|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در گلستان جگر داغ تو بس گل می‌کند
آه من چون شمع از سوز نفس گل می‌کند
نشکفد از سیر گلشن غنچه دل‌های تنگ
نخل امید اسیران در قفس گل می‌کند
گر به یاد روی آتشناک او بارم سرشک
از نم اشکم در آتش خار و خس گل می‌کند
در جگر گل‌های زخم تازه از غیرت شکفت
اول آن نخلی که باشد پیشرس گل می‌کند
گر سحاب از چشم تر خیزد ز فیض عشق اسیر
بحر را در شاخسار موج خس گل می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به درد و حسرتی عمیق اشاره می‌کند که ناشی از عشق و دوری از معشوق است. او در وصف احساساتش از تصاویر گل و آتش و آب استفاده می‌کند تا نشان دهد چطور عشق و دلتنگی، جان او را می‌سوزاند و دلش را می‌شکافد. شاعر با اشاره به امید و آرزوهای ناامید، نشان می‌دهد که از یادآوری معشوق، اشک می‌ریزد و این اشک‌ها به طور نمادین به گل‌های سرخت و آسیب‌های عاطفی تبدیل می‌شوند. این بغض و اندوه در جگر گل‌ها نیز وجود دارد و نشان‌دهنده اثر عشق بر طبیعت است.دهکده‌ای که از امید و عشق خالی است، در چهره‌ی غنچه‌ها و گل‌ها نیز نمایان می‌شود.
هوش مصنوعی: در باغی که تو هستی، دل‌سوخته من از غم تو همواره در حال شکفتن است؛ همان‌طور که شمع به خاطر گرمای وجودش می‌سوزد و می‌گدازد، نفس من نیز به خاطر دلتنگی برای تو، در حال شکوفایی است.
هوش مصنوعی: برگ گل‌های نازک دل‌های پر امید نمی‌تواند در دل گلستان رشد کند. این غنچه‌های دل‌تنگ، در قفس اسیران خود، امیدی ندارند که بتوانند شکوفا شوند.
هوش مصنوعی: اگر به یاد زیبایی سوزان او بیفتم، اشکم مانند باران می‌بارد و در آتش، خار و گیاه هم گل می‌دهند.
هوش مصنوعی: زخم‌های تازه‌ای که بر دل گل‌ها نشسته، نشان‌دهنده‌ی غیرت و احساس است. همچنین، آن نخل که اول به بار نشسته، نمادی از شکوفایی و سرسبزی است و در واقع، گل‌هایی را به نمایش می‌گذارد که به خاطر وجود این غیرت، شکوفا می‌شوند.
هوش مصنوعی: اگر باران از چشم‌ها بریزد، این نشان عشق است و کسی که در دریای عشق گرفتار شده، در میان موج‌های دریا، گل‌های زیبا می‌روید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.