دل زخم که جان داغ که گل خار که دارد
حیرت به کف آیینه دیدار که دارد
از ذره گریبان هوا دامن باغ است
گردم نظر از جلوه رفتار که دارد
دامان شفق چاک گریبان تماشا
صبح آینه از شبنم گلزار که دارد
خاکستر ما پیرهن رنگ بهارست
یوسف خبر از گرمی بازار که دارد
از گرد عدم دامن پرواز گرفتم
آزادی جاوید گرفتار که دارد
دام و قفس از ناله ما گوش گرفتند
شوق اینهمه با طاقت بسیار که داد
در آتشم از غیرت خورشید قیامت
هم چشمی خار سر دیوار که دارد
در مذهب الفت سخن حوصله کفر دارد
طاقت خبر از شوخی آزار که دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق خود درباره عشق و زیبایی میپردازد. او از زخمهای دل و داغهای جان سخن میگوید و حیرت خود از زیباییها را بیان میکند. تصویری از بیداری و سرزندگی به همراه الهام از طبیعت و گلها ارائه میدهد و به تضاد عشق و درد اشاره میکند. در نهایت، او از آزادی و قید و بندهای ناشی از عشق و دلبستگی صحبت میکند و نشان میدهد که این عشق توأم با ناله و شوق است که او را در حالتی از تناقض نگه میدارد.
هوش مصنوعی: دل زخمی است و جان داغ دارد، مانند گلی که خارهایی دارد. در چنین حالتی، حیرتی در دست دارد که از دیدار با آنچه در آینه میبیند حاصل شده است.
هوش مصنوعی: از ذره و ذرات کوچک هوا میتوان به زیباییهای باغ دست پیدا کرد. به همین خاطر با دقت به حرکات و زیباییهای اطرافم نگاه میکنم.
هوش مصنوعی: پوشش افق هنگام صبح، لباسی چاکدار و زیباست که آینهای از شبنم گلها را در خود دارد.
هوش مصنوعی: خاکستر ما همانند پیراهنی است که رنگ و بوی بهار را دارد. یوسف خبر از رونق بازار را دارد.
هوش مصنوعی: از ناچیزی و عدم، به سوی آسمان و پرواز رفتم، اما آزادی ابدی مرا در چنگال خودش دارد.
هوش مصنوعی: دام و قفس از نالههای ما پر شده است. اشتیاق ما به این موضوع به اندازهای زیاد است که طاقت فراوانی میطلبد.
هوش مصنوعی: من در آتش غیرت خود میسوزم، حتی نگاه کنجکاو یک خار که در بالای دیوار قرار دارد، شبیه قیامت به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: در مذهب دوستی و محبت، حرفهایی وجود دارد که برای گوش شنونده ناگوار است و ممکن است که حقیقت نشود. این واقعیت نشان میدهد که گاهی اوقات شوخیهای بیجا و آزاردهنده، میتواند آسیبزا باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وان سیب چو مخروط یکی گوی تبرزد
در معصفری آب زده باری سیصد
بر گرد رخش بر، نقطی چند ز بسد
وندر دم او سبز جلیلی ز زمرد
خورشید همه میران بونصر محمد
کایزد همه فرهنگ و همه فضل بدو داد
شادست به تو دولت و شادی تو بهدولت
همواره چنین خواهم و همواره چنین باد
امروز شد از جاه تو آراسته مسند
و امروز بخندید گل شرع محمد
قطب فلک دولت ابو نصر محمد
آن بخت بدو بوده موافق چه دو فرقد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.