ایم
چمن الفت و آیینه حیرت داریم
ننگ ما بی سر و پایان چقدر ساخته ایم
بازوی کوهکن و تیشه الماس کجاست
بیستون دگر از لخت جگر ساخته ایم
گل آیینه به خورشید کند ناز اسیر
نامش از یاد رخی باغ نظر ساخته ایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از سازگاری و بردباری خود سخن میگوید. او با دوست و دشمن کنار آمده و تلخ و شیرین را در جام صبرش درآمیخته است. قامت یار را معیار نگاه خود کرده و رنج عشقش را بیستونی از لخت جگر میداند که از کار فرهاد بزرگتر است. در بیت پایانی، یاد روی معشوق آیینه را باغ نظر کرده، چندان که بر خورشید ناز میکند.
هوش مصنوعی: بگو که ما با دشمن و دوست یکسان کنار آمدهایم و سازگاری کردهایم. جام صبر و تحمل خود را چنان کردهایم که تلخی و شیرینی، یعنی دشمن و دوست، در آن مانند شیر و شکر با هم آمیخته است.
هوش مصنوعی: سرو هرچه هم قد بکشد، چگونه میتواند به چشم ما بیاید؟ ما قامت زیبای تو را مقصود و معیار نگاه خود قرار دادهایم.
هوش مصنوعی: ما از الفت و دوستی چمنی داریم و دلمان آینهٔ حیرت است. ما بیسر و پایانِ بینامونشان با چه اندازه ننگ و خواری ساخته و کنار آمدهایم.
هوش مصنوعی: کجاست بازوی فرهاد کوهکن و تیشهٔ الماسینش؟ ما بیستونی دیگر از پارههای جگر خود ساختهایم. یعنی رنج عاشقی ما از کوهکندن فرهاد سختتر است.
هوش مصنوعی: ای اسیر، گل آیینه بر خورشید ناز میفروشد، چون ما با یاد روی یار آن را باغ نگاه نام نهادهایم. آیینه از یاد چهرهٔ معشوق چنان درخشان شده که خود را از خورشید برتر میداند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.