گنجور

غزل شمارهٔ ۱۵

 
شاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی » غزلیات
 

عالمی غرقند در سیلاب ما

تشنگان دانند قدر آب ما

آفتابی رو نماید روشن است

زاهدی از کجا و ما ز کجا

خوش خیالی می‌نماید روز و شب

با خدائیم با خدا به خدا

حکم میخانه به ما بخشیده است

گر چه هستیم مبتلای بلا

نسبت ما با رسول الله بود

خوشتر از درد دل کجا است دوا

در خرابات مغان گر بگذری

تا بیابی تو ذوق مستی ما

بر در سید مقامی یافتیم

فصل فضل او بُود در باب ما

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

علیرضا محدثی نوشته:

مصرع دوم بیت دوم مشکل وزنی داره !
زاهدی از کجا و ما ز کجا

آفتابی رو نماید روشن است
زاهدی از کجا و ما ز کجا

👆☹

فرشید برزگر نوشته:

قطعا متن این نامه غزل مخدوش است و ایرادات عجیب وزنی دارد و از قافیه هم خبری نیست!!
مسوولین محترم گنجور گویا حتی یک‌بار روخوانی هم نکرده‌اند

👆☹

فرشید برزگر نوشته:

کلمه‌ی “نانه” در سطر اول یادداشت قبلی من، اشتباه تایپی است. عذرخواهی می‌کنم

👆☹

محسن نوشته:

شاه نعمت‌الله ولی جان
واقعاً که شاهکار کاشتی با این زورکی شعر گفتنت
کار هر کس نیست نظمی ساختن
باش در کارِ کلافی بافتن

👆☹

کانال رسمی گنجور در تلگرام