کم خور غم تنی که حیاتش بجان بود
چیزی طلب که زندگی جان بآن بود
هیچش ز تخم عشق معطل روا مدار
تا در زمین جسم تو آب روان بود
آنکس رسد بدولت وصی که مر ورا
روح سبک ز بار محبت گران بود
چون استخوان مرده نیاید بهیچ کار
عشقی که زنده یی چو تواش در میان بود
معشوق روح بخش باول قدم چو مرگ
از هفت عضو هستی تو جان ستان بود
آخر بعشق زنده کند مر ترا که اوست
کآب حیات از آتش عشقش روان بود
از تو چه نقشهاست در آیینهٔ مثال
دیدند و گر تو نیز ببینی چنان بود
این حرف خوانده ای تو که بر دفتر وجود
لفظیست صورت تو که معنیش جان بود
با نور چشم فهم تو پنهان لطیفه ییست
جان تو آیتیست که تفسیرش آن بود
ای دل ازین حدیث زبان در کشیده به
خود شرح این حدیث چه کار زبان بود
خود را مکن میان دل و خلق ترجمان
تا سر میان عشق و دلت ترجمان بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر خواننده را از پرداختن به تن بازمیدارد و به جستوجوی عشق میخواند که مایهٔ زندگی جان است. او میگوید معشوق نخست مانند مرگ هستیِ عاشق را میستاند و سپس با آب حیاتِ عشق دوباره زندهاش میکند. آنگاه انسان را لفظی در کتاب هستی میداند که معنایش جان است. در پایان به دل سفارش میکند که از گفتن این راز خاموش بماند، چون شرح آن از زبان برنمیآید.
هوش مصنوعی: برای تن که زندگیاش به جان وابسته است کمتر غصه بخور؛ در پی چیزی باش که زندگی خودِ جان به آن وابسته است، یعنی عشق و حقیقت.
هوش مصنوعی: تا وقتی در زمینِ تنت آبِ روان، یعنی زندگی، جاری است، مگذار این زمین از کاشتن بذر عشق بیبهره و بیکار بماند.
هوش مصنوعی: کسی به سعادت وصال میرسد که روحِ سبکبارش زیر بار محبت سنگین شده باشد.
هوش مصنوعی: عشقی که خودِ تو، با هستی و منیّتت، هنوز در میانش حاضر باشی، مانند استخوان مرده به هیچ کاری نمیآید. عشق راستین آن است که عاشق خود را در میان نبیند.
هوش مصنوعی: معشوقِ جانبخش در گام نخست، مانند مرگ، جان را از همهٔ اعضای وجودت میگیرد؛ یعنی نخست هستی عاشق را فانی میکند.
هوش مصنوعی: اما سرانجام همان معشوق تو را با عشق زنده میکند، زیرا آب حیات از آتش عشق او جاری است.
هوش مصنوعی: در آینهٔ عالم مثال صورتهای بسیاری از تو دیدهاند؛ اگر تو نیز به آن آینه بنگری، همانها را خواهی دید.
هوش مصنوعی: آیا این نکته را خواندهای که در کتاب هستی، صورتِ تو مانند لفظی است که معنای آن جان است؟
هوش مصنوعی: برای چشمِ روشنِ فهم تو نکتهٔ لطیف و پنهانی در کار است؛ جان تو آیهای است که تفسیرش همان نکتهٔ پنهان است.
هوش مصنوعی: ای دل، بهتر است زبان را از این سخن بازداری، زیرا شرح این راز کار زبان نیست.
هوش مصنوعی: خودت را میان دل و مردم ترجمان مکن و راز دل را برای خلق بازگو مکن، تا رازِ درونی میان عشق و دلت ترجمان باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اندر زمانه شاه جهان تا جهان بود
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
اندر زمانه شاه جهان تا جهان بود
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان بود
اندر زمانه شاه جهان تا جهان بود
[...]
پاینده باد دولت تو تا جهان بود
چونانکه آنچه خواهی از بخت آن بود
امروز هر نثار که کمتر ز جان بود
نه در خور جلالت این آستان بود
گویم کرامت است، چو خورشید روشن است
گویم قیامت است، دلیلش عیان بود
زیرا که بازگشت روان سوی کالبد
[...]
یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود
از وی وفا مجوی که نامهربان بود
زانجا که هست خنده گل بلبل خراب
بر حق بود که عاشق روی چنان بود
ای آفتاب، بار دگر چون توانت دید
[...]
کامم ز نوش داروی وصلت روا نبود
بر درد من ز وصل تو هرگز دوا نبود
بر درد هرکسی ز لب تو دوا برند
بر درد این غریب ستمکش چرا نبود
جان در وفا و مهر تو دادیم مردوار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.