اگر شادم از غم رهایی ندارم
سر و برگ آشفته رایی ندارم
دل آیینه خو بود دورش فکندم
ندارم سر خودنمایی ندارم
شکستی نمودم درست از شکستی
تمنایی از مومیایی ندارم
جنون گر نیم چون فلاطون نگشتم
خردگر نیم چون رسایی ندارم
همه دعوی دانش از سر فکندم
ترازوی جهل آزمایی ندارم
به نام آشنایند بیگانه ای چند
بگویم به کس آشنایی ندارم
اسیر از دلش مهربانی ندیدم
به این جذبه آهن ربایی ندارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساس تنهایی و جدایی خود اشاره میکند و میگوید که شادیاش از غم رهایی نمیآید. او با کلمات به تصویر میکشد که هیچ گونه اراده یا خودنمایی ندارد و در دلش هم آینهای برای نمایش احساسات نیست. به شکستهایش اعتراف میکند و از عدم شناخت به خود و دیگران سخن میگوید، به گونهای که جهل و نادانی را بر دانش ترجیح میدهد. در نهایت، از بیمهری و نداشتن جذبه در روابطش با دیگران سخن میگوید و به تنهایی خود اشاره میکند.
هوش مصنوعی: اگر خوشحالم، به خاطر این است که از غمی رهایی ندارم و در افکارم هم هیج نظم و ترتیبی نیست.
هوش مصنوعی: دل من همچون یک آیینه بود، اما به دور انداختمش. دیگر هیچ علاقهای به خودنمایی ندارم.
هوش مصنوعی: من با دقت و آگاهی از ناکامیهایم عبور کردم و دیگر آرزویی از چیزهایی که گذشتند ندارم.
هوش مصنوعی: اگر دیوانه نیستم مانند افلاطون، عقلگرا هم نیستم چون توانایی ندارم.
هوش مصنوعی: من دیگر ادعای دانایی نمیکنم و به آزمون جهل نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: میگویم که به نام آشنایان، افرادی بیگانه وجود دارند و برای کسی از آشناییام چیزی نمیگویم.
هوش مصنوعی: من از کسی که اسیر دلش است، محبت و مهربانیای ندیدم و جذبهای مثل آهنربا ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ازان زلف یک مو جدایی ندارم
ازین دام فکر رهایی ندارم
من آن معنی دور گردم جهان را
که با هیچ لفظ آشنایی ندارم
درین باغ آن فارغ البال مرغم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.